Dakikalarca kendime gelemedim biliyor musun ? Beynimden vurulmuşa döndüm. Dedim sakin ol. Önce bir hazmet. Öylece masama baktım. Gözlerim doldu. Yeltenmedim silmeye. Ellerim titredi. İkisini de sıktım iyice. Nefes alamadım. Balkon kapımın dibinde titredi dizlerim. Yere düştüm. En çokta içimden düştüm. Ağladım ve gözyaşlarımı saklamaya çalışmak, benim için ağlamaktan daha ağır bir durumdu. Hala masamın başındayım. Kuduruyorum acıdan. Kıvranıyorum. Ellerimi başıma vurup vurup sakinleştiriyorum kendimi. Kendime gelemiyorum. Olmuyor.
(06.06.18//02:41)
(13.7.18//13:55)
Şu yazıyı ne zaman okusam o an'a geri dönüyorum. Unutma. Sana bu nefreti bahsedeneleri, senin bu yazıyı yazmana sebep olanları unutma. 13.01.2020

















