Tanrım!..

Günahkar dünyama hoşgeldiniz..

[herseyinsonunda]

Arnavut kaldırımı ..

Sever insan.. deli gibi öper doyamaz. koklar doyamaz. sarılır doyamaz. dokunur doyamaz. Sevmek, sevdiğin kişiye doyamamak mıdır? Her an her dakika küçük bir uzaklıkta ozlemek midir? 

Güzel duygular..

Aylardır baktığım kirpiklerini daha yakından gördüm. Etkileyiciydi. Uzun sık dizilmiş kirpikleri. Aylardır bakıp iç geçirdiğim dudakları lezzetliydi:)

Göz kapaklarından, avuç içlerinden öptüm… Doyamadım. Yüz bin kere öpsem, koklasam doyamam..

Seninle yataklarin vidalarını gevsetecek şiddette sevişmeyi dilerdim.. gümbür gümbür sevisirdim seninle. Utanmadan sıkılmadan.. ne şiddette sevdigimin, arzuladigimin göstergesi degilmi bunlar.

Ya da çok sakin uzun uzun sevisirdim tadına vara vara.

Dudaklarım, teninde kendinden geçti çoğu kez..  tenin çok guzeldi.. opulmesi gerekirdi.

Ve öptüm..

(Devamı sonra)

[herseyinsonunda]

Hayatımdan kesit--

Küçüktüm. Kış günleri aynı odada bütün ev ahalisiyle yatip. Soba sıcağında uyuyorduk. Sabah herkes aynı saatte uyanir, aynı saatte kahvaltıya oturur ve herkes işine, okuluna ayrilirdi. Kahvaltı soframızda, zamanın en ucuz peyniri ve bahçeden toplanan​ güllerden yapılmış gül reçeli bulunurdu. Herzaman iki çeşit olurdu . Bu iki çeşit kahvaltiyi hala hayatimdan çıkarmış degilim. Her tattığımda çocukluğuma alır götürür beni. Okul çıkışı kosarak okuldan disariya fırlar. Sokaklara atardım kendimi. Karanlık oluncaya kadar sokaklarda zaman gecirirdim. Mahalle oyunlarinin kitabını yazabilirim. Hepsinde de bir numaraydim. Hiç maglup olduğumu hatırlamıyorum. Kızların aptal gibi oynadığı ‘Evcilik oyunu’ mahalle oyunlarına dahil değildir. Çünkü ozgür degilsin oynarken. Sana bir rol verilir. Robot gibi hareket edersin. Bir yada iki defa evcilik oynadigimi hatirliyorum. İkisinde de evin babası rolünü üstlenmiştim… Sokakta olmayı seviyordum. Özgür olmayı ve bir başınalik (bağımsızlık) duygusunu taa ozmanlar ruhuma işlemiştim. Yere düştüğümde acilarimla kendim başa cikmayi, karar almayi, aldığım kararların iyi yada kötü sonuçlarıyla baş edebilmeyi öğretmişti sokaklar… Çok küçüktüm. Ve gerçekten çok yalnizdim.. onlarca arkadaşım vardı ama hiçbiri benim gibi yetismiyordu. Benim gibi değildi. Onlar mutlulardi. Ben mutluluğu arayan taraftaydim… ….

[herseyinsonunda]

Hayatımdan kesit--

Alışır insan. Alıştığı, alışmaya başladığı anı da bilir üstelik. Gidenin yokluğuna alışmaya başladığını, bir hastalığın nekahet dönemine girdiğini bildiğin gibi bilirsin. Ve ondan sonra esecek bir rüzgâr, çalacak bir telefon, gecenin bir yarısı pişman olmuş biri beliriverdiğinde kapıda… En baştan, ta en baştan başlamak zorunda kalırsın hummaya. O yüzden işte, bir gün bir anda artık istemez olursun, geri gelmesini hiç istemez olursun. Giden bir kere gitmiştir çünkü. Bir kere giden ne kadar geri gelse gelmez. Gelişi bir türlü dikiş tutturamaz. Bu yüzden içinden, çok içinden yalvarmaya başlarsın: “Ne olur geri dönme!” Artık geri dönme...

[herseyinsonunda]

--

Bayramlar çok komik degilmi. Herkes öyle komik görünüyor ki :) Bir çocuğu mecburen bir yere götürürsünuz ve 10 dk orada sessizce oturmasını istersinizya. İşte herkes aynı bu anlattığım gibi. İnsanların birbirini dinleyecek, sohbet edecek, yüzüne bakacak sabrı kalmamış. İnsanların birbirlerine tahammülü yok....

