08.11

[feryadlar]

zihnindeki düşüncelerle sarhoş olup zihnindekileri dansa kaldıran dargın insanlara; kırgın, yüreği buruk adımlara ithafen.

[feryadlar]

kin de tutabilirdim ama ellerin tercihim<

[feryadlar]

birini tanıdım, fotoğraf karesine sığmayacak kadar güzel bakıyordu.

[feryadlar]

faşist bir ülkenin devrimci çocuklarının seslenişiydi bu sevda.

[feryadlar]

ziyadesiyle mahvolmuş derin bir hâl içerisindeyim.

[feryadlar]

kaburgalarım yirmi bir yerinden kırılmış gibi.

[feryadlar]

vâllahi gram mecalim yok, ertesi günü görmeye. tam şurada şuracıkta rakı masasının başında teslim edeyim ruhumu.

[feryadlar]

anne ben çirkin miyim, neden yüzüme konuşan yok?

[feryadlar]

seni senden çok sevdim de göremedin bebeğim.

[feryadlar]

artık yok. aslında hiçbir zaman olmamıştı. gidişi, sadece eylemden ibaret oluşuydu.. esasen benden gitmesi, zannımca bana geldiğini düşündüğüm zamanlarda oldu. omuzlarına buseler konduramadım. avuçlarındaki çiçek bahçesini koklayamadım, kirpiklerini sayamadım. neden diye soramadım. niye hiç denemedin diyemedim... giden benmişim gibi hatayı kendimde bile aradım. onda aramaya gönlüm el vermezdi ki. geldi sandım. gitti. gelemeden gitti. omurgası benimki gibi değil, dimdik. sırtı her açıdan sigara yaktıracak muazzamlıkta. kusurlarıyla bile kusursuz.

[feryadlar]

eskiden onunla birlikte anlam kazanırdım. artık kimsesiz yetimim. soluğum bana yetmiyor çünkü o gitti. aldığım nefeslerin beni yaşama tutundurması gerekirken sanki boğazıma dolanan ip gibiydiler. onunlayken çok konuşurdum şimdi hep susuyorum. konuşsam lanet okurlar sussam kusur. artık benim yerime konuşan gözlerim,simâmı yansıtan aynalar var.

[feryadlar]

bu hikayede yanan tek bi' şey var. anılarımız. benim gözümden bile sakındığım anılarımız. ben anılarımıza sığınmaya gidiyorum. sende kaldığın yerde mutlu ol.

[feryadlar]

bilmiyorum neden içimdeki bu yangına rağmen kül değilim.

[feryadlar]

ben gittim harf harf dağıldım, sen tamamladın cümlemi.

[feryadlar]

düşündüğüm kadar değil, düşlediğim kadarım.

[feryadlar]

kimler kimleri unuttu sen hâla şuramda. bana revâ mı bu.

[feryadlar]

hem senden olup hem uykumdan oluyor olmam, sığınacak hiçbir limanımın kalmadığı anlamına geliyor. ne kadar acı.

[feryadlar]

yalnızlığımın kemikli elleri bileklerimden tutup duvara fırlatıyor beni, dizlerim üstüne çöktürüyor bohemiyet. yaşam, ölümlerimden ibaret.

[feryadlar]

cânım soluyor.