dondibi @dondibi - Tumblr Blog

visualjunkee

THE GREATEST DAY - model: AY - photography / styling / design / creative direction: MG

Tees & Sweatshirts Coming Soon

UPDATE: PRE-ORDERS NOW AVAILABLE visualjunkee.store

bts / outakes & updates regarding the tees & sweatshirts follow IG: visual_junkee

colormush

90s90s90s

infamy001

https://instagram.com/p/BXJYMz-gbVG/

389

The Dream Agave Local Preacher

Robert Canali

Cary Strachan

Circus Performer, Photo by Stanley Kubrick, 1940-50s

greekstreetart-talks

Sive One (Stamatis Laskos)

2017 starts with a great artist in Greek Street Art – Talks, Stamatis Laskos (Sive One). A huge mural in the city of Volos Caught my attention, an area in which I stayed for more than a year. After seeing these photos my point of view on the city changed drastically and it became equal with foreign capitals! Of course, this was only the beginning!

Where does your name come from? Have you studied something in relation with visual arts? When I was in High School I was looking to create a word that doesn’t exist in the dictionary and that I would like all the letters it contains. I ended up with SIVE. I use it up to today when I make mural art. I am a graduate from the Athens School of Fine Arts in the painting sector (2002-2006).

Which is the need that isn’t covered in a fine artist and that street art covers? The need for direct communication with the world, for everyone that will randomly cross it before him, for him that for every reason won’t be able to visit an artistic space. The need to transfer the projects from paper in large scales that don’t fit onto a laboratory.

Do you live in an urban center? If not how hard is it for someone to work from the countryside? I change location regularly. I’ve lived for several years in Athens and Thessaloniki. I now live in Volos. In the countryside you get really isolated which has two sides, on the one hand we need it for the painting, on the other hand artists lose contact from the artistic events that happen. What’s ideal for a resident of the countryside is traveling.

You create huge murals at the blind sides of buildings. How hard is it for someone to work on this scale and on those surfaces too? The large surface is a matter of practice and perception. You take it gradually. You begin to upload the scale of your projects slowly. The more you work the more the difficulty decreases. It is very interesting when you are on the scaffolding and you draw a line while thinking how it looks from the road.

Would you describe to us the stages that you follow to make a mural and how do you characterize your work with words? Initially I ‘’study’’ the space where the building is. This helps me in choosing the project topic. I work on draft paper something which gives me the opportunity to even avoid errors which would be time consuming on the large surface. I locate the center of the wall and I mark it, I do the same on paper. After that, I climb on the ladder with the draft glued on the wall and I start to sketch transferring it onto the large scale. After that color enters the game. I would say that it’s a nice process which I love and fulfills me

The first pieces of yours I remember seeing online were the ones of the port of Volos that in my opinion changed the whole picture of the region. Tell us some words about this cooperation, which were the reactions of the local community? A public mural in the parking area of the port of Volos. Implemented in the summer of 2016. An Organization of Urban Act group and co-organized by Magnets Noah. Hosting and support from the Port Authority of Volos. With subject the sea. In the specific area of the port fishermen gather, so I decided to make a fisherman who fishes while he is found on the seabed. The population of Volos embraced it.

Portraits for music albums for the domestic market but also collaboration with the New Yorker! How did these contacts come up and how is it to work for projects with global distribution? Regarding music albums everything started from a long-term friendship with the guys which morphed into collaborations as well. As for the New Yorker everything happened suddenly the day they sent me the first e-mail and were asking me whether I could be charged to realize the portrait of Ben Stiller for full page. We completed the first collaboration and several suggestions followed. It’s a great experience because we have a few days to complete something that many people will see.

Has Greek street art found its place abroad? Has the situation in Greece changed at all from the point it used to be before? For years the widespread belief was that street artists were a bunch of kids vandalizing & smudging walls. If there is something childish that would be the spontaneity in street-art. Something that most of us forget while growing up. In our country like abroad people start to understand that. Most of the people can now ‘’read it’’. Greek street art has opened abroad and certainly in the future will be even more open.

