meri

[gokyuklu]

Sonra içime ve hatta dışıma kapandım. Küsmek gibi bir şey. Bir çeşit gölge fesleğeni. Bir çeşit olmayan hayat. Zaten hiçbir şeyi kararında bırakamamak ve ortasını bulamamak gibi bir sorunum var benim.. Bir yığın insan tanıdım. Ama hep yalnızdım.

[gokyuklu]

Meryem, Tek renk olmak, sınırları başkalarınca belirlenmiş kalıplara sığmak zorunda olmadığını unutma isterim. Yağsan da taşsan da yerinde yıllarca hiç kıpırtısız dursan da aştığın her yola, kalbini korumana, ışıkları açık tutma cesaretine minnettarım.

[gokyuklu]

Bazı günler canımı acıtmamak için kendimle hiç konuşmuyorum. Bugünlerde Meri bana sarılmıyor sanki

[gokyuklu]

Meri bana sarılıyor bunu öğrendi ama bu yeterli gelmiyor öylesine çaresizce bir üzgün oluş ki bu ara derim yine saydam, camdan, konuşamıyorum..

[gokyuklu]

Kar soğuğu ve kokusu beni tetikliyor ve hep o geceye geri dönüyor gibi hissediyorum her yıl bu zamanlarda. Şimdi sevdiğim birisi o acıya yeni düşmüşken ve onunla konuşurken de kendi ilk günlerim geliyor hatrıma, her şey fazla geliyor bu ara seni daha da çok özlüyorum baba

[gokyuklu]

Kafamın içinde sürekli Gökhan Türkmen derdim söylüyor, şöyleli bir sevgi lütfet Allahım litfeen

[gokyuklu]

"Beni koysan bir sandığa, sadece sen açabilsen. Yüreğimi sen okusan, kitap olsam, gül olsam. Kitabımda gül olsannn"

[gokyuklu]

Kafamın içinde sürekli Gökhan Türkmen derdim söylüyor, şöyleli bir sevgi lütfet Allahım litfeen

[gokyuklu]

28.12.24'te yıl biterken şöyle yazmışım kendime

Kabuğunu kırdın ilerleyemem dedin korktun saklandın, canın yandı. Hayat devam ediyor dedin. Karanlıklarda bulunulacak yıldızlar var dedin, sarıldın, bulutlara, kedilere, hisli şiirlere. Kabuğunu sardın, iç sesini iyilestirdin kendine şefkatli oldun, bunlar da ilerlemektir unutma🌵🦋

28.12.25'te şu şekil güncelliyorum

Cesurdun, ihtimallerin belirsizliğinde korkularınla cesur. Yıldızlara ninni söyleyecek, ışıkları kendi başına açacak kadar. İçe döndün, kabuğunu sardın demiyorum kabuklu değildin bu kez, kozandan çıktın narin ve kırılgan şeylere tutunarak,,

Herkesi kurtarmak, onarmak zorunda olmadığının kabullenişiyle, bıçak gibi kesen vedalarla değil, öylece nazikçe siliniverip hayatlardan kendinle çoğaldın, hep göğe bakarak değil toprağa da dokunarak kök salma gayretiyle.

Anlatma ihtiyacın bitti ama bu kez izi kalsın, pıt pıt✨️

[gokyuklu]

"Babam omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir Atlas'tı. Şimdi o aramızdan ayrılınca tüm o geçmişin çatırdayarak üzerime usulca yıkıldığını, beni tüm öğle sonralarının arasına gömdüğünü hissediyorum. Çocukluğun sessizce yıkılıp dağılan öğle sonraları. Ve yardım için çağıracağım kimsem yok"

[gokyuklu]

Kök salmak istiyorum. Bir yerde ya da birinin yanında biraz olsun kalabileceğime inanmak istiyorum. En azından kafamın içinde bazı şeylerin akmadan öylece kalabildiği, dışarıda son sürat değişen manzaraya inat, içeride, bazen çok derinde, kaçıp sakinlediğim bir bahçe bulmak istiyorum. Zamanın gülünç bir detaya dönüştüğü o bahçede, ağaçların bilgeliğine falan ulaşmak istiyorum. Kayaların, dağların, denizin ne olsa sarsılmayacak gibi görünen bütünlüğüne kavuşmak. Yalnızlığın o kadar da yalnız bir şey olmadığı, tek başına da olsan evrendeki her şeyin bir parçası olduğunu önlenemez şekilde hissettiğin, bir ağacın gövdesi neyse, benim de tam olarak o olduğumu, o kadar olduğumu, daha fazlası olmadığımı iyi bildiğim bir bahçe.O bahçeyle buluşmayı bekliyorum hevesle

[gokyuklu]

Herkese anaç olamazsın Meri, olmamalısın da. Otur kendine bir yer edin, kendine ev ol, kendi bahçeni çiçeklendir önce..

[gokyuklu]

Işığı hep yansıtmak için gösterdiğin çaba bitti. Işığını içine almayı öğrenmeyi başarıp kendi tünellerinde gezinmeye başlamanla, kendi karanlıklarını kendin aydınlatman, önceliğin artık -sonunda, şükürler olsun ki- kendinin olması gözlerimi dolduruyor Meri.

