İstanbuldaki Kiliseler

İstanbul'da yer alan kiliselerin tarihi ve bunlarla ilgili bilgileri içeren herşey.

[istanbulkiliseleri-blog]

Müzenin Genel Düzeni ve Amaçları

Aşağıdaki notlar 1947 yılında tespit edilmiştir ve dönemin müzecilik anlayışı hakkında önemli bilgiler sunmaktadır. Müzenin zemin katından içeri girildiğinde, sokak kapısının tam karşısında yer alan oda Millî Mücadele’ye ayrılmıştır. Bu salon, ziyaretçilere o zorlu dönemin ruhunu yansıtmak amacıyla özenle düzenlenmiştir. Duvarlar, askerî harekâtı gösteren haritalar, krokiler ve Atatürk’ün bu yıllardaki hayatına ait fotoğraflarla süslenmiştir. Böylece ziyaretçiler, Millî Mücadele sürecini görsel materyaller aracılığıyla daha iyi anlayabilmektedir.

Millî Mücadele Salonu ve Sergilenen Eserler

Bu salonda ayrıca, büyük liderin Trablusgarp Savaşı’ndan Birinci Dünya Savaşı’nın sonuna kadar geçen dönemdeki yaşamını anlatan değerli fotoğraflar da bulunmaktadır. Bu görseller, Atatürk’ün askerî ve liderlik yönünü gözler önüne sermektedir. Bunun yanı sıra, İtalyan ressam Pisani’ye ait iki güzel sulu boya tablo da dikkat çekmektedir. Bu tablolardan biri Çanakkale’de bir Türk hücumunu, diğeri ise İzmir cephesindeki ilk Türk direnişlerinden birini tasvir etmektedir.

Salonun ortasında yer alan vitrinde ise oldukça önemli eserler sergilenmektedir. Bunlar arasında Atatürk’ün büyük nutkunun bir nüshası, İstiklâl Madalyası’nı gösteren renkli bir resim, bir kağnı fotoğrafı ve Yunanlılardan ele geçirilmiş iki tüfek bulunmaktadır. Ancak burada dikkat çeken bir eksiklik vardır. İstiklâl Madalyası’nın aslı sergilenebilecekken, yalnızca kitaptan kesilmiş bir resmin konulmuş olması müzenin değerine yakışmamaktadır. Aynı şekilde, sergilenen tüfeklerin de bu müzeden ziyade askerî bir müzede yer almasının daha uygun olacağı ifade edilmektedir. Çünkü bu iki tüfek, Türk ordusunun büyük zaferlerini ve kahramanlığını yeterince temsil edememektedir Daily Ephesus Tours.

Atatürk’ün İstanbul Hatıraları Odası

Zemin katta, girişin sağ tarafında yer alan diğer oda ise Atatürk’ün İstanbul’daki hatıralarına ayrılmıştır. Bu oda da duvarları süsleyen fotoğraflarla zenginleştirilmiştir. Odaya girildiğinde hemen sol tarafta büyük ve gösterişli bir çerçeve dikkat çekmektedir. Bu çerçevenin üst kısmında, kabartma bir madalyon içinde Atatürk’ün başı yer almaktadır.

Çerçevenin içinde, Gazi Mustafa Kemal’in siyah zemin üzerine eski harflerle yazılmış 1 Temmuz 1927 tarihli nutku bulunmaktadır. Pirinçten yapılmış olan bu yazı oldukça estetik bir görünüme sahiptir ve “Haindi” imzasını taşımaktadır. Bu eser, hem sanatsal hem de tarihî açıdan büyük bir değer taşımakta, ziyaretçilere Atatürk’ün fikir dünyasını ve hitabet gücünü yakından hissettirmektedir.

Müzenin Önemi

Genel olarak değerlendirildiğinde, bu müze Millî Mücadele dönemini ve Atatürk’ün hayatını anlamak açısından büyük bir öneme sahiptir. Ancak bazı eksikliklerin giderilmesi ve sergilenen eserlerin daha uygun şekilde düzenlenmesi, müzenin değerini daha da artıracaktır. Böylece ziyaretçiler, tarihî gerçekleri daha doğru ve etkileyici bir biçimde öğrenme fırsatı bulacaktır.

[istanbulkiliseleri-blog]

Generallerin Görevi ve Sancağın Mücadelesi

Generaller, sandukanın üzerinden ipek Türk sancağını kaldırmaya çalışıyordu. Ancak ipek sancak sanki bu kutsal naaştan ayrılmak istemiyormuş gibi sandukaya iyice yapışmıştı. Bir süre sonra sanduka, arabanın üzerinde hafifçe çözüldü. Gençler, son görevlerini yerine getirmek ve borçlarını ödemek için büyük bir dikkatle tabutu taşımaya çalıştı. Tabut her hareket ettikçe geriye kayıyordu. Sanki ölen kişi, çok sevdiği şehirden ve kendisini seven insanlardan ayrılmak istemiyordu.