Is there any artist you admire and why? Favorite cooperation? Egon Schiele, line and color are unique. I think that all partnerships are favorite, I can not pick one. Of all until now I have something nice and special to remember.

In 10 years from now… Initially health and then love and passion for painting.

Follow Sive One Portfolio \ Facebook Page \ Instagram

Το 2017 ξεκινάει στο Greek Street Art - Talks με έναν τεράστιο καλλιτέχνη σαν τον Σταμάτη Λάσκος (Sive One). Τράβηξε την προσοχή μου μια τεράστια τοιχογραφία στην πόλη του Βόλου, μια περιοχή που έμεινα για παραπάνω από έναν χρόνο. Μετά από καιρό, βλέποντας φωτογραφίες αυτού του έργου, είχα την ευκαιρία να τη δω εντελώς διαφορετική, σαν να ήταν κάποια πόλη του εξωτερικού! Φυσικά αυτό ήταν μονο η αρχή!

Από που βγαίνει το όνομα σου; Έχεις σπουδάσει κάτι σε σχέση με τα εικαστικά; Εποχές Γυμνασίου έψαχνα να δημιουργήσω μια λέξη, να μην υπάρχει στο λεξικό και να μου αρέσουν όλα τα γράμματά της. Κατέληξα στο SIVE. Το χρησιμοποιώ μέχρι και σήμερα, όταν κάνω τοιχογραφία. Είμαι απόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθήνας, στον τομέα Ζωγραφικής (2002-2006).

Ποια είναι η ανάγκη που δεν καλύπτεται σε έναν fine artist, την οποία καλύπτει η street art; Η ανάγκη για την άμεση επικοινωνία με τον κόσμο, για τον καθένα που θα το συναντήσει ξαφνικά μπροστά του, για αυτόν που για τον οποιονδήποτε λόγο δεν θα μπορέσει να επισκεφτεί ένα χώρο τέχνης. Η ανάγκη για τη μεταφορά των σχεδίων από το χαρτί σε μεγάλες κλίμακες που δεν χωράν σε ένα εργαστήριο…

Μένεις σε κάποιο αστικό κέντρο; Αν όχι, πόσο δύσκολο είναι να δουλεύει κάποιος από την επαρχία; Αλλάζω τόπο συχνά. Έχω μείνει για αρκετά χρόνια στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Τώρα μένω στον Βόλο. Στην επαρχία απομονώνεσαι αρκετά, κάτι που έχει δυο όψεις. Από τη μια το χρειαζόμαστε για τη ζωγραφική, από την άλλη, χάνεις την επαφή σου με καλλιτεχνικά δρώμενα που συμβαίνουν. Ιδανικό για έναν κάτοικο της επαρχίας, είναι τα ταξίδια.

Δημιουργείς τεράστιες τοιχογραφίες στις τυφλές όψεις των κτηρίων. Πόσο δύσκολο είναι να δουλεύει κάποιος σ’ αυτή την κλίμακα αλλά και σ’ αυτές τις επιφάνειες; Η μεγάλη επιφάνεια είναι θέμα εξάσκησης και αντίληψης. Το πας σταδιακά. Ξεκινάς να ανεβάζεις την κλίμακα των σχεδίων σου σιγά σιγά. Όσο το δουλεύεις, τόσο μειώνεται και η δυσκολία. Είναι πολύ ενδιαφέρον όταν είσαι πάνω στη σκαλωσιά, κάνεις μια γραμμή και ταυτόχρονα σκέφτεσαι πώς φαίνεται από τον δρόμο.

Περίγραψε μας τα στάδια που ακολουθείς για να γίνει μια τοιχογραφία και πως χαρακτηρίζεις τη δουλειά σου με λέξεις; Αρχικά, μελετάω τον χώρο που βρίσκεται το κτίριο. Αυτό με βοηθάει στην επιλογή του θέματος του σχεδίου. Δουλεύω σε χαρτί το προσχέδιο, κάτι που μου δίνει τη δυνατότητα ακόμα και να αποφύγω λάθη, τα οποία θα είναι χρονοβόρα στη μεγάλη επιφάνεια. Εντοπίζω το κέντρο του τοίχου και το σημαδεύω, κάνω το ίδιο και στο χαρτί. Από εκεί και πέρα, ανεβαίνω στη σκάλα με το προσχέδιο κολλημένο στον τοίχο και αρχίζω να σχεδιάζω μεταφέροντας το στη μεγάλη κλίμακα . Μετά ακολουθεί το χρώμα. Με λέξεις θα έλεγα ότι είναι μια ωραία διαδικασία που αγαπάω και με γεμίζει.

