ang babaeng umiibig sayo ng palihim.
ang minamahal ko mula sa malayo.
Hindi ito isang kwento ng pagmamahalan,
sapagkat niminsan ay hindi mo naman ako nakilala.
Bagkus isa itong kwento nang patagong pag-ibig.
Mula sa simula hanggang sa kung paano ito nagwakas.
katirikan ng araw bandang alas-dos ng hapon.
Nakapila ako sa loob ng isang paaralan para mag-enroll.
Hindi ko naman talaga gusto mag-aral doon, ngunit yun lang ang pinakamalapit sa bayan namin.
Ngunit hindi ko, inaakala na makikilala ko ang taong magiging dahil para gustuhin kong makapasok sa paaralan na 'yon.
Tahimik akong nagbabasa ng e-book sa cellphone ko,
nang may biglang bumunggo sa akin at naging dahilan para malaglag ang cellphone ko.
Hindi ikaw 'yon huwag kang mag-alala pero isa sa mga kaharutan mo noon.
Kung tama ang tanda ko si Roy yun.
Nag-sorry naman s'ya, at tinanggap ko iyon kasama ang pag-abot nya sa cellphone kong nalaglag.
At sa pag-abot ko, ay siya rin na pagkahagip ng paningin ko sa gwapo mong mukha.
Oo, gwapo ka. Mestiso na may mamula-mulang mga labi, mapupungay na mga mata at matangos na ilong.
Kinikilig ako noon, pero syemper hindi ako nagpahalata.
Magpapasalamat sana ako at magpapakilala na rin,
ngunit noon ako'y mahimasmasan wala na kayo sa harap ko.
Naglalakad na kayo palayo.
Napapaisip ka na siguro kung kaylan 'yon nangyari.
Year 2008, magse-second year college ka na noon sa kursong Engineering. At ako naman, ay in-coming 1st year sa kursong Accountancy.
Lumipas ang dalawang buwan pagkatapos ng mga pangyayari noong enrollment, at nakita ko kayong muli na magkakaibigan.
Nakaupo sa pinakasulok ng Canteen at mga nagtatawanan.
Mag-isa lang ako noon, kahit ayaw ko sa ma-ingay at pinili kong umupo malapit sa inyo.
Pinili ko yung parteng malaya kitang mapagmamasdan,
na walang ibang taong makakakita sa ginagawa ko,
kahit kayo mismo ay hindi ninyo ako napapansin.
At simula noon ay naging ganoon na ang naging routine ko sa araw-araw ang panoorin ka, hindi lang sa loob ng canteen kundi sa kahit saan na lugar na maaari kitang tanawin mula sa malayo.
Ang panoorin ka mula sa bulwagan ng paaralan,
tuwing hinihintay mo ang kung sino man na bago mong kasintahan.
Hanggang sa mag-uwian ay pinapanood kita, at hinahatid ng tanaw ang papalayo mong saksakayan.
Sa loob ng apat na taon ay gano'n ang naging takbo ng buhay ko,
nagawa kong mahalin ka ng lihim, panoorin ng tahimik.
At samahan sa bawat masasaya at malulungkot na tagpo ng buhay mo.
Nakita kong paano ka naging masaya sa tuwing napapasagot mo,
ang bawat naging kasintahan mo. At kung paano ka nadudurog sa tuwing na tatapos ang mga naging relasyong mo.
Dahil sa iba't ibang dahilan.
Nagiging masaya,malungkot at paulit-ulit akong nadudurog noon.
Masaya para sa kaligayahan mo, ngunit malungkot at durog para sa kabiguan ko.
At mas lalong nalulungkot at nadudurog para sa mga kabiguan mo.
Hanggang sa dumating ang araw ng pagtatapos,
magkasunod ang araw ng graduation natin.
Kaya naman noon araw na nakuha ko ang Diploma ko,
ay s'ya rin na araw na nag-desisyon akong umamin sayo.
Sa araw ng graduation mo, ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana.
Sa pag-uwi ko sa aming tahanan kasama ang akin mga magulan,
ay laking gulat ko na andoon ka.
Nakatayo sa sulok ng bahay namin at katabi ang nakakatanda kong kapatid.
Magkahawak ang inyong mga kamay, at masayang nag-uusap.
Napatingin kayo sa kinaroroonan, lumapit kayo sa akin.
At para akong nawawalan ng buhay nang ipakilala ng ate bilang kasintahan nya.
Ngumiti at nag-Hi laman ako sa iyo, at dali-daling nagpaalam na ako ay papasok na sa kwarto ko. Dahil, biglang sumakit ang ulo ko.
Pero ang totoo, yung puso ko ang masakit.
Tila nadudurog ito, nang ilang libong beses.
Oo, na andiyan dito ka ngayon sa tahanan namin.
Kilala mo na ako, ngunit hindi biglang babaeng nagmamahal sayo.
Kundi biglang nakakabatang kapatid ng bago mong kasintahan.
2087
annaxmalina
jacobvanloon
theartofmadeline
vaporwave
kaledo-art
kianamaiart
