peki ya değilse? @iletmyselfgo - Tumblr Blog

hiçbir şeyin daha da kolaylaşmadığını ziyadesiyle farkındayız. Kanadımız kırık, mutemadiyen yalnız, geçmiştekilere kırgın, gelecektekilere umutsuz. Bir nefes aralığı yaşama çabamız.

#ölüm #yaşam #düşler #nerdedir

Peşime takılan stalker'dan kurtulmaya çabaladığım, kısa bir süreliğine Münih'e kaçtığım orda da tüm gün bir yurt odasında oturup aldığım kilolarla baş başa kaldığım yıldı 2014. Pozitif'teki stajımla hayatım değişir, mutlu olurum sanmıştım. Işıl kılının beni suskunluk yemini ettirerek işe aldığını nerden bilebilirdim. İşkence gibi geçen, hayatta savrulduğum dört ay. Başım tüm gün ofiste konuşmadığım için ağrıyor, çıktığımda da ise iki buçuk saatlik bir yol önümde uzanıyordu. Zaten çok fazla arkadaşları olan, insan seven konuşan, bi' tip değilimdir, ama 6 saat boyunca yüz kişinin olduğu bir ofiste susmak.. İşte gerçek mobbing budur.

Avcılar-Kabataş arası gidip gelmenin ve ofisin ruhumda açtığı yaralar, bir yandan stalkerdan kurtulma telaşı, beş yıllık okul maceramın sonlanıp eve dönüş zorunluluğum ve aileyle yaşamanın verdiği çıldırtıcı bunalım. Her şey üstüme üstüme geliyor ama bir türlü gidemiyordu. Beşiktaş'a ilk taşınmam staj ve yol bahanesiydi. Taşınmamın ilk ayında stajdan hiç konuşmadığım ve asosyal olduğum için atılmam bu tarihe denk gelir. Tabi ki ailemden gizledim. Bir daha geri dönmeye hiç niyetim yoktu.Şubat'ta tesadüfen buluştuğum adama aşık olmuş onu hayatımın aşkı sanmıştım tabi bir de bu arada. Sarhoş olduğum bir gece Selda'ya ''o adam buraya gelecek!'' demem ve o akıldışı saflığım hala beynimde şimşekler çaktırıyor. Haziran 5'te o adamla ilişkim başladı nitekim. Adını söylemek istemem. Belki böylesi daha kolay olur. İlişkimizin 2. haftasından itibaren gözüme gözüme soktuğu çirkinlikleri ve benim olağanüstü çabam. 3 ay aynı evde yaşadık. Fiziksel ve sözlü şiddete maruz kaldım. Gene de çabaladım. Umut ya da umutsuzluk böyle bir şey sanırım. Daha ne kadar da kötüsü olabilir dememeli insan hayatında. Asla hem de.

29 Ekim'de Özge'yle yeni eve taşındık.

26 Kasım'da doğum günümde bilmem kaçıncı kez ayrılma girişiminde bulundum. Her kapıya geldiğinde barıştım. Umut ya da umutsuzluk böyle bir şey sanırım.

Aralık'ta Çanakkale'ye ailesinin yanına taşındı. Pilot olacak sözde. Umarım olur. Ayrılmamızın tek yolu bu sanırım.

2015. En yakın arkadaşım heves dediğimiz eşcinsellik konusundaki ciddiyetini başladığı 2. ilişkisiyle bize sessizce ima etti. Dünyalar kadar sevdiğim işime başladım. 3 haftalık ajans işinde, bir gün toplantıdayken bayılmamdan sonra sıkıca kucakladım arty'mi only'mi.

Mart'ın ortasını geçeli 3 gün oluyor. İlişkim hala devam ediyor, hesapladım 9 ay olmuş. Diyetisyene başlayalı 3 hafta oldu. 1.200 kg verdim. Sabah 6'da yatıyorum, öğlen 2'de kalkıyorum. Geleceğimden kaygı duyuyorum. Mutlu olmayı istiyorum. İyilikleri hak ettiğimi düşünüyorum.

2016 bana sıkıca sarıl olur mu?

Sevişsek ya ?

Sebep?

hiç kız arkadaşını aldattın mı ? ya da kız arkadaşın tarafından aldatıldın mı ?

hayır.

sanatçı mısın ?

Sanat tarihi mezunuyum.

Avrupa'yı baştan başa turlamalı şimdi. Sonra okyanusları aşmanın da zamanı gelecek elbet.

Burada herkes fazla 'insan' ne tuhaf. İnsanı sırf varoluşundan dolayı seven, nezaket, içtenlik ve özgürlük. Yalanların, yapmacıklıkların olmadığı, kişisel haklara tecavüz edilmeden, saygının sevgiden önce geldiği, kıskançlık gibi saçma tabirlerin ruha değmediği yer, kucaklıyorum seni mutlulukla.

Önce bisiklet kullanmayı öğrenmeli, sonra ise daha derin nefesler çekip bol bol gülmeli.

Yeni

Yoktur yeni bir ülke, yeni bir şehir kadar mutlu eden insanı. Yeni başlangıçlar, yeni bir oda ve yeni bir sabah. Her şey yepyeni.