Zo plotseling als dat alleen hagel kan stoppen. We moesten een onze grote mond houden en onze gedachten laten voor wat ze waren. Eer de grijsaard achter de bar klaar was met zijn gemompel, zouden fossielen weer tot leven kunnen komen. Niemand luistert naar hem, toch weerhoudt dat hem er niet van zijn verhaal door het café te verstrooien. In zijn jonge tienerjaren bespeelde hij de piano in deze tent. Hij verzorgde elke keer de live muziek op woensdagavond terwijl de bezopen mannen grepen naar hun bier en naar de borsten van andermans vrouw. Het was in '63 dat hij daar de verloofde Liesbeth zou ontmoeten en zou verleiden tot het moment dat ze haar geliefde voor hem verlaten zal. De broeierige nachten die zij samen beleefden verzekerden hem van zijn succes en garandeerden hem dat ze de zijne zou worden, maar alles tevergeefs. Ze verbrak de affaire al gauw nadat de datum van haar trouwdag besloten was, zo plotseling als dat alleen hagel stoppen kan. De woensdagavonden werden al gauw gevuld met zijn melancholie en de blues die hij speelde op de valse piano, wat overigens niet gewaardeerd werd door het jolige publiek dat volkszang verwachtte. Glazen sneuvelden zoals alleen soldaten kunnen sneuvelen, billen werden niet meer betast maar vuisten werden gebald en de tent werd kort en klein geslagen. Joop, de eigenaar, probeerde als een machteloze vredesveteraan de herrieschoppers te kalmeren. "Gratis bier en wijn, als we nu allemaal vrolijk zullen zijn!' galmde vanachter de bar vandaan, waar hij in elkaar gekropen schuilde voor glasscherven en rondvliegende asbakken. Barkrukken braken voor zijn ogen terwijl de, toen nog jeugdige, grijsaard verder speelde en zich niet bewust was van de gevolgen die hij veroorzaakte met zijn wanhoop. Liesbeth hield niet meer van hem, misschien wel nooit gedaan. Ze zag hem als iets dat haar verveelde nachten met haar verloofde goedpraatte, die elke avond vermoeid terugkeerde van zijn kantoorbaan en haar enkel nog snel kuste voordat hij vertrok in zijn slaap. 'Ons bindt zelfs het bed niet meer,' heeft ze een keer gezegd, 'in het begin adoreerde hij nog elke vierkante centimeter van mijn lichaam, maar het lijkt alsof hij er simpelweg geen oog meer voor heeft.' Haar vader had haar nog gewaarschuwd, 'Trouw niet met die jongen,' heeft hij haar vele malen geopperd en 'je verdiend beter, mijn kleine meid.' Maar Liesbeth wilde het niet horen, ze was verliefd op Egbert en hij opende haar wereld, zoals ze dat zelf zo mooi beschreef. Toegeven dat je fout zat, is altijd een schade voor de trots, dus zal ze nooit haar vader gelijk geven. Ze wil het huwelijk gelukkig laten lijken voor de buitenwereld, om zo haar familie te slim af te zijn. Bovendien droomde ze er altijd al van om toneelspeelster te worden, iets dat Egbert niet weet. De reden die Liesbeth gaf om haar affaire te verbreken, deed de jonge grijsaard alleen nog maar meer verdriet: Ze verliet hem echter alleen om haar eigen ego in stand te kunnen houden. En zo werd café 'den Hoogenberg' vernield door dronkelappen.