Şimdi boş bir sokaktan geçerken ardından gelen gölgenin düşüncelerinden farksızım. Hiç olmamışım ve bir karartıymışım sanki.
d e v o n
taylor price

if i look back, i am lost

Kiana Khansmith
almost home

PR's Tumblrdome
No title available

No title available
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr

No title available

oozey mess

Product Placement

Andulka

izzy's playlists!

blake kathryn
Fai_Ryy
𓃗
Interview Vampire Daily
Misplaced Lens Cap

Origami Around

seen from Malaysia

seen from United Kingdom
seen from Brazil
seen from United States

seen from United States
seen from Indonesia
seen from Norway

seen from Vietnam
seen from Ukraine
seen from Tunisia

seen from United States

seen from Singapore
seen from Finland
seen from Singapore
seen from Brazil
seen from Venezuela

seen from United States
seen from United States

seen from Canada
seen from United States
@ihtilalimeftun
Şimdi boş bir sokaktan geçerken ardından gelen gölgenin düşüncelerinden farksızım. Hiç olmamışım ve bir karartıymışım sanki.
Günlerden yine kaçış. Neye kaçtığımı ve kaçacağımı bilmeden.
Hiç bir canlı varlığın sesini duymadığım yalnızlık belirtisi odamda, çalışan araçlar ve sızan yağmurun sesi. Sessizliğe verilen isim yalnızlıktır ya bazen. Tam olarak öyle.
Şimdi karmaşanın içinde yalnızlığı düşleyen bencil hislerim, yalnızlığın içinde tüm o karmaşaya muhtaç kalacak.
Farkındayım bencilliğin, ama hala öyleyim.
Şimdi soğuk çarpıyor tenime ve ruhum titriyor. Soğuktan değil, soğukla beraber tenime uğrayan farkındalıktan. Soğuk, yalnızlığın ruha olan etkisinin maddi boyutu. O titreyiş ve zihnine doluşan gerçekler. O rahatsızlık hissi ve rahatı düşleyiş.
Soğuk.
Panjurlarımı kapattım, sürgüyü çektim, dünya orada kalsın.
İçinde bulunduğu nimetin kıymetini bilemeyenlerin yaşayacağı pişmanlığı bekliyorum.
Bu son akşam kavuşmak için, benden uçar da sana ulaşır mı hasret kuşları? Ve gözlerinin değdiği her güzellik utanır mı bakışlarının derinliğinden?
Hangi çağın insanıyım bu çok açık ama ruhumun yaşadığı çağı en çok kalbimde gizliyorum. Bu çağa aidim biliyorum ama bilmek, kabul etmek yetmiyor, istediğim ve içimde yaşattığım zamanlar çok başka. Doğduğum diyarın ölümüne şahit oluyorum, ancak içimde varolan zamanlar hala diri.
Bir kalabalığın yankısıdır içimde.
Kimse varlığımdan haberdar olmasın. İnsanlar ve ben çok uzağız.
Bir rüzgar esintisini hasterle bekleyen çöl bedevisi misali sessizce yaşıyorum. Bekleyiş içinde ve hafif umut kırıntılarımla. İstediğim fırtına değil, hafif bir serinlik oysa.
Etrafım kalabalıkken yalnızlığı istemek adetim olmuş.
Kan kokar ellerin. Gözlerinde yaşlar eksik olmaz. Umudun hep sıkışmıştır avuçlarına, saklıdır bakışlarında. Sen Ey ümmetin busesi! Ey umudu, göz yaşı, özgürü çocuk. Uçurtmanı uçuramadığın gökyüzünü griler kaplamış bombalardan. Mavisi bile terk etmiş seni gökyüzünden. Sallanamadığın salıncağını kırmışlar, öpemediğin bebeğini almışlar, korunduğun kucaklardan ayırmışlar!
Ey şehidler şehri Gazze
Ümmetin suskun meftunusun Gazze.
Ve bu silikliğin içinde tek keskin şey kalmıştı hislerime duyduğum özlem.
Özlemini hasretimle birlikte işlemişim kalbime, artık ne yapsam susmaz, benden uçar da Sana ulaşır mı hasret kuşları? Ya şehadet, zaten genzimi yakan soluğumu keserek beni Seninle taçlandırır mı? Şahitlerden yazarlar mı adımı?
Semanın karanlığının içinde hilalin güzelliği gibi, çirkefleşmiş ümmetin umudu saklayan genci olabilmek.