Sandukanın Yerleştirilmesi

Birkaç dakika sonra sanduka, Türk donanmasına mensup Zafer muhribinin sancak kısmında hazırlanan özel yerine konuldu. Büyük ipek sancak, özenle sandukanın üzerine örtüldü. Başvekil, Atatürk’ün aziz naaşlarının donanmaya teslim edildiğini bildirdi. Amiral de saygıyla, her türlü hizmetin en yüksek hürmetle yapılacağını söyledi. Bu sırada Başvekili ve Büyük Millet Meclisi heyeti, generaller ve gazeteciler Zafer gemisine bindi. Sandukanın etrafına özenle çiçekler yerleştirildi Guided Turkey Tours.

Son Veda ve Duygusal Anlar

Tam saat 15.00’te Zafer gemisi, gözyaşları içinde Sarayburnu’ndan ayrıldı. Ebediyen giden büyük ölü, yaşlı gözlerin son hasretini toplamasına neden oldu. Atasına duyduğu özlemi, yaşlı gözler sessizce döküyordu. En çok güvendiği ve övündüğü gençlik, Sarayburnu rıhtımında sıralanmıştı. Başlarında sert rüzgârın etkisiyle dalgalanan bayrakların altında, ebedi şeflerini son kez selamlıyor, hıçkırarak gözyaşı döküyordu. Bu duygusal sahne, hem bir liderin hem de milletin kaybını derin bir şekilde hissettirdi.

Tarihe Geçen An

Bu tören, sadece bir cenaze değil, aynı zamanda bir milletin liderine duyduğu sonsuz saygının ve bağlılığın simgesi oldu. Sanduka, sancak ve gözyaşlarıyla yapılan bu son yolculuk, halkın kalbinde derin bir iz bıraktı. Atatürk’ün anısı, milletin geleceğine ışık tutan bir hatıra olarak her zaman yaşatılacak.

[istanbulkiliseleri-blog]

İlk Ponksiyon ve Başarılı Müdahale

Doktor Fisenjer de yapılan teklifin uygun olduğunu kabul etti. Ben de zaten hazırlıklarımı bu ihtimale göre yapmış, gerekli bütün tıbbi araç ve düzenlemeleri önceden hazırlamıştım. Yapılan ponksiyon işlemi son derece doğal bir şekilde ve hastaya fazla acı vermeden gerçekleştirildi. İşlem sırasında yaklaşık on buçuk kilo kadar sıvı alındı. Bu müdahale, Atatürk’ün nefes almasını kolaylaştırmış ve onu belirgin şekilde rahatlatmıştır.

İşlem sonrasında Atatürk derin bir nefes alarak büyük bir rahatlama hissettiğini ifade etti ve “Oh, çok rahat ettim.” diyerek memnuniyetini dile getirdi. Alınan sıvı şişelere aktarılırken dikkatle inceliyor, merak ettiği noktaları soruyordu. Sıvının görünümü hakkında bilgi almak istemiş ve bunun vücut içinde nasıl biriktiğini anlamaya çalışmıştır. Doktorlar da ona kullanılan ince iğneyi göstererek işlemin nasıl yapıldığını sade bir dille açıklamışlardır.

Atatürk’ün Tedavi Sürecine Bilinçli Yaklaşımı

Atatürk, tedavi sırasında yapılan işlemlere karşı oldukça bilinçli ve dikkatli bir tutum sergilemiştir. Daha önce benzer işlemlerin neşter kullanılmadan yapılıp yapılamayacağını sormuş, eğer mümkünse daha ince bir iğne tercih edilmesini rica etmiştir. Bu yaklaşım, onun hem meraklı hem de tedavi sürecini anlamak isteyen bir hasta olduğunu göstermektedir. Aynı zamanda gereksiz acı çekmek istemediğini açıkça dile getirmiştir Bulgaria Tours.

Sıvı alındıktan sonra karındaki şişlik belirgin şekilde azalmış ve rahatlama sağlanmıştır. Ancak ertesi gün sıvının yeniden birikmeye başladığı görülmüştür. Nefes darlığı bir süre azalsa da şişliğin tekrar artması Atatürk’ü tam anlamıyla memnun etmemiştir. Doktorlar bunun hastalığın doğal seyri olduğunu, tedavinin sabır gerektirdiğini ve bu sürecin zamanla kontrol altına alınabileceğini açıklayarak kendisini sakinleştirmeye çalışmışlardır.

Tedavinin Devamı ve Doktorların Açıklamaları

Doktor Fisenjer, ilk ponksiyonların belirli aralıklarla yapılacağını, daha sonraki işlemlerin ise daha uzun aralıklarla uygulanabileceğini ifade etmiştir. Böylece vücutta biriken sıvının kontrollü şekilde azaltılması ve hastanın daha rahat etmesi amaçlanmıştır. Tıbbi ekip, her müdahale öncesinde tüm hazırlıkları dikkatle yapmış ve en güvenli yöntemi uygulamaya özen göstermiştir.