[herseyinsonunda]

Kesit--

İzahı zor bazı şeylerin. Yaşıyorsun ama izah etmekte zorlanirsin. Neyi neden yaptığını sen bile anlamazsın, anlatamazsin. Fakat ama lakin artık öyle doldum ki taşıyorum. Herşeyi anlatmak istiyorum. Çekinmeden, sıkılmadan, dilim döndüğünce anlatabilmek istiyorum. Tabi anlayabilecek insanlara anlatmaliyim. Belkide benim gibisi daha iyi anlar. Ama guvenebilirmisin her insana? Bir kişiye belkide ‘tam anlamıyla’ döktüm herşeyi. Yaşadıklarımı anlattigim zaman, yılların sırtımda biriktirdiği yükü azaltmis gibi oldum bir anda. Ya da bu yükü başka birisiyle taşıyorum. bilmiyorum... Rahatliyorum.. daha fazla anlatmak, daha fazla rahatlamak istedim.

Eski bir balona bindiginizi düşünün, daha fazla ucmasi, havalanması için kenarında bağlı olan agirlik keselerini atmanız gerekir. Bende aynı şekilde özgür olmam, uçmam için buna ihtiyacım var.

[herseyinsonunda]

Bir dost der ki:

Eğer kaçarsam ben, işte herşey o zaman basit olacak yaşanmışlar adına, yaşanacaklar adına... Herşeyin sonuna varmak elbette dünyada görülecek bir zaman dilimi. Önemli olan birşeyin sonunu görmek için son için ne yaptığındır. Verdiğin mücadele aldığın nefes hesaplanır zoru yaşarken hatta Tanrı ya isyan yağmuru yağdırılır ama fakat lakin mutluysan eğer yaşanan 'son' larda dünyalar senin olur. Bir kutu çikolatası olan küçük bir çocuğun gökyüzüne umutla bakması gibi. Herşeyin sonunu güzel ya da kötü getirmek benim elimde. Düşüncelerim, attığım adımlar, benliğim, heyecan ve tutkularımın ipleri benim elimde....... Uçurumun başında durmak herşeyin sonunda olmak değil aslında. Yeni alacağın kararların ve aslında hayal ettiğin yaşamın ütopyasına bozgun vermek için durup beklediğin bir başlangıçtır. Bir adım gitsem uçurumdan dünyada olamayacağım ve kimsenin farkına bile varmayacağı benliğimin, dünyamın güzelliğini hiç kimse bilemeyecekmişcesine korkuyorum. Evet anlaşılmamaktan anlayamayanlardan korkuyorum. Herşeyin sonuna yeni bir başlangıç yapıp yeni bir dünya yaratıyorum sondan. İlkler güzeldir ama son tamamlar herşeyi. İlkler olmasaydı 'son ' un anlamı olmazdı. Son- suzluk olması için herşeyin sonunu keşfetmek lazım, yaşamak,bağırmak eğlenmek lazım. Uçurumdan geri çekilerek boşluğu hissetmek lazım. Boşlukta varolmak, varken de herşeyin sonunu tamamlamak lazım her zaman... Var ol...

[herseyinsonunda]

[herseyinsonunda]

Hayatımdan kesit--

Sen benim hicbir şeyimsin, yokluğun anlaşılmaz.. diyor Ahmet Kaya…

Ne güzel soyluyor. İşte böyle olmak lazım. Gururlu, dik. Ama hiç olamadım. Belki Ahmet Kaya da olamadi. Senin yokluğunda çıplak gibi hissettim kendimi. O kadar büyük bir boşluk oldu. Oyle boşluk olduki. Dizlerime vura vura agladigim o akşam, kendimden bir kez daha nefret ettim. Nasıl sana bu kadar inandım. Bırakıp gitmeyecegine nasilda inandim. Eğer aglamasaydim. Herşeyi attığım gibi o gün yasadiklarimida atsaydim içime. Emin ol kafayı yemiş bir halde bulurdun. Çünkü biraz yemiş olabilirim şuan bile. Hiç iyi değilim. Bıraktığın gibi değilim. Kaçmak istiyorum. Gitmek istiyorum uzaklara. Kimse yasadigimi, nerede olduğumu bilmesin. Adımı degistirip, takma bir isimle, hiç bilmediğim yerlerde uyumak, uyanmak istiyorum. Ölünce toprağa gomuyorsunuzya. Şuan da ölü bir insan gibiyim.. vücudum doğayı istiyor. Toprağı istiyor. İnsanların hayatından çıkıp defolup gitmek istiyor.. Silinmek istiyorum. Yok olmak istiyorum.

Hep böyle mi olacak? Boylemi devam edecek? Bitmiş bir durumdayım…

Bu boşluk nasıl dolar bilmiyorum. Hayat sensiz nasıl devam eder… Ben ki sensiz nefes bile alamacagimi dusunuyorken. Nasıl da nefes alıyorum.

