Yosh Milan @francesmilan-blog - Tumblr Blog

Posts

Para sa taong sobrang minahal ko. Hindi ko alam san ko sisimulan itong sulat. Alam mo naming mahal na mahal kita diba? Pero napapagod na kasi ako. Sabi nila hindi ka dapat napapagod sa relasyon niyo para magtagal kayo. Ang hirap magpakatanga. Ano ba tumatakbo sa isipan mo? Ako ba? Ako parin ba? Ako ba talaga? Sabihin mo naman yung totoo, oh. Hindi yung sasabihing mong ako dahil ako yung nasa harapan mo. Para alam ko kung titigil na ako. Minsan pinaparamdam mong mahal mo ko. Pero madalas… hindi.

Sinabi mo pa sakin noon, kung hindi lang tarantado yung ex mo, pinakasalan mo na siya. Mahal mo parin ba siya? Hindi ba ako sapat? Hindi ba ako worth it sa pagmamahal mo? Ang sakit Mahal. Ang sakit na ikumpara mo ako sa ex mo lalo na sa mga sinasabi mo. Hindi mo man sabihin yung nararamdaman mo sa kanya, pero ramdam na ramdam ko kung gaano mo siya kamahal. Nararamdaman kong pinapanalangin mong hindi na lang sana siya nagloko. Nakakatawa lang isipin na kung gaano ka kabaliw sa kanya, ako naman kabaliw sayo. Hindi naman kita nilandi ah? Ikaw yung lumapit saakin… pero bakit kailangan niyo akong idamay? Bakit kailangan niyo ng isang taong masaktan dahil nasasaktan ka rin? Trinay ko namang tulungan kang kalimutan mo siya.

Bakit sa tuwing nagaaway tayo, ako na yung nasasaktan, ako pa yung sumusuyo sayo? Bakit kapag galit ako, galit ka din? Bakit kapag hindi kita kinakausap, chinachat, tinetext o tinatawagan, hindi mo rin ako itetext, kakausapin, tatawagan or ichachat? Napipilitan ka lang bang mahalin ako? Sabihin mo naman Mahal oh. Sabihin mo ano yung kulang ko.

Bakit pakiramdam ko, ikinakahiya mo ako? Bakit pakiramdam ko, wala lang ako sayo? Bakit pakiramdam ko, may hinihintay kang umuwi? Pakiramdam ko, habang hindi pa siya umuuwi, ako na muna. Second choice kumbaga? Na kapag umuwi na siya, na kapag nakilala mo na siya harap harapan, makakalimutan mo na ako. Ganon ba talagang wala akong halaga sayo, Mahal? Bakit kaya mo akong tiisin? Bakit kaya mo akong hindi kinakausap? Mahal sabihin mo naman… napapagod na kasi akong habulin ka. Napapagod na akong iplease ka. Napapagod na akong mahalin ka. Na sa bawat minute, hindi ka nawawala sa isip ko. Na ano na kaya ang ginagawa mo, namimiss mo kaya ako? Iniisip mo rin kaya ako? Hindi ka rin ba mapakali kakaisip sakin tulad ng ginagawa ko?

Mahal, gusto kitang kausapin. Pero dahil sinusubukan kong magkaron ng pride na wag kang kausapin tulad ng hindi mo pagkakausap sakin, hindi na lang kita kakausapin. Hindi tayo maguusap hanggat hindi ako yung unang lalapit diba? Alam ko namang kapag nabasa mo to, ipapatigil mo na yung relasyon natin. Hindi ka na mageexplain. Yun naman yung gusto mo diba? Na itigil na to. Sabagay, sino ba naman ako para ipaglaban mo? :) Itext nga ako ng hi hello kamusta kumain ka na ba, hindi mo magawa eh. Ipaglaban pa kaya tong relasyon natin. Pagod ka na diba? Nakakatawa namang isipin na pagod ka na pero wala ka namang ginagawa. Ano nga bang ginawa mo sa relasyon natin para mapatibay? Wala naman diba? Lagi mo lang naman akong sinasaktan sa ginagawa mo. Sa mga sinasabi mo. Sorry ha? Babae kasi ako. Sensitive. Sorry ulit mahal ha? Bata nga talaga ako magisip. Immature. Sorry mahal… kung minahal kita ng ganito. Yaan mo, eto na talaga yung pinaka last. Hindi na kita guguluhin. Hindi ko na haharangan yung gusto mo mangyari. Hindi na kita itetext ng maraming I miss you. Hindi na kita kukulitin. Napapagod na rin naman kasi akong habulin ka. Sa attention mo. Mali man lahat ng iniisip ko or sinabi ko, hayaan mo na. Wala ka namang pakielam diba? Kahit ano pang sabihin ko, hindi mo naman ieexplain sarili mo. Kasi wala lang naman sayo. Wala lang naman ako sayo. Pagod na kong mabalewala. Pagod na akong hintayin na kausapin mo ako. Pagod na akong ikaw mauna sa lahat ng bagay. Pagod na akong umiyak gabi gabi.

