After kong makinig ng malulungkot na kanta, hindi naman ako masyadong nalungkot. Pero nung narinig ko yung "Isang Araw" ni Kaye Cal, sabi ko sa sarili ko, sige nga, tingnan ko pic natin baka sakaling maiyak ako.
Hindi ako nagkamali. Haha. Naiyak ako. Kasi namiss kita kasama nung mga alaala sa mga retrato na tinitingnan ko.
Pero yung totoo? Ayokong makalimutan kung anong itsura mo. Baka kasi pagdating ng araw na bumalik ka, di na kita kilala. Ano ba yun? Sabi ko nung ilang linggo na nakakaraan, sana makalimutan na kita di ba? Pero bakit ganito ako ngayon? Ayaw ko nang malimutan ka?
Ampayat payat mo nung huli kitang nakita. Ako rin pumayat nun kasi sobrang stressful na natin di ba? Pero bakit ganun? Kahit na ganun parang ayaw ko namang ma-stress sa ibang bagay. Kahit na nakaka-stress ka sa telepono gusto pa rin kitang kausap.
Ayaw ko nang tumawag. Kahit gustung-gusto ko.
Yung huling beses na tinawagan mo ko, umiiyak ka para humingi ng sorry sa lahat ng nangyari, sorry kasi nasaktan mo ko, sorry kasi parang ang dali mo lang tinapon yung 2 years natin. Yan lang yung naintindihan ko sa pagitan ng mga pag-iyak mo. Sinabi ko na lang na patawarin mo na sarili mo, pinatawad na kita. Tinanong mo ko kung bakit gising pa ako kasi alas-dos pasado na yun ng madaling araw. Sinabi ko na lang na may sinusulat lang ako nun. Pero yung totoo? Nagsusulat ako ng email sayo para sabihing hinihintay pa rin kita. Kahit na nasaktan mo ko kasi gusto ko pa ring makasama ka pero ang kumplikado na.
Inisip ko nun kung ise-send ko ba o ilalagay ko na lang sa drafts folder kasi ganun din naman. Wala na rin namang mangyayari. Hindi pa rin naman tayo handa para sa isa't isa. Pero napagdesisyunan kong i-send na rin.
Minsan, umaasa pa rin ako na makita kita. Na sana puntahan mo ko dito sa Manila para makausap mo ko.
Pero siguro, yun na nga yung huli. Yung tawag na yun nung Linggo ng madaling araw, huling "Sorry" na para sa ikatatahimik ng loob mo. Hindi na ako nagtanong ng kahit ano, o kung babalik ka pa ba? Kasi sa ilang beses na nating nagkausap na tinatanong ko kung anong gusto mong mangyari kapag sinasabi mong mahal mo pa rin ako, wala kang masagot sa akin.
Hindi mo pa rin ako kayang piliin.
Hindi ko alam kung hiniwalayan mo na talaga siya or umiwas ka na ng tuluyan sa kanya katulad nung sinabi mo sa akin. Hindi ko na naiisip pero siguro mas mabuti nang isipin ko na kayo pa rin kasi nung huli, hindi mo siya kayang iwan kasi masasaktan mo siya di ba? Kaya mas pinipili mo na lang akong saktan kaysa sa kanya.
Ayoko nang magparamdam. Huli na rin yung email na ginawa ko para sayo. Di ko na dudugtungan. Tama na siguro yun. Tutal, nag-deactivate ka na rin lahat ng social media accounts mo. Baka plano mo na rin talagang kalimutan ako. Kaya siguro sana kaya ko nang tumingin sayo nang wala nang sakit sa susunod kapag nagkita tayo.
Hindi ko pa alam kung magbubura na ako ng pics natin sa phone ko pero sisimulan ko na siguro. Magdadalawang buwan na rin namang wala na tayo.
gummygunk
vaporwave
kianamaiart
jbbartram-illu
baratheonpilled
2087
dededos