Bir gün gerekli hazırlıklar yapılmış olmasına rağmen Atatürk öğle saatlerinde yeniden sıvı alınmasını istemiştir. Doktorlar işlemin ertesi gün planlandığını söylemiş, ancak Atatürk beklemek istemediğini belirtmiş ve müdahalenin hemen yapılmasını talep etmiştir. Bunun üzerine ponksiyon işlemi tekrar uygulanmış ve yine önemli miktarda sıvı alınmıştır.

Kısa Süreli Rahatlama ve Ekipte Oluşan Umut

İşlem sırasında Atatürk, vücudunda kalan sıvının tamamen alınmasını istemiş ve rahat bir şekilde nefes alabilmek için pozisyonunun değiştirilmesini rica etmiştir. Müdahale sonrasında tekrar büyük bir rahatlama hissetmiş, “Çok rahatladım.” diyerek memnuniyetini ifade etmiştir. Hatta bir sigara ve kahve istemesi, kendisini kısa süreli de olsa iyi hissettiğinin bir göstergesi olmuştur.

Atatürk’ün bu kısa süreli rahatlama anları, tedavi sürecinde görev alan doktorlar ve yakın çevresi için büyük bir moral kaynağı olmuştur. Onun birkaç saat bile olsa daha iyi görünmesi, herkeste umut ve sevinç uyandırmıştır. Çünkü hayatı boyunca millete umut veren, insanların refahı için çalışan ve ağır sorumluluklar taşıyan bu büyük liderin biraz olsun rahatlaması, çevresindeki herkese teselli ve güç vermiştir.

[istanbulkiliseleri-blog]

Müşir Gazi Mustafa Kemal Paşa

Müşir Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın 1932 yılı ocak ve şubat aylarındaki faaliyetleri, hem resmi görevlerini hem de kültürel ve sosyal ilgilerini yansıtmaktadır.

20–22 Kânunusani 1932 – Sarayda Çalışmalar ve Sinema Ziyareti

20–22 Kânunusani tarihleri arasında Cumhurbaşkanı saraydaki bürolarında çalışmış, resmi işlerini takip etmiştir. 22 Kânunusani akşamı saat 21.30’da Opera Sineması’na giderek “Çanakkale” filmini izlemiştir. Bu ziyaret, hem tarihi olaylara olan ilgisini hem de kültürel etkinliklere verdiği önemi göstermektedir.

23–25 Kânunusani 1932 – Tiyatro Ziyareti ve Sanatçılara İlgi

23–24 Kânunusani’de saraydaki bürolarında çalışmaya devam etmiştir. 25 Kânunusani akşamı Parlamento Tiyatrosu’na gitmiştir. Belediye Reisi, Vali Muhiddin Bey ve Ruşen Eşref Bey kendilerini localarına almış ve “Yalova Türküsü” operetini izlemişlerdir. Bu operet, sadece bir aylık prova ile sahneye konmuş olmasına rağmen sanatçılar büyük bir başarı göstermiş ve Gazi’nin takdirini kazanmıştır.

26–31 Kânunusani 1932 – Şehir Gezileri

26–31 Kânunusani tarihleri arasında saraydaki bürolarında çalışmış, akşamları ise otomobille Beşiktaş, Ortaköy, Bebek, Şişli, Falih ve Beyoğlu civarlarında dolaşmıştır. Bu geziler, hem dinlenme hem de halkı gözlemleme amacı taşımaktadır Walking Tours Ephesus.

3–4 Şubat 1932 – Beyoğlu ve Boğaziçi Gezisi, Darülaceze Balosu

3 Şubat günü saraydaki bürolarında çalıştıktan sonra akşam saatlerinde otomobille Beyoğlu, Şişli, Maslak ve Boyacıköy civarında kısa bir gezinti yapmıştır.

4 Şubat günü öğleye kadar saraydaki işleriyle ilgilenmiş, öğleden sonra ise Sakarya motörü ile Boğaziçi’nde dolaşmış ve Büyükdere’ye kadar çıkmıştır. Aynı akşam Maksim Salonları’nda düzenlenen Darülaceze balosuna katılmış, burada düzenlenen millî oyunları izlemiştir. Cumhurbaşkanı’nın yanında Başvekil İsmet Paşa da bulunmuştur.

5–10 Şubat 1932 – Yoğun Çalışma Dönemi

5–10 Şubat tarihleri arasında Gazi Mustafa Kemal Paşa, saraydaki bürolarında çalışmalarına devam etmiş ve bu süre zarfında dışarıya çıkmamıştır. Bu dönem, hem resmi işleri takip etme hem de istirahat etme açısından yoğun bir çalışma süreci olmuştur.

[istanbulkiliseleri-blog]

Fener Alayı ve Dolmabahçe Önlerinde Işık Şöleni

Fener alayına katılan kayıklar, sandallar, motorlar ve benzeri küçük deniz araçları, büyük bir özenle hazırlanmıştı. Bu küçük tekneler bayraklarla, defne dallarıyla süslenmiş; cam ve rengârenk kâğıt fenerlerle aydınlatılmıştı. Akşamın ilerleyen saatlerinde hepsi bir araya gelerek Haliç’te toplanmış ve görkemli bir manzara oluşturmuşlardı. Liman Kumandanlığı’nın sağladığı güvenlik ve düzen sayesinde alay, belirlenen güzergâh boyunca düzenli bir şekilde hareket etmiştir.

