[hydroxyzineinterlude]

bu gece bize bi’şey olmazı tekrar izlemek gibi bi aptallık yaptım hadi geçmiş olsun

[hydroxyzineinterlude]

yine ben kopup gelen

[hydroxyzineinterlude]

Yazılarını anlamak biraz zor. Tek bir kişinin anlayacağı şekilde mi yazıyorsun?

tanıklık gerekiyor okumak değil

[hydroxyzineinterlude]

uzun zaman sonra yeniden oluşmaya başlayan bir gövde ama köksüz gelgitli ve katmanlı hislerle yüklü ölümden de yaşamdan da olduğu kadar

[hydroxyzineinterlude]

hiç yolu yok

[hydroxyzineinterlude]

kendimi neden bu şehirde öldürdüm

aslında bıraksalar doğduğum yerde de ölebilirdim. zamanı gelince, kendiliğinden. ama hayat beni rezil bir değnekle dürttü. kalk, deliliğin peşine takıl, akılsızlığın peşine, hırsın peşine, inançsızlığın peşine takıl, kalk o şehre git, sokaklarında dolaş, kuytularında seviş, tepelerinde öldür, çukurlarında öl dedi.şehre geldiğim ilk günden beri kılıktan kılığa girer, tehlikelerden tehlikeler seçerim. en sakin mahallede, sıradan bir apartmanın sıradan bir dairesinde, sıradan kocamla ve sıradan çocuklarımla, sıradan… gerçekten çok sıradan bir hayat yaşasam bile, kızıl, sarı, siyah, kestane saçlarım pencereden aşağıya uzanır, tehlike saçlarımdan yukarı tırmanır.bir gün kıskançlık yüzünden ben kalbimden bıçaklanırım, bir başka gün kocamı ben kalbinden bıçaklarım. mutfağımda hep kara saplı bir bıçak. yoksulluk mutlak ölüm kokacak. bir gün içimden çıkacak, ya sizi, ya beni, ya da hepimizi teker teker öldürecek, demek isterim.

susarım.

suskunluğum koca bir çığlığa dönüştüğünde çok uzaklarda olurum. tüm akrabalarımdan, tanıdıklarımdan, hayallerimden, tutkularımdan… çok uzakta. mesela beyoğlu’nda bir otel odasında. aynanın karşısına geçip solgun yüzüme bakarım. makyajım akmış, gözbebeklerim küçücük. boyası gelmiş saçlarımın uçları kırılmış, rengi kaçmış ruhumun kalbi yarılmış. kendime her gün yeni bir isim koyarım. hepsi de çiçek isimleri olur.

m.s

[hydroxyzineinterlude]

gönülçelen

[hydroxyzineinterlude]

sonu su çölün

ve dalgalar kırılıyor

gülmekten

[hydroxyzineinterlude]

içim içine doğduğunda başladı ya her şey

[hydroxyzineinterlude]

yine buluşuruz günler geçer aldıklarımız yeter

[hydroxyzineinterlude]

gerçeği gölge gibi

[hydroxyzineinterlude]

bırak

[hydroxyzineinterlude]

seni hatırlamak, gitmek gibi bir şey. belki hep ‘gitmek’i yazdığım için.

[hydroxyzineinterlude]

nedense o an seni ilk gördüğüm an belki de yakalayabildiğim tek an. sonrası hep izini sürmek oldu.

[hydroxyzineinterlude]

en çok seninle normal geçirebildiğim günlerimi özlüyorum

[hydroxyzineinterlude]

tüm gülüşlerden geçtim

[hydroxyzineinterlude]

buzda balık