Time to drink champagne and dance on the table.
Aan studeren komt dan toch een eind. Vorig jaar december helemaal klaar en was het resultaat daar. Vanavond neem ik officieel mijn diploma in ontvangst. Ook al leek dat moment de afgelopen vier jaar soms niet dichterbij te komen, het eind kwam in zicht. De fameuze laatste loodjes, wogen zeker zwaar. Toch is de reis er naar toe belangrijker, dan het behalen op zich. En een reis was het, vol met nieuwe kennis, inspiratie en ervaringen.
Een weg die niet alleen maar over rozen is verlopen, maar wel absoluut de moeite waard was. Waardoor ik weer met een hele nieuwe en frisse blik naar het vakgebied kijk en gewapend ben met nieuwe kennis. De docenten van Inholland Diemen hebben me geĂŻnspireerd. Ook heb ik veel leuke nieuwe mensen ontmoet, waarvan ik veel heb mogen leren. Door anderen word je toch die spreekwoordelijke spiegel voorgehouden.
Het volgen van de opleiding heeft me creatiever gemaakt. Ik zie weer vele nieuwe mogelijkheden. Mijn ogen zijn weer geopend voor de schoonheid van het vakgebied, dat zo snel verandert. Stond ik eerder voor mijn gevoel nog langs de zijlijn toe te kijken, stap ik nu zonder problemen in het veld en probeer. De twee jaar ADCCD waren een mooie inspirator en eyeopener. Het oplossen van vraagstukken door te kijken naar trends op macro of micro niveau. Storytelling en mediumspecificiteit toepassen om kanalen krachtig met elkaar te kunnen verbinden. Het experimenteren met Google +. 1336 dagen geleden mijn eerste tweet versturen. Samen de schouders eronder zetten op het laatste moment van een deadline, waardoor we als een razende te keer gingen in google docs. De vibe in de klas was goed en de gedrevenheid zat er bij velen in. Had ik in het begin nog wat moeite met het verschil in gedrevenheid en betrokkenheid, kon ik na gelang de studie volgde hier meer mân eigen weg in volgen en eruit halen wat ik eruit wilde halen.
Bijzonder was het om te zien dat er van de 32 man en vrouw waarmee je in jaar Ă©Ă©n start, er in jaar twee nog maar negen over zijn die daadwerkelijk hun associate degree behalen. Dat laat toch zien dat de eindstreep behalen van een deeltijdstudie niet geheel vanzelfsprekend is. En nu bijna vier jaar verder zijn we nog met zân vieren over. Dat schept een band.
De rode draad tijdens mijn studie is denk ik toch wel: commitment, doorzetten, vanuit nature gedreven zijn en vooral ook keuzes durven maken. Waarbij ik heb gemerkt dat ik over het algemeen niet altijd de makkelijkste en meest veilige weg kies. Maar ik hoe dan ook wel uitkom waar ik uit wil komen. Een beetje geloof en vertrouwen. Verder heeft het mij laten zien dat ik meer kan, dan ik zelf soms denk. Dat ik veelal meer de lead neem in een groep, dan ik had verwacht. Dat ik niet ga voor het afronden van een opdracht, maar ga voor een goed eindproduct. Hoe mooi is het om te ervaren in alle projecten die we samen hebben gedaan dat de verschillende kwaliteiten elkaar versterken en je daardoor mooie resultaten kunt neerzetten. Trots ben ik dan ook op het, samen met Kevin, behalen van de 3e plek van de PR talentprijs van Hulzen.
En dan nu de laatste fase, het schrijven van mân scriptie. Dit was niet alleen een zoektocht naar het proces dat bedrijven doorlopen op weg naar het worden van een social business, het werd ook een zoektocht in mezelf. De enorme hoeveelheid onderzoeken hebben mij soms overvallen, en de analyse was vaak een worsteling tussen bomen en bos. Ook het vertalen van de inzichten naar mijn eigen kwantitatieve onderzoek was niet eenvoudig. Het maken van een keuze en daarmee het inslaan van een bepaald pad brengt je vooruit, zodat je een afslag neemt de rotonde af. Â Geen keuze maken is rondjes blijven draaien en met het gevoel âstuck in the middleâ te zitten. Â Ik heb de nodige rondjes gemaakt.
Kijk ik dan naar mezelf met een professionele bril dan kan ik zeggen dat precisie, in combinatie met mijn huidige kennis van het communicatielandschap, zorgt dat ik op een breed scala van projecten inzetbaar ben en creatief kan meedenken voor een passend en goed communicatieadvies. Ik heb nu ruim 8 jaar werkervaring bij verschillende soorten bedrijven in verschillende rollen. Nu ook nog aangevuld met ervaring aan de bureaukant. Adviezen zijn daardoor niet alleen gebaseerd op de theorie, maar ook vanuit ervaring wat wel en niet werkt. En door de breedte van de opleiding en mijn afstudeeronderwerp ben ik goed in staat om mee te blijven bewegen in deze snel veranderende branche.
Studie en werk combineren gaat niet zonder de steun van familie, vrienden en mijn partner. De ruimte die ze mij hebben gegeven (ik was zelf bij vlagen niet erg social), het geloof dat zij in mij hebben gehouden tijdens dit proces en hun onvoorwaardelijke steun hebben mij enorm geholpen. Het behalen van mijn bachelor is mede aan hen te danken. Ik kijk daarom nu weer uit naar het âstarten met levenâ en weer tijd te maken voor al die dierbare mensen. Want door mijn studie ben ik toch ook wel gaan beseffen hoe mooi het leven is in al zijn eenvoud. Dat het ook heerlijk is om gewoon te zijn, zonder te moeten en daarvan te genieten. Niet dat ik dat niet heb gedaan tijdens de studie, het was op een andere manier, vanuit een andere drijfveer. Volgens Loesje kun je âalleen tijd verspillen als je vergeet te genieten.â Het is een keuze. Datzelfde geldt voor succesvol zijn. Succesvol zijn is volgens Will Rogers:
Know what you are doing.
Love what you are doing.
And believe in what you are doing.
Laat dat mijn gids zijn voor de komende tijd. En leren dat doe je een leven lang.Â