Eylül'

ayisigicinde

[gizliyaralar]

Siktirin gidin lütfen.

[gizliyaralar]

Ona benim diyebildiğim için gurur duyuyorum bazen. Uzakta olsa bile aklımın en yakınında olan insan. Yanında olmanın nasıl bir huzur olduğunu bildiğim, sarıldığımda içimdeki bütün gürültünün biraz olsun sustuğu insan. Benimle saçma sapan şeylere gülen, bazen tek bir cümlesiyle günümü değiştiren, dünyanın öbür ucunda olsa bile kalbimde kendine küçücük bir ev yapmayı başaran adam. Onun yanında kendimi anlatmak zorunda kalmıyormuşum gibi hissediyorum. Susmamı da anlıyor, saçmalamamı da, korkularımı da, fazla düşünmelerimi de. Beni düzeltmeye çalışmadan olduğum halimle seven insanlardan biri değil, sanki bütün hâllerimi bilen tek insan gibi. Benim en güzel tesadüfüm, en sevdiğim alışkanlığım ve en güzel iyikim.

[gizliyaralar]

[gizliyaralar]

İlk imzam

[gizliyaralar]

Ruhumda, yaşamak istediğim ama yaşayamadığım bir hayatın özlemi; yaşamak istemediğim ama yaşamak zorunda kaldığım bir hayatın yorgunluğu var.

[gizliyaralar]

1 ay önceden doğum günü hediyelerimi aldım bile ;)

[gizliyaralar]

Gözlerin benim sığınağım, gülüşün günümü aydınlatan güneşim, varlığın en zor anlarımda bile içimi ısıtan huzur kaynağı.

[gizliyaralar]

Yansın ışıklar ben karanlığa muhtacım.

[gizliyaralar]

Ankara bipolarlığı derim susarım.

[gizliyaralar]

Ölmüşüm gömenim yok, içimde ölenler çok.

[gizliyaralar]

Affedici tarafıma güvenip her hatayı güvenmeme rağmen tekrarlayanı bir sabah güneşi ile siler hayatıma devam ederim. Ne ben kimsenin mecburi istikametiyim ne de kimse benim çıkmaz sokağım.

[gizliyaralar]

Evimin adresini istediklerinde adını söylüyorum.

[gizliyaralar]

Gün batımını izlemek terapilerimden biri.

[gizliyaralar]

Biz senle aynı toprakta yetişen, ayrı dallarda yeşeren, aynı rüzgarda devrilen çiçekler gibiyiz.

[gizliyaralar]

Birinin seni tüm doğruları unutup “sen benim yanlışım ol” diyecek kadar sevmesi

[gizliyaralar]

Eğer biri bana “nasıl sevilmek istersin?” diye sorsaydı önceden çiçekler, hediyeler ya da el yazısıyla yazılmış mektuplar derdim. Ama daha derine inecek olursak aslında “fark edilme sanatı” yla sevilmek isterim. Bana sürekli tekrar ettirmeden küçük şeyleri hatırlayan biri. “bunu gördüm ve seni düşündüm” diyen biri. Gülüşümü; sesimin üzgünken, yorgunken ya da iyiymiş gibi yaparken fark eden biri. Sırf beni hatıra olarak saklamak için rastgele fotoğraflarımı çeken biri. Beni durdurup “bunu nasıl bildin?” dedirten ve sadece “çünkü hatırlıyorum” diye cevap veren biri.

[gizliyaralar]

Anonim o alfabe isteğini üşenmediğim bolca vaktimin olup yorgun hissetmediğim bir an yapacam