Giving up.
I give up. Ayoko na
he wasn't even looking at me and he found me
will byers stan first human second
DEAR READER
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

titsay

JVL

祝日 / Permanent Vacation
noise dept.
Not today Justin

tannertan36

Janaina Medeiros
Cosimo Galluzzi
Peter Solarz

JBB: An Artblog!
d e v o n

Discoholic 🪩
Keni

pixel skylines

ellievsbear
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Malaysia

seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Kazakhstan
seen from Canada
seen from Chile

seen from Malaysia
seen from Spain
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Canada
seen from Brazil

seen from Malaysia
seen from Cyprus
@grceyyy
Giving up.
I give up. Ayoko na
Makakasalamuha ka ng mga bastos na tao sa buhay mo. Kaya si Lord na lang talaga bahala sa kanila.
January 11,
So i just open this tumblr again, wanna write/ express rants about life. Ang labasan ko ng bigat sa dibdib ko.
Araw araw ang bigat. Why do i chose this kind of life? Ang dami naman choices noon eh.
Everytime i hear the song “Multo” ang daming pagsisisi at multo na nagpaparamdam sa isip ko.
I dont know.
Do i have to continue being in this situation?
June 13, 2024
Araw araw, nakakasuko
Ayoko na talaga.
June 12, 2024.
Kapag usapang kasal, parang iritado siya.
Hindi naman na ako mag aantay,
Kung may ibigay si Lord. Tatanggapin ko.
Baka wala naman talaga sa plano.
I am always hearing wedding things.
Hay, hindi siguro para sakin.
Kasi kung oo, gagawin naman ni Lord eh.
Lagi ko nararamdaman na hindi ako mahalaga.
Why.
Parang wala pa ulit happiness ko na posting dito. Parang never na naging masaya.
Tatanggapin ko na lang ba habang buhay ako nagiisip kung may babae o wala. Sa mga redflag, way of treatment. Hays
Ang dami kong insecurities sa sarili, sa katawan. Hayyyy 😭😭😭😭
Dito na lang. Kung san wala naman talaga may pake. Kung saan wala naman nakakakita. 😢
Hindi pala talaga ako masaya. Pinipilit ko lang pala sarili ko maging masaya
Namimiss mo yung mga gala at pinupuntahan mo noon.
Nung bata ako, pag malungkot at stress ako. Mula San-Andres papuntang Malate sa may Baywalk. Nilalakad ko yun. Habang naglalakad. Nagmumuni muni ako. Dinadaan ko sa pagod sa paglalakad yung lungkot na nararamdaman ko.
Pag-uwi ko. Pakiramdam ko parang okay na ako.
Ngayon, kapag malungkot ako. Eto, nakakulong lang ako. Hindi makapasyal. Hindi makaalis. Ewan ko.. may sarili naman akong paa.
Minsan, naghihintay lang din talaga ako ng may mag-aya sakin.
Gusto kong magpakalayo layo..
Sa pinakamalayo..
Para sa mga nakakaalam ng tumblr ko. Ang swerte niyo makakamaritess kayo saken. Pero para sa mga hindi, ang swerte ko kasi ako lang makakaalam.
FYI. Hindi ako masaya.
Araw araw.
Paano ba maging masaya? Kase hindi ko na alam kung pano. Tinatanggap mo na lang palagi mga nangyayari sa buhay ko.
Akala ng iba masaya ako. Pero hindi.
Hindi ko makita, o mahanap, o ayaw magpakita ng taong tatanggap sa physical na meron ako.
Physical na lang ba ang tinitignan para kapurihan at mahalin ng tao?
Pero kahit Dyosa ka pa.. niloloko pa rin.
Hays nakakapagod na. Pagod na pagod na ako. Mula noon hanggang ngayon. Jusko..
Parang gusto ko na lang mawala sa mundo. Para hindi ko na nararamdaman lahat ng to. Pagod na kong maging matapang at matibay. Pagod na kong makita ng tao na kaya ko palagi. Pero ang totoo hindi ko na kaya.
……
Will tell you a story…
Its literally making me stress and frustrated right now.