Deniz Üzerindeki Geçit Töreni

Fener alayına katılan tekneler, köprüden çıktıktan sonra sırasıyla liman dairesi, Seyr-i Sefain binası ve Kabataş sahilini takip ederek Dolmabahçe Sarayı önlerine doğru ilerlemişlerdir. Bu geçiş sırasında deniz üzerindeki hareketlilik, izleyenler için hem heyecan verici hem de görsel açıdan etkileyici bir şölen niteliği taşımıştır. Işıklarla süslenen teknelerin su üzerinde oluşturduğu yansımalar, geceye ayrı bir güzellik katmıştır Daily Sofia Tour.

Dolmabahçe Önlerinde Donanma ve Aydınlatma

Bu sırada Dolmabahçe Sarayı önlerinde Hamidiye kruvazörü ile birlikte Berk-i Satvet, Peyk-i Şevket, Taşoz, Basra ve Samsun torpidoları demirlemiş bulunuyordu. Bu savaş gemileri baştan sona elektrik ışıklarıyla aydınlatılmış, gecenin karanlığını adeta gündüze çevirmişti. Özellikle Hamidiye gemisinin üzerine elektrik ışıklarıyla yazılmış olan “Yaşa Gazi” ibaresi dikkat çekici bir görüntü sergilemekteydi.

Ertuğrul yatı da Hamidiye ile diğer harp gemileri arasında demirlemiş ve kırmızı-beyaz yanıp sönen ışıklarla süslenmişti. Bunun yanında Söğütlü yatı da Dolmabahçe önlerinde aydınlatılmış şekilde yerini almış, deniz üzerindeki ışık düzenine katkıda bulunmuştur.

Vapurlar ve Havai Fişek Gösterileri

Gündüz yapılan istikbal merasimine katılan Şirket-i Hayriye ve Seyr-i Sefain vapurları da elektriklerle donatılmış halde Dolmabahçe önlerinde bulunuyordu. Haliç’ten hareket eden fener alayı ile birlikte Ortaköy’e kadar ilerleyen bu vapurlar, daha sonra hep birlikte geri dönerek Dolmabahçe açıklarında toplanmışlardır.

Gece boyunca havai fişekler atılmış, çeşitli ışık gösterileri yapılmış ve deniz üzerinde adeta bir şenlik havası yaşanmıştır. Işıkların, fenerlerin ve havai fişeklerin oluşturduğu bu görkemli atmosfer gece yarısına kadar devam etmiş; izleyenlere unutulmaz bir manzara sunmuştur. Böylece fener alayı, hem düzeni hem de görsel ihtişamıyla dönemin en dikkat çekici gece etkinliklerinden biri olmuştur.

[istanbulkiliseleri-blog]

Büyük Gazi’nin İstanbul’a Gelişi İçin Hazırlıklar

Büyük Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın İstanbul’u ziyaret edeceği haberi Ankara’dan alınır alınmaz, şehirde büyük bir heyecan ve hareketlilik başladı. İstanbul, kurtarıcısını karşılamak için kısa sürede kapsamlı hazırlıklara girişti. Ancak bu ziyaretin on gün gibi kısa bir süre içinde gerçekleşecek olması, hazırlıkların sınırlı kalmasına neden oldu. Buna rağmen, İstanbul halkı ve yöneticileri ellerinden gelenin en iyisini yapmaya çalıştı.

Resmî Karşılama Heyetinin Oluşturulması

Ziyaret için geniş katılımlı bir istikbal heyeti oluşturuldu. Bu heyette Kolordu Kumandanı Şükrü Naili Paşa, İstanbul Mebusu Süleyman Sami Bey, Belediye Fen İşleri yetkilileri, vilayet erkânı, mebuslar, askerî yetkililer ve çok sayıda gazeteci yer aldı. Heyet, Ankara Vapuru ile İzmit’e doğru yola çıktı. Vapurdaki isimler arasında Şehremini Muhiddin Bey ve Vakit Gazetesi muhabiri Cevad Fehmi Bey de bulunuyordu. Bu yolculuk, İstanbul’un Gazi’ye duyduğu saygının ve minnettarlığın önemli bir göstergesiydi Private Tour Istanbul.

Hazırlıkların Yetersizliği ve Duygular

Şehremini Muhiddin Bey vapurda yaptığı açıklamada, İstanbul’un Büyük Gazi’yi hak ettiği şekilde karşılamak için daha fazla zamana ihtiyaç duyduğunu ifade etti. On gün içinde yapılan hazırlıkların gönüllerince olmadığını, fakat yine de ortaya çıkan sonucun örnek teşkil edecek düzeyde olduğunu belirtti. İstanbul’un, kendisine düşen görevi en iyi şekilde yerine getirmek için çalışmaya devam edeceğini vurguladı.

