"ასეა თუ ისე, ადამიანს ბედისა სჯერა და ყოველთვის სჯეროდა. ყოველთვის მის მოლოდინში იყო და იმის ჩამოსათვლელად, თუ რამდენნაირი სახე მიუღია მას ადამიანის წარმოდგენაში, არც დრო ეყოფა და არც ქაღალდი. ბედი არსებობს იმდენად, რამდენადაც ადამიანს სჭირდება მისი არსებობა, თუნდაც მხოლოდ იმიტომ, მას რომ გადააბრალოს თავისი მარცხიცა და წარმატებაც და ამით უფრო ასატანი გახადოს საკუთარი არსებობა მეორე ადამიანისათვის. ადამიანი თავისსავე მოგონილ ბედს ემორჩილება და ეგუება, მაგრამ ეს სრულებითაც არ ნიშნავს იმას, რომ ბედთან შეგუება ადამიანის მთავარი თვისებაა. ეს უფრო იძულების შედეგია, არსებობის აუცილებლობითაა გამოწვეული და ამ თვისების შეძენის შემდეგ ადამიანის ჭეშმარიტი ბუნება იჩრდილება. ნაწილობრივ მაინც, რადგან ამ გადამრჩენელი თვისების შეძენა თავისთავად, უმტკივნეულოდ და უმსხვერპლოდ არ ხდება. ის ხანგრძლივი ყოყმანისა და დაუნდობელი სულიერი ბრძოლის ნაყოფია.
ეს ბრძოლა კი ყველანაირი ბრძოლისგან განსხვავდება, თუნდაც იმითაც, რომ აქ დამარცხებული იმარჯვებს, დათრგუნული და ჩაკლული იძენს სიცოცხლის უფლებას. "ეს ყოფილა ჩემი ბედიო", - რამდენჯერ, რამდენ რამეზე უთქვამს ადამიანს და რამდენჯერ იტყვის კიდევ, რადგან რაც არ უნდა მძაფრად ჰქონდეს სიმარტოვის გრძნობა განვითარებული, ადამიანი მარტო არასოდეს არ არის, მარტო თავის თავს არასოდეს ეკუთვნის, ის იმ რთული, მრავალფეროვანი, მრავალწახნაგოვანი და მრავალსახოვანი სხეულის ნაწილია, რომელსაც ცხოვრება ჰქვია და რომლისთვისაც ბუნებისა არ იყოს, სულერთია, ვინ, როგორ, ანდა, როდის შეეგუება მისგან დადგენილ წესებსა და კანონს, საზღვრებსა თუ პირობებს."
andulkaphoto
2087
theartofmadeline
origamiaround
amandla
discoholicmusic
snowghoul