Τα πρώτα κομμάτια που θυμάμαι να βλέπω στο net από εσένα ήταν αυτά στο λιμάνι του Βόλου που άλλαξες, κατά τη γνώμη μου, όλη την εικόνα της περιοχής κάνοντας την να δείχνει σαν κάποια πόλη του εξωτερικού. Πες μας λίγα λόγια για αυτή τη συνεργασία. Ποιες οι αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας; Μια δημόσια τοιχογραφία στο χώρο του parking του λιμανιού του Βόλου. Υλοποιήθηκε το καλοκαίρι του 2016. Μια διοργάνωση της ομάδας Urban Αct και συνδιοργάνωση από τη Μαγνητών Κιβωτός. Φιλοξενία και υποστήριξη από τον Οργανισμό Λιμένος Βόλου. Θέμα η θάλασσα. Στον συγκεκριμένο χώρο του λιμανιού μαζεύονται ψαράδες, έτσι αποφάσισα να κάνω έναν ψαρά ο οποίος ψαρεύει ενώ βρίσκεται στο βυθό. Ο κόσμος του Βόλου το αγκάλιασε.

Πορτρέτα για μουσικά άλμπουμ στην εγχώρια αγορά αλλά και συνεργασία με το New Yorker! Πώς έγιναν οι επαφές και πώς είναι να δουλεύεις για projects με παγκόσμια διανομή; Για τα μουσικά άλμπουμ, όλα ξεκίνησαν από μια μακρόχρονη φιλιά με τα παιδιά που κατέληξε και σε συνεργασίες. Για το περιοδικό New Yorker, όλα έγιναν ξαφνικά, μια μέρα που μου έστειλαν το πρώτο e mail και με ρωτούσαν αν μπορώ να αναλάβω να υλοποιήσω το πορτραίτο του Ben Stiller για full page. Ολοκληρώσαμε την πρώτη συνεργασία και ακολουθούν και αρκετές προτάσεις ακόμα. Είναι μια μεγάλη εμπειρία διότι πρέπει σε ελάχιστες μέρες να ολοκληρώσεις κάτι που θα δούνε πολλοί.

Η ελληνική street art έχει βρει τη θέση της στο εξωτερικό; Στην Ελλάδα τα πράγματα έχουν αλλάξει καθόλου από το σημείο που ήταν; Επικρατούσε για πολλά χρόνια η άποψη ότι οι street artists είναι κάτι παιδάκια που μουτζουρώνουν τους τοίχους. Αν υπάρχει κάτι το παιδικό είναι ο αυθορμητισμός στην τέχνη του δρόμου. Κάτι που οι περισσότεροι χάνουμε μεγαλώνοντας. Στην χωρά μας, όπως και έξω, ο κόσμος αρχίζει και το καταλαβαίνει. Είναι σε θέση πλέον να μπορούν να το διαβάσουν αρκετοί. Η ελληνική street art έχει ανοιχτεί στο εξωτερικό και σίγουρα στο μέλλον θα ανοιχτεί ακόμα περισσότερο.

Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης που θαυμάζεις και γιατί; Αγαπημένη συνεργασία; Egon Schiele, η γραμμή και το χρώμα του είναι μοναδικά. Νομίζω πως όλες οι συνεργασίες είναι αγαπημένες, δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια. Από όλες μέχρι τώρα έχω κάτι ωραίο και ξεχωριστό να θυμάμαι.

Σε 10 χρόνια από τώρα… Αρχικά υγεία και στη συνέχεια αγάπη και όρεξη για τη ζωγραφική.