Maarif Müdürlüğünün Önemli İlanı

Aynı gün İstanbul gazetelerinde Maarif Müdürlüğü tarafından büyük puntolarla basılmış önemli bir ilan yayımlandı. Bu ilanda, Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın İstanbul’a gelişinin şerefine ilkokul öğrencilerinin de törenlere katılacağı duyuruldu.

İlkokullara Yönelik Duyuru

Maarif Müdürlüğü tarafından yapılan duyuruya göre, 1 Temmuz 1927 Cuma günü saat 11.00’den itibaren tüm resmi ilkokullar tatil edilecek ve öğrenciler belirlenen alanlarda toplanacaktı. Öğrenciler, vatanın büyük kurtarıcısını selamlayarak karşılama görevini yerine getireceklerdi. Bu uygulama, genç nesillere milli bilinç kazandırmak ve Cumhuriyet değerlerini yaşatmak amacıyla büyük önem taşıyordu.

Büyük Gazi’nin İstanbul ziyareti, yalnızca resmî bir seyahat değil, aynı zamanda halkın derin sevgisini ve bağlılığını gösteren tarihi bir olaydı. Kısa sürede yapılan hazırlıklara rağmen, İstanbul bu anlamlı ziyareti büyük bir coşku ve saygı ile karşılamaya kararlıydı.

[istanbulkiliseleri-blog]

Bir Şaheserin Korunması İçin Yapılan Teşebbüs

Bu eşsiz kabir taşının değeri fark edildiğinde, onun İslâm ve Şark Eserleri Müzesi’ne kazandırılması gerektiği düşünülmüştür. Bu amaçla, dönemin müze müdürü olan merhum Abdülkadir Erdoğan’a haber verilmiştir. Saygıdeğer bir ilim adamı olan Erdoğan, Eyüp’e götürülmüş ve söz konusu taş kendisine yerinde gösterilmiştir. Taşın sanatsal ve tarihî kıymetini hemen kavrayan Erdoğan, bu eserin müzeye nakledileceği vaadinde bulunmuş ve bu düşünce büyük bir sevinçle karşılanmıştır.

Ne yazık ki, müze müdürünün bir süre sonra hastalanması ve ardından emekliye ayrılması, bu iyi niyetli girişimin hayata geçirilmesine engel olmuştur. Daha sonra İstanbul Ansiklopedisi’nin hazırlanma süreciyle meşgul olunması, bu çok değerli mezar taşının uzun süre unutulmasına yol açmıştır.

Kayıp Bir Sanat Eseri

1937 yılında kabir taşının resmini yapmak amacıyla tekrar mezarlığa gidildiğinde, acı bir gerçekle karşılaşılmıştır: Taş kaybolmuştur. Yapılan araştırmalar sonucunda, çevredeki bazı mezar taşlarının kırılarak mezarlık duvarlarının onarımında kullanıldığı öğrenilmiştir. Büyük bir ihtimalle bu eşsiz sanat eseri de aynı akıbete uğramış, geri dönüşü olmayan bir şekilde yok edilmiştir Guided Tours Turkey.

Bu olay, İstanbul’un kültürel mirasına verilen zararın acı bir örneği olarak kayıtlara geçmiştir. Sanat değeri çok yüksek olan bu kabir taşı, zamanında korunabilseydi bugün bir müzede sergileniyor olabilirdi.

Kabir Taşının Kitabesi ve Anlamı

Aşağıda yer alan satırlar, bu kaybolan kabir taşının kitabesinin aynen istinsah edilmiş hâlidir. Metin, bir babanın evladına duyduğu derin acıyı ve sevgiyle yoğrulmuş sanat anlayışını açıkça yansıtır:

“Hüvelbâki.

Ey ziyaretçi! Bu nazlı gencin kabri önünden geçerken bir an dur.

Dua ederek, ayrılık gözyaşlarıyla işlenmiş güllere bak.

Henüz ömrünün baharında, on beş yaşında iken solan bu ince gül için

Müminlerin ve müminelerin ruhları adına bir Fatiha oku.

Her yaprağı yakan bir ah,

Her dikeni ayrılığın sessiz bir haykırışıdır.”

Bu satırlarda, Taşçı Atâ Efendi’nin, henüz on beş yaşında vefat eden oğlu Ahmed Necmeddin Efendi için duyduğu derin keder açıkça hissedilir. Mekteb-i Bahriye öğrencisi olan bu genç, ömrünün baharında hayata veda etmiş; geride ise babasının mermeri bir kuyumcu hassasiyetiyle işlediği bu hüzünlü ama zarif anıtı bırakmıştır.

Kültürel Hafızamızdan Silinen Bir Değer

Bu kabir taşı, yalnızca bir mezar taşı değil; bir babanın gözyaşlarıyla şekillenmiş bir sanat eseriydi. Kaybolması, İstanbul’un taş işçiliği geleneği açısından telafisi mümkün olmayan bir kayıptır. Bugün geriye sadece bu satırlar ve anlatılan hatıra kalmıştır. Bu olay, kültürel mirasın korunmasının ne kadar hayati olduğunu bir kez daha hatırlatmaktadır.