Bye. I love you.

Hindi na napagod.

Hindi ko alam san ko sisimulan to. Dahil hindi ko alam pano ko sasabihin at ano sasabihin ko. Basta ang alam ko lang, sobrang sakit.

Kelan ba ko hindi nagpakatanga sa love?

When it comes to my love ones, I always give what I have. For them to be happy. Ganun ako katanga. Kahit wala na ko, Ill always find a way para sa kanila. Kahit na magsuffer ako. Di ko tinitignan yung consequences. Basta mapasaya ko lang sila, gagawin ko. Kahit na ikasakit ko. Gagawin ko lahat, wag lang nila kong iwan. Thats why when they asked me, bat ako iniiwan? Sinasabi ko, siguro di sila nakuntento sa binibigay ko. Wala naman akong pinagsisisihan. Dahil sabi ko nga, binigay ko lahat. And this time, here I am again. Nagpapakatanga for the nth time.

Mess

Di ko alam pano sisimulan to at di ko rin alam kung san mapupunta tong sasabihin ko. Pero sobrang haba nito. Madami akong gustong sabihin pero di ko alam pano ilalagay into words. My mind is killing me. Telling me to start sharing whats on my mind so that somehow, it would ease the pain. Ang alam ko lang, napakagulo ng mundo ko.

Not magulo. In pain lang siguro? Ayokong humawak ng responsibilidad. Yung tipong, itetext ko sila, kakausapin, iinform or whatever every minute. I know di dapat every minute, pero dapat maiparamdam mo sakanilang importante sila. Di ako ganun unless nawala na yung tao. Ayoko ng may inaalala. Ayoko ng nagaalala. Im emotionally unstable. Mabilis akong umiyak. Mababaw na dahilan iniiyakan ko. Saya? Lungkot? Galit? Lahat. Nagpapakontrol ako sa emosyon ko. Bipolar kumbaga. Bigla na lang akong iiyak, tatawa at magagalit ng hindi alam ang dahilan. Hahanap ng butas sa emosyon ko para may feelings na mailabas. Para may emosyon na mailabas. Everyday, di matatapos araw ko ng di nalulungkot. Nang di umiiyak. Pero gusto ko yung may nagaalala sakin. Alam kong unfair kasi laging one sided. Ayoko kasi dumating sa point na sobrang nageffort ako, na sobrang nagalala ako tapos sa other side, they dont feel the same. Thats bullshit on my part. Then theres a time na ayokong magbf. Hindi naman to the point na ayaw. Hirap lang ako magtiwala. Takot akong makasakit. Kahit sabihin nilang magtiwala sakanila, i cant. Mauuwi lagi sa hinala. Natatakot akong sabihin na di ko sila mahal kasi di ako nagtitiwala sa kanya. Kaya ang magagawa ko na lang, ibigay ang sarili ko. Prove na mahal ko sila. Pero ayoko. Kaya mauuwi na lang sa hiwalayan. Dahil mapupunta na lang sa sex. Di na sa love. Katawan na lang ang habol. Natatakot ako sa point na iiwan ako. Kaya inuunahan ko na. Natatakot akong lokohin ako. Natatakot akong na habang mahal ko pa, may mahal na palang iba. Na nagsasawa na. Na magisa na lang pala akong umiibig. Na habang nagtetext ako ng iloveyou, mas kinikilig na pala siya sa text ng iba. Ayoko dumating sa point na mahihirapan akong umahon magisa. Ayoko kasi natatakot ako. Mahirap para sakin dahil nga, im emotionally unstable.

