This generation makes you feel like being alone is the best decision for you.

Origami Around

tannertan36
$LAYYYTER

No title available
Peter Solarz
tumblr dot com

roma★
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

titsay
Stranger Things
noise dept.
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Not today Justin
Monterey Bay Aquarium
DEAR READER

Kaledo Art

#extradirty
One Nice Bug Per Day
i don't do bad sauce passes
Lint Roller? I Barely Know Her

seen from Singapore
seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Chile
seen from United States
seen from Türkiye
seen from United States
seen from South Korea
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States

seen from Belgium

seen from United States

seen from United States
seen from United States
@gendaysworld
This generation makes you feel like being alone is the best decision for you.
so yon umakyat lang ako sa taasan namin para mag cry, haha.
grabe ang 1st day of werk overloaded agad utak sabay walang halos natandaan, lumabas ba naman sa kabilang tenga. kabado malala tuloy sa exam weekly na yan hanep, kala ko pa naman tapos nako sa aral aral na yan wahaahaha. well 2nd time naman na napasok ako sa mga medical na work as accounting hehe. may pa presentation pa after training hahahahaha. Pero isipin mo yun, masakit puso mo habang pinipilit mo tandaan yung mga tinuturo sayo sa training. :') Ending lutang hehehehe lol. Tapos habang pauwi naiiyakkk, sa jeep pa mejo nag emote ang atih mu girl kala mo nasa MV wuahahaha. So yun share ko lang hahaha.
“I am not actually tired, but numb and heavy, and can’t find the right words.”
— Franz Kafka, from a letter to Felice Bauer, c. November 1912
Grabe pag andito talaga ko sa tumblr, ang peaceful ng vibe, sarap magbasa ng mga post ng di mo kilalang mga tao.
so tonight this is my 1st rant here, may kinaiinisan kasi akong girl, pinipilit ko namang magustuhan sya, pero hindi talaga. Im not her hater, basta ayoko lang period.
may times din siguro kasi na pabida talaga sya, shocks ganto pala feeling mainis sa bida-bida, totoo pala sila hahaha. pero yun nirant ko lang here kasi inis ako sa taong yon.
nakakatuwang isipin talaga na humiling kalang sakanya, at di labag sa kalooban nya, matutupad talaga. 🥺🤍
hi tutal wala naman akong follower dito na kakilala ako talaga, dito ko nalang irarant din mga kabadtripan ko sa buhay, chos. hahahahaha. and inuninstall ko na twitter at thread account ko cause toxic hahahaha.
So inopen ko ulit ang tumblr account ko para lang ipost ang aking tots ehehehe.
Naisip ko lang bigla na may magandang memories din talaga ang pandemic, ang covid era, dahil dun, may mga pamilyang nabuo, dun kami nabuo, masaya kami, at mas naging matatag ang pagsasama namin, masaya kami na sama-sama kami.
Hanggang sa unti unting nawala ang covid, nawalan ng trabaho si papa, nagresign, ako may trabaho, pero hindi sapat, ang bunso kong kapatid ay graduating, sobrang hirap namin, sinubok kami ng panahon, madaming inapplyan ang papa ko ulit pero lagi syang nabibigo.
Minsan hiniling ko sa Ama, na sana pagkalooban nya kami ng magandang buhay. At nakikita kong natupad ito ng tumanggap ng tungkulin ang papa ko, naiyak ako, Sobrang nagpapasalamat ako sa Ama, at bukod dun isang biyaya na natanggap sya sa trabaho. Unti unti na kaming nakakabangon ulit.
Pero magkakalayo kami.. dahil ang ate ko, may asawa na, si mama kailangan samahan si papa, dahil malayo ang trabaho ni papa, kailangan nya ng malapit na uuwian, kaya kami nalang ang naiiwan sa bahay, kaming tatlo ng kapatid ko, parehas silang nagtatrabaho na din, ako nasa bahay lang at unti unting nararamdaman ang kalungkutan. nasa isip ko, okay na din to, kesa magutom kami, ang importantante may mga komunikasyon parin kami.
One of memorable moment is, nung kumain kaming lahat na pamilya, lumabas kami nito lang. Except sa ate ko, dahil nasa ibang bansa, pero masaya ako, masaya ang puso ko dahil nagagawa na namin ulit yun. 🥺
Naiiyak ako habang tinatype to. Sobrang saya ng puso ko pero hindi ko maiwasang malungkot. At ramdam na ramdam ko na ang TOTOONG BUHAY, KAHALAGAHAN NG MGA BAGAY BAGAY.
ang random magtanong, tapos nag rant pa hahaha grabe 🥺 super naaappreciate ko lang kahit mga gantong simpleng effort nya talaga. 🤍
Self improvement is great but ultimately? you have to accept your self. Yes you can eat better, exercise more, read more, set boundaries, love your self, but it all comes down to this. Some days you won’t have the energy to do any of these things. And you’ll look in the mirror and think that this is not enough. That’s a lie. The biggest love for self is to live slowly. To rest. To really rest. Have a nap. Eat what makes you feel good. Read if you want to. Embrace yourself and accept that you cannot and will not be ever be perfect. Accept that you are good enough. You don’t need to keep busy all the time. you don’t need to go out all the time and post on instagram. You don’t need to journal if you don’t want to. You don’t need to make art if you don’t want to. Breathe, give yourself grace and compassion. Give yourself the love and tenderness you so badly need. Be gentle with yourself. You are trying and it is good enough. You are good enough.
A beautiful poem that illustrates my point
Hello, Gusto ko lang mag rant. Naiinis kasi ako na naiiyak. Kasi nafail nanaman ako. Ilang company na yung di tumatanggap sakin. Kasi di ako magaling sumagot sa interview. Alam ko naman na yun ang tinitingnan nila, kung matalino, magaling. Naiiyak ako, kasi kung ano pa yung trabaho na nagugustuhan ko, ayun pa ang di tumatanggap. Unfair talaga ng buhay no? Ang hirap maging bobo. Taas ng pa ng standard, Mababa naman magpasahod. Ano na pelepens?
Friendly reminder that you do not have to be on adventures and experience new things all the time. You might feel this pressure to do "cool" things every day just so you can tell other people what you did. But darling, you should live your life for yourself, not for the stories you might be able to tell. All you really need to do is be. Be in the moment. Be kind to yourself. Be there for yourself. Listen to your soul, listen to what it craves. Go on adventures and explore the world for the right reasons. Rest and recover when your body tells you to. I know that sometimes when you stand still, there can be a lot of uneasiness, because you think you have to go somewhere and do something amazing. But remember: It is absolutely okay to have days where all you do is breathe and take it easy. There is so much meaning in the slow days as well, my love.
minsan naiinis din ako sa mga HR na di nagsasabi kung hire ba o hindi.
Sa pagkakataong to, wala akong gustong ibang gawin kundi umiyak nalang. Sobrang hirap, ang hirap ng buhay. Muka lang kaming mapera pero ang totoo nyan. Hirap na kami.
overthinking moments nanaman po tayo anopo.
ang dami.. ang daming isipin sa buhay. di ko alam hanggang kailan ganto, napapagod na ang isip ko, di ko na alam paano sosolusyunan lahat, ang bigat, ang sakit. Ang hirap hirap, minsan iniisip ko nalang lumayo muna, makapag isip ng maayos. pakiramdam ko masisiraan nako ng ulo.
wala akong ibang ginawa kagabi kundi umiyak at magpanggap na okay.