Ne kadar çok büyüdün ve ne çok şey öğrendin. Seni hatalarınla, günahlarınla, tüm dikenli hisslerine -rağmen- değil, (zoraki bir kabullenişle değil) bütün benliğini tamamıyle tüm hislerinle şefkatle kuşatarak çok seviyor sarmalıyorum. Artık kendi hislerine omuz olabiliyor, şefkatini en çok kendine gösterebiliyorsun. Bu hiç başaramadığın, başaramayacağını düşündüğün bir şeydi. Geçmişteki tüm kötü zamanlar, tüm yıkık dökük yamalı hislerin için gelecekten, bu postu attığın zamanın dört yıl sonrasından, bugününden yazıyorum sana bunları. Geçip giden karanlık, soğuk zamanlardan sonra bile hala yüzünü bahara dönebiliyor olman, o yanını yitirdin zannederken bile hiç bilmeden sarıp saklamış bugünlere getirmiş olman gözlerimi dolduruyor, seninle gurur duyuyorum

[gokyuklu]

Meri, uzun zaman olmuş seslenmeyeli. Yazmak sabitlemek istediğim bir his var. İstiyorum ki sonsuzluğa gitsin bu his benimle. İçime yerleşsin, elimden tutsun, kalbimi korusun tüm dış odaklardan. İçimde bu hisse ait bir oda oluşsun. Bir evreden geçiyor gibi, dönüşüyor, büyüyor gibiyim. Yeni bir şey olduğu yok ama ben hayata karşı daha parlak hissediyorum kendimi. Silik, yitik, yarım yamalak, yamalı hissettiren herşeyin olduğu o defteri kapatmış, canı acıdığında saklanmak, kabuğuna dönmek isteyen beni sarıp sarmalamış gibiyim. Bir şey olduğu yok ama bir his var, içimde çocuksu bir neşe. Uzun zaman önce hayatıma hiç ağrı, acı uğramadan önceki zaman diliminde bile kendime karşı bu kadar iyicil sesli, iyicil hisli değildim. Dikkat çekmeyi görünür olmayı hiç sevemedim. içimi kıpırdatan bir his var şimdi, yüzümü güneşe, elimi bahara değdiriyor bu mevsimde. Kabuğum kırılmış gibi ve bu kez rahatsız değilim bundan. Hayatın artık parlayacağı bir evredeymiş gibi bir his, içimde kuş sesleri, mis kokulu bahar çiçekleri, yönümü aydınlatan ateş böcekleri, yönüm değişiyor ve aydınlık. Belki de bu yüzden kendimi görebiliyorum, görünür olabilme,parlama hissi beni korkutmuyor ilk kez.. Parlayabilirim, evet✨️🌟

[gokyuklu]

Babam gideli beş yıl olacak neredeyse.. Hala öldü, kaybettim demek, bunu yazmak güç benim için evet. Bir gün ansızın gelecekmiş gibi bir hisle bekliyorum, hala. Çok uzun zaman sonra rüyamda gördüm, hissi sıcacık. Coşku neşe dolu. Ekstra bir şey de yok tüm aile birlikte kahvaltı yapıyorduk. O gelmiş hayat devam ediyormuş gibi bir his.. Babamı hep neşe dolu ama çok yorgun, bitkin görüyorum her rüyamda, yine öyleydi. Bu aklıma öyle takılıyor ki, benim babam hep neşeli ve enerjikti çünkü, son günleri olduğunu bilmediğimiz günler de aniden hastalandığında bile rüyamdaki kadar bitkin görmedim onu hiç.

Belki de artık bu gidişi kabullenmem ve devam etmem gerekiyordur diye düşündüm. Belki de artık gitmesine izin vermeliyimdir

[gokyuklu]

Göğü kucaklayıp getirdim sana, kokla açılırsıın

[gokyuklu]

Annem bugün konuşurken gençken hep bir kızım olursa adını "Göksel" koymak istiyordum dedi. İlk kez duydum ondan bunu, 30 yılda ilk kez. (İki kızı var ve ikisinin ismi de bu değil, üstelik bana seslendikleri isim de resmi ismim değil, Göksel de değil) Gök geçen her isim bana aşırı efsunlu büyüleyici geliyor ve hatta olur da bir kızım olursa uzak gelecekte Gökçe koymak isterim adını. Şaşkınlık, gariplik, göğe yüklediğim anlamlar. Adım Göksel olabilirdi ama değil hüzünü var bugün biraz evet

[gokyuklu]

Çok sevdiğim sürekli zihnimde yankılanan bazı şiirler var aşık olsam her yere yazardım sanırım onları

[gokyuklu]

Beni maviyemeftun olarak hazırlayanlarınız çıkar mı bilemiyorum ama artık maviler eskisi kadar benlik değilmiş gibi, yüklediğim anlamlar daraldı gibi bir his. Şu an yeşil tonlu her şey için yaşıyorum, o bir renge aşık olma hissinii💚

Hatta bunu biraz abartıp çok hoş tonlu yeşil bir bluz aldım krem etekle kombinleyince bir anda Antep fıstığı görünstü oluştu kafamdaki kombin böyle değildisdsfh

[gokyuklu]

"Bazen insanlara kalbinin kapıları durduk yere açılır." ❣️

[xiaolanhua]

Our Unwritten Seoul 미지의 서울 (2025) Dir. Park Shin Woo – Ep. 4