Sinasabi nilang paiba iba akong bf. Totoo naman sinasabi nila. Iniiwan ako kasi mataba ako. Hindi lang bata mataba, obese pa nga. :) Tanggap ko naman. Isa rin yun sa kinatatakutan ko. Na baka kapag nagmahal ako, makahanap siya ng mas better. Na mas payat at mas maganda. Hindi totoo yung kalooban tinitignan. Tinitignan parin ang labas na anyo. Hindi mo maitatanggi na tumitingin ka sa labas. Im not inlove, attached lang ako. Kasi for a short period of time, may nagparamdam sakin na importante ako. Na ako lang. Na ang ganda ko... sa picture. Pero sa personal? Wala na. Im not degrading myself. Im saying the truth. The reality. Lets face it, walang magkakagusto sakin personally. Di ko kinakawawa sarili ko. Di ko sinasabi na puriin niyo ko. Matagal ng mababa esteem ko. Kapag sumasakay nga ng jeep, sasabihin ko sa sarili ko, walang magkakagusto sayo kaya wag ka ng magGGSS feels. Na feeling mo ang pretty pretty mo. Itigil mo na kahibangan mo. Kapag may nakikita akong couple, sasabihin ko sa sarili ko, walang forever. Bitter ako, i know. Sasabihin ko na bakit sila may bf/gf? Dahil ba payat sila? Ang karelationship ba display? Kapag sasakay ng jeep. Tanginang mga driver to, lalagpasan lang ako. Ayaw magpasakay ng matataba. Hmmp! Sa pedicab. Leche tong mga pedicab na to. Sa weight na binabase ang presyo ng babayaran. Pero okay lang naman sakin. Magbabayad ako kahit magkano kasi mabigat ako pero tangina, ipamukha pa?

Isampal niyo man sakin kung gaano ako kapanget at kataba, kahit sabihin kong wala akong pakielam dahil ako to, hindi niyo maaalis saking nasasaktan ako. At dahil hindi ako kagandahan, hindi ako pahahalagahan. Winawalang bahala na ko. Winawalang hiya. Pero sa ngayon... pano ko mababago ang sarili ko? Kung sa tingin ko, lahat ng lalaki, lolokohin ako. Na kahit san ako tumingin, alam kong kapag nagmahal ako, hindi lang ako ang maaari niyang mahalin. Na ako lang... dahil habang tumatagal, magiisip ako ng dahilan para iwanan niya ko. Ganun ako kagulo. Ganun ako kamasochist. Ganun ko sinasaktan sarili ko. Mess and emotionally unstable.

Ang random. Ang gulo rin pano ko sinabi. Pano ko nilagay into words. Pero atleast, nasabi ko.

#Feels

Move on

Kadalasan unang tanong kapag gusto mo ng makalimot or magmove on, “Paano ba mag move-on?”

Syempre, sa ngayon, hindi mo alam sagot. Alam mo man, ayaw mong gawin. Kasi there’s a little hope na magkakaayos pa. Na maaayos pa yung nasira, na maibabalik pa lahat. Pero kung gusto mo magmove on, makakamove on ka naman, eh. Hindi yan sa tagal ng pagsasama niyo, inabot man kayo ng 3 years, 4 years or 1 year lang or kahit months lang o kahit hindi naging kayo, makakamove on ka. Matagal. Sobrang tagal pero kailangan mong tulungan sarili mo.

Darating ka sa point na gabi gabi, iiyak ka. Na maaalala mo siya. Na iisipin mong kasalanan mo. Na gusto mo siya bumalik kahit sino pang may kasalanan. Na kahit iniwan ka niya, sinaktan ka niya, gusto mo siyang bumalik. Na kapag bumalik siya, gagawin mo lahat para maging maayos kayo ulit.

Darating ka din sa point na bigla kang matutulala. Sa simpleng ginagawa mo, maaalala mo siya. tapos magiiba mood mo. Out of nowhere, maiisip mo siya.

Darating ka din sa point na akala mo nakamove on ka na pero marinig lang pangalan niya, makita lang somewhere kapangalan niya, or makarinig ng kantang relate sa situation mo ngayon, maiiyak ka. Manlulumo ka at lahat ng songs, mapapansin mo mga lyrics. Na akala mo, para sayo yung kanta.

darating ka din sa point na, kung kelan malapit ka na makamove on, magpaparamdam siya. Nakakatangina to! Pero maganda to. Kasi masasabi mo kung sang part ka na ba sa pagmomove on.

