DUOR VAAH

Don't fight wiht life. Noone ever won such battle

[duorvaah-blog]

© copyright Mateusz Wiśniewski

[duorvaah-blog]

https://twitter.com/DuorVaah https://web.facebook.com/duorvaah https://www.instagram.com/duorvaah/ Ⓒ copyright Mateusz Wiśniewski

[duorvaah-blog]

Jest i ona! Jeśli chcecie nabyć papierową wersję DUOR VAAH, zapraszam do kontaktu! Liczba egzemplarzy mocno ograniczona! Więcej info przez chat lub pod [email protected]

[duorvaah-blog]

He is always watching. The Fallen One waits behind the curtains of reality, to be reborn. To be remembered for eternity…

https://twitter.com/DuorVaah https://web.facebook.com/duorvaah https://www.instagram.com/duorvaah/

[duorvaah-blog]

Garkhaal - kharrengur, wojownik, łowca, wygnaniec Ⓒ copyright Mateusz Wiśniewski

[duorvaah-blog]

Ⓒ copyright Mateusz Wiśniewski

[duorvaah-blog]

Ⓒ copyright Mateusz Wiśniewski

[duorvaah-blog]

Khael 

– szelma oraz główny bohater DUOR VAAH - Starsza dusza

Ⓒ copyright Mateusz Wiśniewski

[duorvaah-blog]

Wydanie papierowe

Ruszamy z drukiem pierwszej części powieści DUOR VAAH - Starsza dusza!

[duorvaah-blog]

It’s happening!

e-Book wbił już jakiś czas temu do internetowych księgarni.

Wersję papierową zaplanowałem na lipiec 2018, w małym nakładzie, ale od czegoś trzeba zacząć.

[duorvaah-blog]

Nagość umysłu

”Nagość umysłu przeraża. Zawsze ukazuje człowieka z najgorszej możliwej strony, ze strony, której większość ludzi jest samoświadoma. Nie ważne gdzie się urodził, do jakiego stanu należy, z kim wymienił pierwszy pocałunek, co jadł dzisiaj na śniadanie. Człowiek i jego umysł zawsze działają tak samo, tylko nasze samopoczucie się zmienia, kiedy rozumienie emocji pozostaje niezmienne. Te, niczym korniki wgryzają się w pamięć i składają w niej jaja, przynoszą na świat lęki i obsesje, które ludzie otaczają żeliwnym murem, nie pozwalając zajrzeć do labiryntu myśli.

A jeśli nawet ktoś weń wejdzie i zagłębi się aby poznać tajemnice skrywane na samym jego końcu, będzie mamiony w długich i krętych korytarzach, dopóki nie da za wygraną i jego chęć poznania nie obróci się w popiół i wzleci w powietrze niczym stado ciem. Jeśli jednak ktoś już stanie przed nami nago, weźmie za rękę i poprowadzi przez korytarze, należy pamiętać, aby nie puszczać dłoni i nie zbaczać ze ścieżki, ponieważ może nas spotkać gorszy los od zwykłego zapomnienia.”

[duorvaah-blog]

Free the words!

Coraz częściej - sięgając po coraz to nowszą powieść - odnoszę wrażenie, iż wyobraźnia opuściła ludzi. Większość z nich - może w akcie desperacji(?) - postawiła na plagiatyjną faktografię, przerabianą do obrzydzenia, która nic, tylko tłucze czytelnika po głowie. Ugh...

Zaczyna brakować niedosłowności, ikonizacji, metaforyzacji. Książki tracą powoli na uroku, wpadając w nałóg uproszczeń, zmuszając duszę literacką do samomordu.

Mały przykład (albo raczej eksperyment), które wyrażenie zawiera więcej informacji, wydźwięku emocjonalnego i empatii? Co jest żywsze?

“Zapatrzył się w niepochwyconą przeszłość, drażniącą starcze oczy niczym kurzysty piach, niesiony dzikim, pustynnym wiatrem.”

czy może:

“Starszy mężczyzna wspominał odległe i nieprzyjemne wydarzenia.”

Mówią, zwięźle i na temat, a ja się pytam, gdzie treść i klimat? W dup*e. A może się mylę?