Pamiętnik od jakiegoś czasu

A, 21

[hidemepls]

Świat nie jest taki zły.

[kartkaxpapieru]

Nagle zrobiło mi się źle. Strasznie słabo. Bolało mnie w środku, tak na duszy.

[hidemepls]

To nie tak,

Że mi nie zależy.

To nie tak,

Że nie chcę próbować walczyć.

To nie tak,

Że zapomniałam.

To nie tak,

Że dla mnie to obojętne.

Ja po prostu nie chcę stracić tego, co jeszcze mi zostało.

Chociaż boli.

"Mimoza"

[hidemepls]

Nazwałam misia jego imieniem,

Jakby miało to trwać dłużej niż chwilę

I znaczyć więcej niż nic.

[hidemepls]

Puchnę puchnę puchnę puchnę puchnę puchnę puchnę puchnę

[hidemepls]

Czuję się samotna.

Czuję się, jakbym traciła czas.

Czuję się jakby czas uciekał, a ja go nie gonię.

[hidemepls]

[hidemepls]

Wszystkiego najlepszego dla mnie.

Żeby mi zdrowia nie brakowało.

Żebym dalej miała tak wspaniałych przyjaciół.

Żebym nie zapomniała dbać o bliskich mojemu sercu.

Żebym dobrze wybierała osoby w swoim życiu.

Żebym znalazła swoją drogę.

Żebym ułożyła sobie w głowie.

Żebym nie zabrakło mi siły realizować swoje cele.

Do następnego!

[hidemepls]

Czuję w sobie pustkę.

Czuję samotność.

[hidemepls]

[hidemepls]

Kurwa mać

[nikt-w4zny]

„Kiedy mama się pyta co się dzieje, odpowiadam, że jestem zmęczony, bo nie mam serca powiedzieć kobiecie, która dała mi życie, że już go nie chce.”

[hidemepls]

Myślę o nim, mam nadzieję, że wszystko u niego w porządku.

Myślał o mnie poważnie, ale ja jestem tylko gówniarą, która jeszcze nie wie co chce od życia. Tylko zmarnowałabym szansę na znalezienie szczęścia przez niego.

Jestem w takim momencie życia że chciałabym uciekać, a nie szukać miłości do końca świata. Może obecna taka jest, a może nie.

Przypomniałam mu czym jest miłość, żeby odebrać mu szczęście.

Chyba od początku wiedziałam, że tak to się skończy.

[majstersztykzchwil]

“ Rozstanie z nim nie przyszło nagle, niespodziewanie. Oboje wiedzieliśmy, że ten dzień kiedyś nadejdzie. Istniały sprawy, których nie potrafiliśmy wspólnie ułożyć, przeszkody których nie mogliśmy pokonać. On miał swoje życie, ja swoje- oba ani trochę idealne, ale poukładane. Żadne z nas nie mogło dłużej trwać w zawieszeniu między prawdziwym życiem, a utopią, którą sobie wymarzyliśmy. Rozstaliśmy się w spokoju, zupełnie pogodzeni z myślą, że nasz czas dobiegł końca. Dziś, wpadając na niego przypadkiem, żałuję że nie dostaliśmy jeszcze kilku lat, dni, albo chociaż godzin. Wtedy wydawało mi się, że nie mam nic więcej do powiedzenia. Dzis wiem, że nie zdążyłam powiedzieć mu wszystkiego. Czasu spędzonego z ukochaną osobą nigdy nie jest za wiele. Zawsze jest go za mało. Dziś żałuję, że nie poprosiłam o jeszcze jedna rozmowę, jeszcze jeden uśmiech, jeszcze jeden uścisk dłoni- o jeszcze jedną szansę. ”

[hidemepls]

Już nie mogę na siebie patrzeć.

[hidemepls]

A, przestań się pogrążać.

[deeply-depressed-inside-blog]