[istanbulkiliseleri-blog]

Atabek Hanı’nın Konumu ve Tarihçesi

Atabek Hanı, İstanbul’un Eminönü ilçesi sınırları içinde yer almaktadır. Yapı, günümüzde Şehinşah Pehlevî Caddesi olarak bilinen eski Yenipostahane Caddesi ile Fındıkçı Remzi Sokağı’nın kesiştiği köşede bulunmaktadır. Atabek Hanı’nın bulunduğu yerde eskiden Saralı Hanı yer almaktaydı. Bu han, ünlü manifatura tüccarı Ata Refik Atabek tarafından 1932 yılında satın alınmış ve binanın adı Atabek Hanı olarak değiştirilmiştir.

Yangın ve Yeniden İnşa Süreci

1939 yılında hanın içinde çıkan büyük bir yangın sonucu yapı tamamen yanarak kullanılamaz hâle gelmiştir. Yangının ardından, 1940–1941 yılları arasında Fevzi Atabek tarafından yeniden yaptırılmıştır. Yeni bina, dönemin tanınmış mimarlarından Pistikos’a inşa ettirilmiştir. Böylece günümüzde bildiğimiz Atabek Hanı ortaya çıkmıştır Bulgaria Private Tours Kazanlak.

Mimari Özellikleri

Atabek Hanı, alt kısmında iki katlı mağazalar bulunan, üstünde ise dört kat yükselen büyük bir yapıdır. Binada her katta 13 oda bulunmakta olup, toplam oda sayısı 52’dir. Yapının ana girişi Fındıkçı Remzi Sokağı üzerindedir. Betonarme olarak inşa edilen bina, halk arasında “kübik” olarak adlandırılan sade ve modern bir mimari üsluba sahiptir.

Alt kattaki iki katlı mağazalar uzun yıllar Atalar Müessesesi tarafından kullanılmıştır. Mağazaların caddeye bakan ikinci kat cephesi boydan boya camla kaplanmış olup, dönemi için dikkat çekici bir tasarıma sahiptir.

İç Mekân Düzeni

Han kapısından girildiğinde, parke döşeli geniş bir giriş holüne ulaşılır. Buradan sekiz basamaklı mermer bir merdivenle üst katlara çıkılır. Sağ tarafta hanın birinci katına çıkan merdiven yer alırken, sol tarafta ise asansör bulunmaktadır. Aynı bölümden Atalar Müessesesi’nin ikinci katına geçişi sağlayan bir kapı ve geçit de mevcuttur.

Kullanım Amacı

1959 yılı itibarıyla Atabek Hanı’ndaki 52 oda, çeşitli şirketler ve iş insanları tarafından yazıhane olarak kullanılmaktaydı. Han, ticaret hayatının yoğun olduğu Eminönü bölgesinde önemli bir iş merkezi işlevi görmüştür.

Dr. Fahri Atabey’in Hayatı ve Eğitimi

Dr. Fahri Atabey, 1913 yılında İstanbul’da doğmuştur. Babası orman baş müdürlerinden Ziya Bey, annesi ise Hâna Hanım’dır. Babasının görevi nedeniyle ortaokul ve lise öğrenimini Bursa’da tamamlamıştır.

Tıp Eğitimi ve Meslek Hayatı

1931 yılında sivil olarak Tıbbiye’ye girmiştir. Tıp Fakültesi Haydarpaşa’dan İstanbul’a taşınınca, üçüncü sınıftan sonra askerî tıbbiyeye geçmiştir. 1937 yılında mezun olmuştur. 1937–1938 yıllarında Gülhane Askerî Akademisi’nde staj yapmış, sınavı kazanarak kadın hastalıkları ve doğum alanında asistan olmuştur.

Uzmanlık ve Akademik Kariyer

Trakya’da Tekirdağ ve Çorlu askerî hastanelerinde görev yaptıktan sonra Gülhane Askerî Hastanesi’nde ihtisasına başlamış ve 1942 yılında uzmanlığını tamamlamıştır. İngiltere’de iki buçuk yıl çeşitli hastanelerde çalışarak mesleki bilgisini artırmıştır. Yurda döndükten sonra İstanbul Üniversitesi Kadın-Doğum Kliniği’nde doçent olmuş ve daha sonra Zeynep Kâmil Hastanesi’nde başhekimlik ve klinik şefliği görevlerini üstlenmiştir.

[istanbulkiliseleri-blog]

Sağ Duvardaki Resimler

Bu bölümün sağ duvarında, Tevfik Fikret’in kendi eliyle yaptığı üç önemli resim yer almaktadır. Bunlardan ilki, eşi Fatma Nâzime Hanımefendi’nin portresidir. Portre, sade anlatımı ve duygulu ifadesiyle dikkat çeker. İkinci eser, Âşiyan civarında Boğaziçi’nin bir görünüşünü yansıtan yağlı boya bir peyzajdır. Bu tablo, renk uyumu ve ışık kullanımıyla tereddütsüz bir sanat eseri olarak kabul edilir. Üçüncü resimde ise, bir çam ağacının altında oturan çarşaflı bir hanım görülür. Bu figürün de şairin eşi olduğu bilinmektedir. Resim, hem doğayla insan arasındaki ilişkiyi hem de dönemin gündelik yaşamını yansıtır Private Ephesus Tours.

