[hydroxyzineinterlude]

çok asırlık merhaba

[hydroxyzineinterlude]

kırık salonun duvarını anlattım yeniden

[hydroxyzineinterlude]

kendimi neden bu şehirde öldürdüm

aslında bıraksalar doğduğum yerde de ölebilirdim. zamanı gelince, kendiliğinden. ama hayat beni rezil bir değnekle dürttü. kalk, deliliğin peşine takıl, akılsızlığın peşine, hırsın peşine, inançsızlığın peşine takıl, kalk o şehre git, sokaklarında dolaş, kuytularında seviş, tepelerinde öldür, çukurlarında öl dedi.şehre geldiğim ilk günden beri kılıktan kılığa girer, tehlikelerden tehlikeler seçerim. en sakin mahallede, sıradan bir apartmanın sıradan bir dairesinde, sıradan kocamla ve sıradan çocuklarımla, sıradan… gerçekten çok sıradan bir hayat yaşasam bile, kızıl, sarı, siyah, kestane saçlarım pencereden aşağıya uzanır, tehlike saçlarımdan yukarı tırmanır.bir gün kıskançlık yüzünden ben kalbimden bıçaklanırım, bir başka gün kocamı ben kalbinden bıçaklarım. mutfağımda hep kara saplı bir bıçak. yoksulluk mutlak ölüm kokacak. bir gün içimden çıkacak, ya sizi, ya beni, ya da hepimizi teker teker öldürecek, demek isterim.

susarım.

suskunluğum koca bir çığlığa dönüştüğünde çok uzaklarda olurum. tüm akrabalarımdan, tanıdıklarımdan, hayallerimden, tutkularımdan… çok uzakta. mesela beyoğlu’nda bir otel odasında. aynanın karşısına geçip solgun yüzüme bakarım. makyajım akmış, gözbebeklerim küçücük. boyası gelmiş saçlarımın uçları kırılmış, rengi kaçmış ruhumun kalbi yarılmış. kendime her gün yeni bir isim koyarım. hepsi de çiçek isimleri olur.

m.s

[hydroxyzineinterlude]

sen hayata benim gördüğüm acılıkta bi perspektifle tanıklık edemezsin

[hydroxyzineinterlude]

kalanlar

[hydroxyzineinterlude]

resmi dün çizdim. bir ev resmi. içinde ben varım, dışında sen.

[hydroxyzineinterlude]

içerde bir yerde

[hydroxyzineinterlude]

acı ses olur

ses deli bir yağmur

eski bir eylüle geri döneriz böylece

[hydroxyzineinterlude]

delikler.delikler.delikler.

her yerinden sızıyor, öncesinde ışık geçirir sanmıştım. şimdilerde uçsuz boşluğa dalıyorum. morarmış. kocaman.delikler.damarlarına giden.izlerini sildiğin. yollar.pörsümüş.büzülmüş.çürümüş.saydamlığından içim çıkıyor. içimden çıkartıyorum. bir kez daha.

delikler.delikler.delikler.

kimse bulamaz sandığın.oyunlar oynadığın. sessiz ama renkli. yapayalnız kalabalıklarda dolaştığın. tüm uzakların senin olduğu. dönecek yerlerinin olmayışıyla. hep ekside ve eksik.mütemadiyen.

hâlâ buradasın. çünkü daha içine çökmedin.çünkü son sandığından daha fazlası.büyüttüğüm şeyin devleşip karşımda duracağını, gözlerini dikip bana bakacağını, bazen saçlarımdan çekiştirip beni sürükleyeceğini, sonra tekrar soğukla buluşturacağını hatta boğazıma taktığım düğümlerde ya da gittiğim her yerde peşimde dolaşacağını biliyordum.

bense senin ne önündeyim. ne de arkanda. benden kaçarken vardığın her yerde.

kararlarında ve niyetlerinde.

iyiye dair ne varsa eze eze.

beni böyle taş gibi gördüğünde, gölgene gömülürken.

tekinsiz.uçsuz.

bu kez içine çöken benim.

[hydroxyzineinterlude]

dürüstlük gelir delice bu his bi gün sonumu getirecek kuruyan yüreğimi delip geçince o gün serecek tanrı serin toprakları bedenime çarşaf gibi o güne dek dürüstlük gelir delice