Pero bago ka magmove on, dapat alam mo kung san ka lulugar. Acceptance or pilit na kalimutan ang nararamdaman? Kung acceptance, makakamove on ka. Yung tipong kapag nakita mo siya ulit, wapakels na lang. Na masasabi mo na, “Tignan mo yung sinayang mo. Yung iniwan mo. Maglaway ka ngayon.” Yung ganun! Pero kasi kapag pilinit mo lang sarili mo na makalimot, malabong makakamove on ka. Sa tuwing makikita mo siya or maririnig man lang name or mga bagay na magpapaalala sa kanya, masakit parin sa puso. Kikirot parin si heart. Nakakainis man, mahirap man, nakakatanga man, pero kung alam mong mas umiibabaw yung sakit na kahit pang bumalik siya, na kahit siya lang nagpapasaya sayo pero wala naman na talaga, tama na. Move on na. Mahirap, matagal, oo. Pero kapag andun ka na sa point na masasabi mong naka move on ka na, shet! Sarap sa pakiramdam. Ang gaan sa loob.

Wag ka magalala, dumaan ako diyan. At habang tinatype ko ‘to, iniisip ko siya.

Where should I start?

San ba ko magsisimula? Kung pano ko nainlove? O pano ko pinipilit sarili ko na kalimutan ka? Sa simula kung pano nagsimula sa hello, hi, mahal kita o sa simula kung pano natapos lahat?

Ikaw parin, eh. Ikaw parin yung laman ng bawat status or post ko sa fb, ig at mga caption sa picture. Ikaw parin yung laman ng mga lyrics ng mga kantang napapakinggan ko. Ikaw parin yung naiisip ko sa gabi. Ikaw parin yung nakikita ko sa tuwing gigising ako. Ikaw parin yung naiisip ko sa tuwing may gagawin akong di maganda. Iniisip ko kung magugustuhan mo kaya. Kung magagalit ka kaya. Ikaw parin yung iniisip ko, pagtapos naming mag LoL. Iniisip ko kung naghihintay ka kaya? Sasabay ka kaya sakin sa pagtulog? Ikaw parin yung naaalala ko sa bawat galaw ko Ikaw parin... ikaw parin talaga mahal ko. :(

Hindi ko ineexpect na mapupunta tayo dito. Yung mga gabing sasabihin natin sa isa’t isa bago matulog na, “Tulog na. Bukas paggising mo, mahal parin kita.”

Yung dating mga salita na, “Ikaw lang, walang iba.” Peste. Ang corny pero kapag galing sayo, kinikilig ako. Yung mga bagay na di ko ineexpect, sayo ko mararanasan. Pati ngayon, yung ikaw masaya na, ako nagmomove on parin.

Akala ko nga, wala na. Nakamove on na ko. Pero sa tuwing hihiga ako sa kama, di ako makakatulog ng hindi umiiyak at inaalala lahat.

Sa paggising ko, hahanapin ko agad text mo. Yung text mong, “Goodmorning liit. Gising na. Mahal parin kita oh. Kain ka na. Ayokong nagpapalipas ka kahit na ang tagal mong kumain, basta kumain ka.” Kahit na ang tigas ng ulo ko at ang pasaway ko, na kahit na lagi akong moody, bipolar, tinutulak ka palayo at inaaway ka, lagi kang andiyan. Yung gigiising ako na sasabihin mo, sa susunod na paggising natin, magkasama na tayo.

Bago matulog, sasabihin mo kung gaano mo ko kamahal. Di tayo matutulog hanggat may away tayo. Lagi mo kong pinipili. Laging ako. Sorry naging selfish ako hanggat sa dulo. Hanggat sa nagaway tayo na ako may kasalanan. Hanggat sa naisipan mong iwan na ko ng tuluyan ng dahil sakin.

Oo nga naman, bakit ba ko umiiyak Eh ako naman may kasalanan ng lahat? Ako tong tanga na gumawa ng kasalanan. Sorry, ha? Natakot kasi ako. Sana sa blog na ‘to, pagkapost ko, matuldukan narin yung nararamdaman ko sayo. Kasi wala naman na talaga Yosh, eh. Masasaktan ka nalang. Puro sakit na lang mararamdaman mo. Dahil masaya na siya. May mahal na siyang iba.

Ikaw? Umiiyak gabi gabi, nagiisip araw araw. Siya? Tumatawa na. Hindi ka ba napapagod? Pagod naman na ko, eh. Hindi ko lang alam, san ako magsisimula muli. Dahil simula sa nangyari, hindi ko na alam pano ulit ko magtitiwala. Hindi ko na alam.

Im the girl who can’t be move..