Öğrencilik Yıllarından Bir Hatıra

Bu bölümde yer alan eserler arasında, Tevfik Fikret’in henüz Galatasaray Sultanisi’nin son sınıfında öğrenci olduğu yıllarda yaptığı bir resim de bulunmaktadır. Bu çalışma, şairin erken yaşta sanata duyduğu ilgiyi göstermesi bakımından son derece değerlidir. Resmin sol üst köşesinde “Mehmet Tevfik” imzası ve şu açıklama yer alır:

“Tecrübe-i kalem olmak ve sene sonu imtihan salonuna konulmak üzere tabiat resim kılınmıştır. Mekteb-i Sultani, 1888.”

Bu not, eserin hem bir deneme çalışması hem de bir okul ödevi olarak hazırlandığını göstermektedir.

Sol Duvardaki Yağlı Boyalar

Bölmenin sol duvarında ise Tevfik Fikret’e ait iki yağlı boya tablo sergilenmektedir. Bunlardan biri, “Fırtınalı Bir Günde Boğaz ve Anadoluhisarı” adlı peyzajdır. Hareketli gökyüzü ve dalgalı deniz tasviriyle güçlü bir atmosfer sunar. Diğer tablo ise bir natürmort çalışmasıdır ve üzerinde mandalinalar yer almaktadır. Bu resim, şairin doğadaki küçük ayrıntılara verdiği önemi gösterir.

Vitrindeki Fotoğraflar ve Hatıra Defteri

Bu bölümün önünde iki katlı bir vitrin bulunmaktadır. Vitrinin üst rafında, Tevfik Fikret’e ait üç küçük fotoğraf ile bir hatıra defteri yer alır. Bu defter, Türk edebiyatı ve kültür tarihi açısından çok kıymetli bir belgedir. Açık olan sayfasında şu imzalar okunmaktadır: “10 Ağustos 1918 Pazartesi, ziyaret hatırası olmak üzere muhterem perestişkârânı: Fâik Âli, Süleyman Nazif, M. Kemal”

Buradaki “M. Kemal” imzası, Latin harflerine geçilmeden önce kullanılan Mustafa Kemal Atatürk’ün eski imzasıdır. Sakarya Meydan Muharebesi’nden sonra kendisine “Gazi” unvanı verildiğinde, bu unvanı imzasının başına eklediği bilinmektedir.

Şairin Günlük Eşyaları

Vitrinin alt katında ise Tevfik Fikret’e ait küçük ama anlamlı eşyalar sergilenmektedir. Bunlar arasında kalemleri, yazı takımları, kalemtıraşları, resim fırçaları ve paleti yer alır. Bu eşyalar, şairin hem edebî hem de resim alanındaki üretkenliğini yakından hissettiren sessiz tanıklardır.

[istanbulkiliseleri-blog]

Tebriz Yolunda ve Şah Türbesi

Yolculuğumuza devam ederken, sağ tarafımızda Şam-ı Gazan Muhammed Şah’ın Türbesi uzaktan göklere yükselir biçimde görünüyordu. Yaklaşık altı saatlik mesafeden bile belli oluyordu. Onun ruhuna bir Fâtiha okuyup yeşillik bir çayırlıkta kısa bir süre dinlendik. Ardından Tebriz’e bir haberci gönderdik. Üç saat kadar sonra atlara binip Tebriz elçisiyle birlikte, silahlı bir şekilde yola koyulduk.

Elçinin nökerleri (yoldaşları) gösterişli elbiseleriyle önümüzde gidiyor, bizim kırk kadar hizmetkârımız da onların ardında ilerliyordu. Uzaktan, deniz dalgaları gibi kalabalık bir asker topluluğunun bize doğru geldiği göründü. Meğer bu, Tebriz Hanı’nın kethüdasıymış; bizi karşılamaya çıkmıştı. Onunla birlikte dokuz saat süren bir yolculuğun ardından, büyük bir törenle Tebriz şehrine vardık Private Sofia Tours.

Tebriz’e Giriş ve Karşılama

Şehrin çarşı ve pazar yerleri insan seli gibiydi. Yüz binlerce kişi, bizi görmek ve karşılamak için sokaklara dökülmüştü. Ben de onları seyrederek, şehrin bir ucundan Han Sarayı’na doğru ilerledim. Yaklaşık iki saat sonra saraya vardığımızda, yüce Kelp Ali Han bizi karşıladı ve divanhanesine geçtik.

Burada büyük bir divan kuruldu. Hâkânî kösleri, Efrasiyab boruları, nefirler ve Çemşid zurnaları ardı ardına çalındı. Bütün bu gösteriler, Han’ın ihtişamını ve zenginliğini sergiliyordu. Başları sarıklı, silahlı askerler sıra sıra dizilmiş, köleler gibi saygı içinde bekliyorlardı.