[herseyinsonunda]

Kesit---

Bugün kendimi çok boşlukta hissediyorum. Çünkü çok sevgili canım arkadaşım başka bir şehirde göreve başlıcak. Eminim çok heyecanlı, meraklı,tedirgin.. hayatı nasıl devam edecek bilmiyor. Görev yeri çok güzel. Umarım mutlu,saglikli,huzurlu bir hayatı olur

[herseyinsonunda]

Kesit--

Zor zamanlar geçiriyorum. Mutsuzum. Yorgunum. Bezmiş bir durumda çevremde insanları izliyorum. Bazen kendimi insanlardan çok soyutluyorum.. O kadar soyutlamis bir halde buluyorumki kendimi, sanki dünya bir küre gibi önümde dönmeye basliyor. O kadar uzak kalıyorum herseyden. Neden digerleri gibi olamiyorum. Çok cabaliyorum. Onlar gibi davranmak, onlar gibi düşünmek için. Ama olmuyor. Aptalim sanırım. Muhteşem bir düzlük arazi düşünün, o arazideki düzeni bozan tepecik benim. Hemen kendini belli eden. O düzlüğü çirkinleştiren. Anlaşılması zor. Ulaşılması zor…

[herseyinsonunda]

Hayatımdan kesit-

İki kadını sevdim yaşamımda. İkinciyi sevince ilkini hiç sevmemişim dedim. İkinci kadın:: Yaninda ‘kendim’ oldugum için öyle mutlu etti ki beni. Gerçek bir aşk yaşattı bana. Çok sevdim. Öyle çok sevdimki kılına zarar gelse yakarım heryeri.

Hastaligimin ilk gunleri,

Ölmek uzereydim. Beni aradi. Hastaligimi duyunca kelimeler boğazında kilitlendi. Hiç beklemiyordu. Ağladı benimle birlikte. Sadece ağladı. Sonra, Ben senin yanındayım dedi. Birazda yaptığı hatalardan ötürü pişmanlık duydu kendinde. Kapattık telefonu.

Hastanede yanımdan bir an olsun ayrılmadı. Ne istersem yaptı. Bakışları bana can veriyordu. Beni çok özlemişti. Bir kaç kez dile getirdiği beraber olma arzulari..

Hastaneden çıktım. Direk onun evine gittim. Sinavlarina çalışıyordu. Benden küçük bir hareket bekliyormuş, bedenini önüme sermek için.. Artik herşeyiyle benimdi. Kollarımda kıvrılıp duruyordu.

[herseyinsonunda]

Kesit--

Benim ruhumun, ne hissettiklerimin, ne arzuladiklarimin hiçbir önemi yok bu dünyada. Hatta gülünç bulan insanlarla dolu. Sizler hayatınızı rahat bir şekilde daim ettiriyorken. Biz masumlar çırpınıp duruyoruz, ölürken acı çeken insanlar gibi..

[herseyinsonunda]

Hayatimdan Kesit --

Kafamın içinde her zaman farklı yaşadım. İçim çok farklı. Dışardan çok farklıyim. Bir insanın kabuğundan farklı yaşaması nasıl bilir misiniz? Kabugumu (vücudumu ) bir çok kere aynada inceledim. Bu ben miyim sorusunu çok kez sordum kendime. İnanamıyorum. Kabullenemiyorum. İsyan ettim. Neden beni böyle yarattin.! Çok ağladım kendimi aynada gordukçe. Beynimde yanlış şeylerin geçtiğini düşündükçe. Çok ağladım her şeyi içimde yaşamam gerektiğini bildikçe. Öyle yoruldumki kendimle savaşmaktan. Ayakta duracak gücü bile kendimde bulamiyorum. Kendimi yenmek için mücadele verdim hayatım boyunca. Kafamin içinde dolaşan böcekleri öldürmek için savaş veriyorum. Bu ben degilim. Kendine gel diye haykirdigim hep olur. Bu iç savaşim bilinmesin diye insanlardan hep kaçtım. mucadelemi görmesinler. Anlamasinlar. Bana etiket yapiştirmasinlar.. insanlar acimasiz. anlayışsız. İnsanlar bencil...

[herseyinsonunda]

Kesit-

Evet sosyal iletişimim bozuk. Gelistiremedim. Herkesçe çok basit olan bir şeyi ben yapamadım. Yapamiyorumda. Nedeni var tabiki. İnsanlarla fazla iletişime gecersem benim içimi görecekler, düşüncelerimi okuyacaklar korkusu. Hep uzak durdum iletişim kurmaktan. Tabii bu insanlar tarafından hoş karşılanmadı. Çevrem azaldı. Ama buna mecburdum. Bizim gibiler yalnız olmaya mahkum bu hayatta.. hayata 1-0 yenik başladık ve bu yenilgi hicbirzman galibiyete donusmeyecek. En acı olanida bu.

[herseyinsonunda]

Akil ipinde, kördüğümün çözüldüğü son noktadayim.

[herseyinsonunda]

Sürekli gitmek istemek de, bir yerde, hiçbir yerde olmak istemek değil mi?

[herseyinsonunda]

Birisinin eksikliğini duyuyorum, ötekinin fazlalığını. Eksik olan gelip boşluğunu doldurmuyor, fazla olan gidip yerini boşaltmıyor. İkisinin arasında kötü, sevimsiz bir yerdeyim.