ne yaparsam olmuyor eskisi gibi,
raddesindeyim
No title available
EXPECTATIONS

gracie abrams

No title available

roma★
RMH
KIROKAZE
Noah Kahan
Cookie Run:Kingdom Official!
Cosmic Funnies
🩵 avery cochrane 🩵
Monterey Bay Aquarium
No title available

Origami Around

izzy's playlists!

tannertan36
Fieri Frames

Jimmy Eat World
No title available

No title available

seen from Malaysia

seen from Iraq
seen from Chile
seen from Colombia
seen from Argentina
seen from Spain
seen from United Kingdom
seen from Venezuela
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Brazil

seen from Venezuela
seen from Morocco

seen from Brazil
seen from Singapore
seen from Dominican Republic

seen from Dominican Republic
seen from Mexico

seen from Malaysia
@forellsket
ne yaparsam olmuyor eskisi gibi,
raddesindeyim
sadece bir ay gecti ustunden neden bu kadar degisti ki
her seyden bu kadar etkilenmem normal mi? bazen gercekten simarik olup olmadigimi sorguluyorum. mutsuz hissettigimde "aslinda bir seyin yok. neden bu kadar aglayip, uzuluyorsun?" diye sorgulamaya basliyorum. sorunlarimi hep kucuk gorup, alaya aliyorum. aglamamak icin direniyorum. bunun farkindaligini yasadim az once. ve ister istemez bu beni daha da yipratiyor. artik kendime "neden uzgunsun? bir sorunun yok" demek yerine "evet belki bu ufak bir sey ama seni mutsuz ediyor, ustesinden gelemiyorsun" demeyi tercih ediyorum. kucuk gordugum bir seyin ustesinden gelememek sinirlerimi bozuyor, gucsuz olmayi kendime yediremiyorum yada bunu simariklik olarak goruyorum belki de. buna o kadar cok sebep siralayabilirim ki. evet suan mutsuzum. evet suan hicbir seyin ustesinden gelemiyorum. evet suan yetersiz hissediyorum. evet suan halledemeyecekmis gibi geliyor. evet suan aglamak istiyorum ve evet bu ne simariklik nede bir gucsuzlugu temsil ediyor. bu sadece insan oldugumu hatirlatiyor.
umarim bunu unutmam yada her unuttugumda gelir burayi okurum.
tekrar kendimi yetersiz hissettigim doneme girdigime gore aglayabilirim sanirim
kişiler değişiyor ama ben hâlâ aynı benim
(iki saniye sonra fikrim değişti )
gittikçe salaklaşıyorum
kendime gelmem gerektiğinin farkındayım ama artık farkındalıklar bile vazgeciremiyor beni
kişiler değişiyor ama ben hâlâ aynı benim
Ghostpearll: biliyor musun? Çok koştum peşinden. Hayır, çok ağlamadım yada gerçekten sürekli senin peşinde koşmadım. Bahsettiğim duygularımın hep sana karşı yol alması ama senin arkanın dönük olması. O yüzden peşinden koştum cümlesi benden sana çok güzel bir ithaf oluyor. Ve tekrardan hayır, peşinden koştuğum için pişman değilim. Çünkü her şeye rağmen ne gururumu kırdım ne de çaresizliğimi ortaya koydum senin için. İkisini de yapmadım. Belki bu yüzden birlesemiyoruz, bilmiyorum. Ama senin beni görmemen de etkili bence buna. Beni nasıl görmüyorsun demeyeceğim sana. Duygusal bir poncigim belki ama duyguların soyut olduğunu ve sadece tek taraflı olunca hissedildiğini yada görüldüğünü biliyorum. Sana karşı olan duygularımı ben görüyorum, biraz fazlaca da hissediyorum ama sen farkında bile değilsin. Haklısın. Çokta sorun değil. Bende bu yüzden bir şeyler yapıp bu hislerin sadece benim içimde olmasını, sadece bana ağırlık yapmasını istemedim, bu yüzden sana farkettirmeyi amaçladım bu mesajlarla. Bencilce mi? Sana öyle gelecek belki ama, bence değil. Bana üzülmeni yada “ buna ne dicem “ demeni istemiyorum kendine. Gör bu mesajları yeter. Sadece bil. Üzerinde benimki gibi bir ağırlık olmasın sadece farkındalık olsun. Beni değilde bu ortalıkta gezen hisleri bil. Çünkü o zaman benim ağırlığım belki azalır. (02:08)
kendime uzuldum
ufak bi kalp kirikligi
kendime yediremiyorum
canım yaniyormus
düşüncelerimi korumak çok zor.