Alam ko namang masaya ka na, pero bakit di parin ako makamove on? Tangina naman, eh. Alam ko namang may mahal ka ng iba. Alam kong wala na. Alam kong wala na kong hinihintay. Pano ba magmove on? :( Ikaw lang minahal ko ng ganito. Ikaw lang yung tumanggap sakin kung sino pa ako. Ikaw yung bestfriend ko na boyfriend ko.. almost. Tanga ko lang kasi di ko nagawang magtiwala sayo. Sorry. This would be the last, i promise. I’m so tired of my own drama.

Ailah ailah ailahhhhhhhhhhhhhhh~

Happy birthdayyyyyyyyyyyyyyyy! Its yeeeeeeer birthday. Omg tanda mo na. Hahahahahahahahahahaha. Miss na kita!! Lezz bond soon, plit? =))

So eto na nga, hindi ko alam bakit kailangan ng message kapag birthday. Hahaha! Lumipas na ang isang taong magkasama tayo... at etong taong alam kong magkakamasa nanaman tayo. <3 Alam kong magkakaron tayo ng misunderstanding in time pero malalagpasan natin yun, dibaaaa? Sorry dati, ha~ :< Kung nakalimutan mo na, change topic na. Hahaha. Basta sorry sa lahat. Thank you rin.

Isang panibagong taon na sasamahan kita, magiging clingy sayo at maraming plans ahead with youuu! Travelll!! Yeyyyyy. Hahaha. Thank you ulit for everything. I love youuuuuuuuuu!

Enjoy your day. :)

Happy Birthdayyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy!

Alam ko naman na ayaw mong may clingy-ish na friend pero heto akoooooooooooo, basang basa sa ulannnn. Joke. Hahaha! Alam mo naman na sweet ako, na clingy ako and everything. Sa ngayon, eto muna regalo ko sayo mameh. Eto pa lang kaya ko. Hahaha! Mahirap maging estudyante. Huhu. Hindi ko talaga bakit kailangan ng letter or long messages kapag magbibirthday pero gagawin ko parin. Hahaha. Kung andito ka lang gagawan sana kita ng surprise. Huhu. Pero ayun nga, sumabay yung pagkabusy ko. Late ko na nga ginawa 'tong message. </3 Sa totoo lang hindi ko alam na birthday mo. :< Hahahaha. Sorry na. Nalaman ko lang pagkauwi ko. Huhu. Ang alam ko lang birthday mo ng septemper.

Heto na nga. Happy birthday mameh!! Tumatanda ka nanaman pero mukha ka paring bata~ Hahaha. Ang kyepta mo. TwT Bagong taon na kasama mo ko/kami. Bagong taon mo na kukulitin kita, patatawanin at gagalitin. Hahaha! Ano ba dapat kong sabihin? Matouch ka sana sa letter na 'to! Abaaaa, effort 'to. Hahaha.

Sorry sa lahat at thank you. Bakit ba may thank you at sorry? New year ba to? Hahahaha. Basta ayun, alam mo namang lagi mo kong nasa tabi kahit na wala talaga ako sa tabi mo literal. Hindi man tayo madalas na naguusap, kayo parin yung axith ng buhay ko. Sa inyo parin umiikot ang mundo ko. Shet! Tugmang tugma. Galing ko. Kekekeke. I love you mameh!!!!!!!

PS: Alam mo bang wala tayong picture? -_- Hahahahaha. Dahil magbibirthday naman na din si Ailah, isasama ko na siya. Hahahaha.

#happy birthday #bestfriend #sister #mameh

fyeahluhan

Yung hanggang...

Sa generation ngayon, mas nagugustuhan na yung sexy at maganda. At dahil none of the choices ako, edi hanggang hopia na lang. Oo, masaya nga walang lovelife. Walang iniisip. Oo, bata pa kami. Darating din si love. Magaral muna. Pero minsan ba naisip mo kapag nakakakita ka ng couple na, siguro ang saya mainlove. Diba? Oo nakakasira ng love ang buhay. Pero to tell you the truth, its not. Kasi kung mahal mo buhay mo, hindi mo hahayaang masira to. Diba? Yung mga nagpapakamatay dahil sa love? That's too much! I know dapat hindi ako nagsasalita ng ganito dahil i've never been inlove ng super. Pero seriously? Killing yourself because of breaking up with someone you love? Dude there's so many fishes in the sea. Yes, i know. Marami nga pero hindi siya yung mga isda. Pero try converting your mind, soul and heart tp other things. Focus on other things. Pero ang gusto ko lang talaga ipurya dito is... nakakalungkot lang na dahil sa generation ngayon, mahirap na humanap ng love. Yung real ba real! Kaya kapag hindi ka pretty, idaan sa filter ang picture sa dp sa fb. Pano na lang kapag personal na? Ay nako. Hiya, 'te. :( Tapos ikaw na umaasa sa filter, hanggang landi, hopia, asa at kilig sa iba ka na lang. Yung hanggang doon ka lang. Pero girl! Love will find a way. Malay mo traffic lang sa edsa ngayon. 'Di pa naman guguho ang mundo at di ka pa naman madededs diba? Hahaha. Live you life to the fullest muna.

