’Baktım gülüşünden güzel şiir olur, ben de sevdim gitti.
i don't do bad sauce passes
I'd rather be in outer space 🛸
we're not kids anymore.

祝日 / Permanent Vacation

pixel skylines
art blog(derogatory)
No title available
AnasAbdin

tannertan36
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
$LAYYYTER
Cosmic Funnies

Product Placement

#extradirty
Show & Tell
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

Kiana Khansmith

Janaina Medeiros
No title available
NASA
seen from United States
seen from Canada
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States
seen from United States
seen from Colombia
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Australia

seen from United States
seen from Malaysia
@felisya
’Baktım gülüşünden güzel şiir olur, ben de sevdim gitti.
Kolay bir özgürlük, evcil hayvan gibi bir hayat yaşamak demektir. Bununla hiçbir şey yapılamaz. Sadece aşağılık hissetmekten başka bir işe yaramaz.
Seni düşünmek güzel şey,
ümitli şey,
dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana,
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
"İnsanlar ölümle tamamlanır. Yaşarken herkes eksiktir."
"Mutlu değilim ve görünüşe göre, mutsuzluğum sadece dünyada olan bitenler yüzünden değil."
OSAMU DAZAININ KITAPLARI NEDEN NEDEN NEDEN BU KADAR GUZEL OLMAK ZORUNDA
"Ölmek de yaşamak da aynı şey değil mi? Her iki durum da aynı derecede acı verici."
"Benim yaşıyor olmam insanlara huzursuzluk veriyor. Ben lüzumsuz bir adamım."
"Yazık oldu."
"Olmuşla ölmüşe çare yok. Aptal liderlere sahip olan bilge insanlara üzülüyorum."
Belki de beni en çok korkutan şey ne yaparsam yapayım yerimde sayıyor olma fikridir. Gerçekten bir adım bile ilerleyemedim mi? Hala aynı bataklıkta mıyım? Kendimi çok beceriksiz hissediyorum.
Bazı şeyleri kabullenemiyorum, en büyük hatam belki de. İnsanları kabul edemiyorum, yapılanları, söylenenleri kabul edemiyorum. Artık geçip gittiğinin ve onları daha da eşelemenin yanlış olduğunun gayet farkındayım ama bunun farkında olmam bunu engelleyebildiğim anlamına gelmiyor, sigara içen herkesin sigaranın kendisine zarar verdiğinin farkında olması gibi.
Ne yaparsam yapayım bu yabancılık hissini aşamıyorum. Çevreme, kendime, yaşadığım dünyaya karşı yabancı hissediyorum. Anlam veremiyorum. İnsanlara, olaylara… En çok da kendime anlam veremiyorum. hislerime mantıklı açıklamalar bulamıyorum. Gerçekten deniyorum, yemin ederim deniyorum mutlu olmayı; mutlu olmak istiyorum da. Aslında her şey yerinde. Sanki her şey doğruymuş da yanlış olan tek parça benmişim gibi hissettiriyor hayat. Kendimi çok seviyorum, kendimden nefret ediyorum. Kendimle gurur duyuyorum, kendime çok kızıyorum. Bazen kendime sarılmak, bazen itmek istiyorum. Gördünüz mü? Ne yapmak istediğimi, ne hissettiğimi bile düzgünce açıklayamıyorum çünkü bilmiyorum. Çevremdeki herkes mutluymuş da mutlu olmayı beceremeyen tek kişi benmişim gibi hissediyorum, üstelik mutlu olmamam için hiçbir sebep yokken… Bu yüzden kendime kızıyorum ya. 'Ne istiyorsun?' diyorum. 'Mutlu olmak için daha neye ihtiyacın var, neyi bekliyorsun?'
İnsan ilişkileri yormaya başladı.
Portal'ı takip edip felsefi içerikleri hakkında konuşmak isteyen insanla nikah basılır bu arada
Sık sık derdiniz ki: "Hayat güller serpilmiş bir yol değildir. Bir savaştır; savaşmalıyız."
Fakat sizi harekete geçiren şey aslında savaş değil, yıkımdı. Yıkım arzusuydu. Her şeyi yıkıp yok etmekten mutluluk duyuyordunuz. Sizi seven gençlere acı ve ıstırap çektirip sonunda onları mahvetmeden rahat edemiyordunuz. Buna karşılık, siz kesinlikle yıkılmadınız. Bu korkunçtu. Tehlikeliydi.
05/11/23
Hem acıdan bu denli korkarak ondan uzak durmak istemem hem de acıdan ilham alıp onu derin bir sanata dönüştürmem ikiyüzlü yapmaz mı beni?
"(...) yalnızlık tek tesellimdi - derin, karanlık, ölüm gibi bir yalnızlık."
"İnsanlar bana birbirlerinin kanını içmek isteyen canavarlar olarak görünüyorlar."