tumblr dot com
Cosmic Funnies

oozey mess
DEAR READER

if i look back, i am lost
Keni

祝日 / Permanent Vacation
trying on a metaphor
No title available
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Not today Justin
Jules of Nature
ojovivo
Cosimo Galluzzi

Love Begins

★
art blog(derogatory)
Sweet Seals For You, Always
Three Goblin Art
seen from United Arab Emirates
seen from Bangladesh
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Brazil

seen from Brazil
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Canada
seen from Russia
seen from Brazil
seen from United States
seen from India

seen from United Kingdom
seen from Singapore

seen from United States
@dysthymiakilledher
Ilagay mo na sa tamang hulog lahat ng bagay please.
putangina. Deserve ko talaga maging ganito lang. safe, malungkot at magisa.
🎈
“You know, sometimes in life you can get kinda stuck and you feel like you should have changed chapters by now, but you can’t.”
— Wish I Was Here (via naturaekos)
“And no. I’m not the one to blame. I was there. I took all your crap. I was trying to understand you even if you were a jackass. So no. Don’t you try to make me the guilty one, because no one cared about you the way I did, even if you never deserved it.”
— http://you-lost-her-idiot.tumblr.com (via you-lost-her-idiot)
““You’re scared to admit that you might actually not be ok. you scared to say for once that your something other then ‘good’ or 'fine’. Why are you so scared?” my best friend asked me. “Because - because I’m the one that’s supposed to be ok. I’m the one who can’t fall apart. Because all of you deserve someone to be there when you fall, and I am that someone” I said through silent tears. “I can be that someone too” she said, “it’s ok to not be ok.””
— Excerpt from a book I will never write #1269 // words i desperately needed to hear
Sana dumating din yung araw na hindi na ako yung naghahabol para sa atensyon nya. Yung magugulat na lang ako na bigla syang magchachat kasi miss na nya ako. Na gusto nyang makipagkwentuhan sa akin. Sana dumating din yung araw na gusto nya akong kasama palagi, na ako yung hinahanap hanap nya araw araw. Kasi pag dumating yung araw na yun, di sya mahihirapan e. Tatanggapin ko sya ng buong buo. Di ako magsasawa kasi gusto ko ding syang kapiling ko, kasama, kausap.
Sa ngayon, magtitiis na lang muna ako kakahintay sa atensyon nya habang busy sya dun sa taong mahal nya. Walang choice e.
“Kung pwede lang sana idaan sa tulog itong sakit na dinadala ko, humihilik na siguro ako ngayon.”
—
Iba ang pagtanggap sa pagiging kuntento.
Maganda ang konsepto ng pagtanggap pero hindi ‘yun dapat yakapin. Hindi ibig sabihin na tanggap mo ang isang bagay eh dapat ka na ring makuntento. 'Ika nga nila, “Hindi mo kasalanang ipinanganak kang mahirap, pero kasalanan mo na kapag namatay kang mahirap.”
'Yung iba kasi, hindi na nagagawang umusad. Tumitigil na agad. Kasi nga, “Ganyan talaga ang buhay.”, “Ganito lang kasi ako.”, at “Ito lang ang kaya ko.” Tama ba 'yun? Ganun nalang ba? Wala na ba talagang pag-asa?
Kung iisipin kasi, may magagawa ka pa. Oo, sabihin na nating pangit ka, masama ugali mo, at hindi ka matalino kaya walang nagkakagusto sayo, pero hindi doon nagtatapos ang lahat. Ok sige, tanggap mo ang lahat ng kapintasan na meron ka, eh ano naman? Lahat naman meron niyan eh. Mas pinili lang talaga nila 'yung tama. Nag-aral. Nagsikap. Nagpatawad. Nagbago. Nagtiyaga. Nagpuyat. Nagtanong. Naghirap. At nagdusa.
Siguro ngayon nalulungkot ka kasi iniwan, pinaasa, o sinaktan ka niya, pero iiyak ka nalang ba? Hindi ka na ba magmamahal ulit? Hindi ka na susugal? Hindi ka na mag-e-effort para sa iba? Huwag naman sana, kasi nandito pa ako. Nandito pa kami. Naniniwala. Nagtitiwala. Naghihintay. At umaasa. Sa iyo. Sa inyo. Kaya please lang, huwag kayong tumigil. Huwag kayong sumuko.
May sapat akong dahilan para magsimula. Ang kaso lang, unti-unti na akong nauubusan ng rason para magpatuloy.
“Hindi ako makabitaw kasi hindi ko alam ang bibitawan ko in the first place.”
—
“Hindi na ako maalala ng taong hindi ko makalimutan.”
—
“Lahat ng pakiramdam nadudugtungan ng ‘mas’ dahil sa kanya–mas masaya, mas masarap, mas kapanapanabik, at higit sa lahat, mas malungkot at mas masakit.”
—