#generation #dinapretty #prettyandsexy #realtalk #reality

Accurate. I'm really trying. :(

Ugh too much manliness

#Luhan #exo

Alone

Kung sino pa yung mga taong sinasandalan mo, iniiwan ka. Tangina. Wala na kong masandalan ngayon. Lahat sila umalis na. Alam kong nakakapagod akong pakisamahan pero wag naman sana kong iwan. :(

Rant

Kaya lang naman ako nanahimik gusto kong magisip isip. Gusto kong malaman kung sino maghahanap o magtataka bakit ako tumahimik. Tapos ayun... nasaktan lang ako sa resulta. Kasi... nagalit yung iba kong kaibigan. Sila ate ish. NagPM kasi sakin yung bestfriend ko na kaibigan din nila. Galit ba daw ako sa kanila. Tinignan ko lang. Tapos sabi nila kung galit daw ako sabihin ko daw kasi hindi daw ako manghuhula. That time alam kong pinaguusapan na nila ako. Meron kaming group chat. Edi chineck ko. Pagcheck ko... nagagalit sila sakin. Hindi ko binasa lahat kasi nasasaktan na ko. Yun pa lang nasaktan na ko. Sinabi kong ang selfish ko kasi sinasarili ko muna tong problema. Gusto ko rin kasing mag grow up. Gusto kong tumayo sa sarili ko. Tapos sabi ni ate ish... sa dami dami ng advice na binigay nila hindi parin ako nakinig. Parang naging bad way yung pag hindi ko pagkausap sa kanila or yung pagiwas ko... Tapos nagreply ako sa bestfriend ko. Sabi ko hindi porket hindi na ko nagsasalita sa inyo, galit ako sa inyo. Gusto ko lang lumayo muna. Dumistansya. Tapos ayun... nagalit na sila ng tuluyan. Hindi ko alam kung bakit? Bakit naging ganun? Eh ang gusto ko lang maramdaman na importante ako. Kasi parang kahit saan akong lumugar... hindi ko nararamdaman na importante ako. Nasasaktan na ko.

Sayo ko lang sinabi tong nararamdaman ko... ang hirap naaaaaaa. Parang nagiging pabigat na ko kahit kanino. Parang kahit kanino ako lumugar parang hindi ako tanggap. Alam mo ba kung gano kasakit yun? Yung pinagpipilitan ko sarili ko? Kahit saan. Kahit hindi sbihin... nararamdaman ko.

Ikaw?

Minsan kapag nagdadrama ka meron kang kakausapin na tao. Yung taong yun ang magaadvice sayo, yung magcocomfort sayo. Pero paano kung yung taong yun sasabihin sayong na papagod na siya sayo? Masakit diba? Sobrang sakit. :| Kung ang mga tao nga nagpapagod na sakin... pano pa ako? Sorry kung napapagod na kayo sakin. Sorry kung immature ako. Sorry kung ang childish ko. Sorry kung hindi ko kayo iniisip. Sorry kung hindi ako nasasanay. Sorry. :( Siguro hahanapin ko muna sarili ko. Sana kayanin kong hindi magparamdam kahit kahit ng ilang buwan. Sana kayanin ko.

#:(

Hopeless crush

Crush na nga lang nasasaktan pa. :( Hahaha! Isang goodluck milan sa finals mo... yun lang naman. Ang kaso... hindi niya alam na crush mo siya. Baka kapag nalaman niya, hindi niya na ko kausapin. Ngayon pa nga lang, minsan niya lang ako kausapin. Sikat kasi siya. Mahirap abutin. Tapos tignan mo pa tong itsura ko. Hindi kagandahan. Hay hay hay. Ang hirap naman ng ganito. Hahaha!

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Yosh Milan