© plutoxoxi via x/twitter
Misplaced Lens Cap

No title available
đ©” avery cochrane đ©”
đ

pixel skylines

Jar Jar Binks Fan Club
No title available
Game of Thrones Daily

if i look back, i am lost
noise dept.

gracie abrams
h
taylor price
occasionally subtle

izzy's playlists!
I'd rather be in outer space đž

⣠Chile in a Photography âŁ

No title available

Discoholic đȘ©
Claire Keane

seen from Malaysia
seen from Malaysia

seen from United States
seen from Malaysia
seen from Hungary
seen from Canada

seen from United States

seen from United States

seen from Netherlands
seen from United States
seen from Brazil
seen from Malaysia
seen from Iraq

seen from United States

seen from Malaysia

seen from United States

seen from Germany

seen from TĂŒrkiye

seen from TĂŒrkiye
seen from Argentina
@haku-9
© plutoxoxi via x/twitter
Videkolip per muziken instrumentale te titulluar " E kshu ti". Vizioni: Kete muzike do ta cilesoja groteske dhe llafazane. Muzika nis me organo, menjehere ne sekondin e 7 mbivendoset trompa. Organon do ta paralelizoja me nje entitet i cili po perpiqet te na thote dicka me vlere, por trompa llafazane nuk na lejon as-hiç qe ta degjojm organon e urte. Gjithesesi ne minuten 2:04, trompa lodhet dhe na jep kohe te prehemi (pas atij fjalimi te gjate) ne tingujt ujoro-hapsinor te nje synthi. Por kjo prehje zgjat vetem 45 sekonda. Kesaj rradhe trompa hyn me pompozitet duke krijuar tension te kot, thua ti se cdo thot kjo tromp budallaqe. Degjojme fraza te ndryshme, pa lidhje me njera tjetren por trompa me sigurin e saj na ben ta besojm se ajo qe po thot ka vlere. Po hic asgje s'thote. Organo lufton per tu degjuar, edhe ktu trompa e llastuar shkallon ne tinguj te bezdisshem, sepse mendon se duke ngritur zerin behet me e besueshme. Organo dorezohet. Trompa ndjen se ka fituar debatin dhe rikthen frazen e fillimit. Me pak fjal: "E kshu ti". And so it is. Te perkthyer ne imazh e shoh keshtu: Brendësi. Ne nje bar kafe, pesë veta po bisedojne. Njeri nga kta njerez eshte misherimi i trompes. Flet me kemb e me duar, perdor cdo gjymtyr per te thene ate qe do te thote. Flet per cdo gje, i di te gjitha. Te tjeret e degjojne me vemendje. Dikush ferkon kurrizin, dikush ferkon krahet e dikush tjeter luan me duart teksa degjon fjalimin e njeriut-tromp. Momenti kur ai pushon se foluri eshte kur ai cohet per te marr nga karikimi cigaren e tij elektronike, e thith disa here dhe me pas vijon perseri. Kamera fokusohet ne sfondin e barit, aty shohim nje poster te nje letre tarot. Eshte letra "The Hanged Man", kamera afrohet deri ne detaj tek ky imazh i varur ne mure. Kamera kthehet kok posht, burri i varur ne leter eshte parç tani. Kamera ashtu kok posht kthehet ngadal per tek tavolina e pese personave. Tani njeriu tromp nuk ka nje cigare elektronike ne goje, por ka nje biberon. Cdo gje po behet absurde. Shoket e njeriut tromp po e prekin trupin e tyre me shume me shume siklet, a thua se i kane zene pleshtat. Gjithcka eshte koke posht. Por jo per shume gjate.
TĂ«rĂ« ditĂ«n notonim apo thekeshim nĂ« diell pa bĂ«rĂ« gjĂ«. Ădo ditĂ« njĂ«sohej me tjetrĂ«n dhe, para se unĂ« tĂ« kujtohesha, gjithçka kishte marr fund.
Më fol siç Era flet përmes pemëve Më fol siç Qielli i flet Tokës së vet Nuk kam më asnjë mbrojtje Kam zgjedhur të jem e lirë Tani vetëm e vërteta, ka rëndësi
Maria Klonaris & Katerina Thomadaki -Â The Amazonian Angel (1992)
"The White Sheik" by Federico Fellini
Original title: Lo sceicco bianco
                                           QYTETI PA KINEMA
"A je i martum o xhaxh?" - më pyet djaloshi kuksian. Unë i buzëqesh dhe i them se nuk jam. "Po sa vjeç je o xhaxh?" - pyet ai përsëri. I them se jam njëzet e tre vjeç.
"Dhe aq i vogĂ«l s'je o xhaxh" - ma kthen ai. NjĂ« ndjenj turpi mĂ« ngjallet. "Po sa e ke rrogen o xhaxh" - ia lĂ«shon ai pĂ«rsĂ«ri. UnĂ« i them, se e kam rrogĂ«n pesĂ«qind mij lekĂ«. Djali preket nga kjo shifĂ«r. "Xhaxh, po kaq e ka rrogĂ«n nji puntor i thjesht ktu n'Kuks! Ti a ke maru pĂ«r art, arti duhet t'vlersohet ma shumĂ«" â
 Mbes pa fjalë. Dua të di sa vjeç është. E pyes për moshën dhe më thot se është trembëdhjetë vjeç. Hidhërohem. Hidhërohem sepse, më dhemb aq thellë, që mendimet e këtij fëmije, janë infektuar me pyetje të tilla të rriturish. "Po ku do e jepni këtë dokumentarin?" - "Në kinema" - ia kthej unë "Aaa!... Po ktu n'Kuks nuk ka kinema, asht pallati kulturës po aty nuk jepen filma". Më vjen turp.
I have a terrible habit of leaving things unsaid for the sake of peace
âwhat cannot be said will be weptâ
Keep healing and soon youâll discover whatâs meant for you.