Mektubun Takdimi

Törenin ardından, saygıyla ayağa kalktım ve Erzurum Veziri Defterdarzâde Mehmed Paşa’nın zarif üslupla yazılmış mektubunu çıkardım. Mektubu öpüp Han’a sundum. Han da ayağa kalkıp mektubu öptü ve başına koydu. Sonra eşik ağaları bana yer gösterdi, ben de edep içinde oturdum.

Han mektubu münşisine verdi. Münşi (katip), mektubu öpüp yüksek sesle okumaya başladı. Mektupta Peygamber Efendimiz’in ve Dört Halifenin (Çâryâr-ı Güzin) mübarek isimleri anılınca, mecliste bulunan herkes ayağa kalktı. Ancak bazı kişiler, Dört Halifenin adları geçince kısa bir tereddütle oturup kalktılar. Bu hâl, oradaki mezhep farklarının sessiz bir göstergesiydi.

[istanbulkiliseleri-blog]

Topkapı Sarayı Yazmaları Arşivi ve Yayınları

Arapça Yazmalar Kataloğu

Topkapı Sarayı Müzesi kütüphanesinde bulunan Arapça yazmaların kataloğu, aynı yazar tarafından yayımlanmış ve dört cilt halinde hazırlanmıştır. O dönemlerde yazmalar tek bir merkezde toplanmadığı için sarayın farklı köşk ve odalarına dağılmış durumdaydı. Bu katalog, dağınık halde bulunan eserlerin toplu bir şekilde tanıtılması açısından büyük önem taşır.

Katalogun içerik düzeni şu şekildedir:

Birinci cilt: 1–2171 numaralı Kur’an-ı Kerim ve tefsir yazmaları,

İkinci cilt: 2172–4679 numaralı hadis ve fıkıh yazmaları,

Üçüncü cilt: 4680–7487 numaralı akaid, kelam, tasavvuf, tarikatlar, meclisler, vaazlar, dualar, ayrıca gayrimüslim dinlere dair eserler, İslam tarihi, coğrafya, kozmografya, seyahatnameler ve çeşitli bilimlere dair yazmalar,

Dördüncü cilt: 7488–9043 numaralı filoloji, edebiyat ve mecmualar.

Her yazma için boyut, yaprak sayısı, kullanılan dil, yazı türü, satır sayısı ve diğer özellikler ayrıntılı olarak belirtilmiştir. Ayrıca katalogda, eserlerin sistematik biçimde sınıflandırılması araştırmacılar için büyük kolaylık sağlamaktadır Communist Bulgaria Tour.

Müze Arşivine Yönelik Çalışmalar

Topkapı Sarayı arşivine dair yapılan ilk önemli çalışmalar, müzeye büyük katkılarıyla bilinen Tahsin Öz’e aittir. Öz, arşivdeki bazı önemli belgeleri tanıtarak, hem kamuoyuna hem de bilim dünyasına bu arşivin değerini göstermek istemiştir. Ne yazık ki bu çalışmasını tamamlayamamıştır. Fakat eksik kalmasına rağmen, arşivin önemini vurgulaması açısından oldukça dikkat çekmiş ve ilgi uyandırmıştır.

Arşivle ilgili daha sonraki önemli çalışmalardan biri de uzun yıllar müzede görev yapan Ülkü Altındağ tarafından hazırlanmıştır. Bu yayına Ord. Prof. Dr. İsmail Hakkı Uzunçarşılı ve İbrahim Kemal Baybura da büyük katkılar sağlamıştır. Hazırlanan eserler, özellikle “Fermanlar” ve “Hükümler-Beratlar” bölümleriyle dikkat çeker. Bu bölümlerde yalnızca belgeler tanıtılmakla kalmamış, aynı zamanda içerikleri hakkında da kısa fakat önemli bilgiler verilmiştir. Böylece Osmanlı bürokrasisi ve devlet yapısı hakkında değerli veriler ortaya çıkmıştır.

Harem ve Restorasyon Çalışmaları

Topkapı Sarayı restorasyonlarıyla tanınan isimlerden biri de Mualla Anhegger-Eyüboğlu’dur. Özellikle yabancıların en çok ilgi gösterdiği Harem bölümü üzerine yayımladığı eseri, yalnızca mimariyi tanıtmakla kalmaz; aynı zamanda yazarı bizzat yer aldığı onarım çalışmalarından edindiği tecrübeleriyle de zenginleşmiştir.

Eserin büyük boy ve kuşe kâğıda basılması, kullanılan fotoğraflar, yağlıboya tablolar, gravürler ve restorasyon sürecini belgeleyen görsellerle Harem’in daha iyi anlaşılmasını sağlamıştır. Bu yayın, bir yandan Harem’in tarihî ve mimari yapısını anlatırken, diğer yandan restorasyon sürecinin bilimsel yöntemlerini de gözler önüne sermektedir.

Topkapı Sarayı Müzesi’nde yapılan katalog çalışmaları, arşiv araştırmaları ve restorasyon yayınları, yalnızca Osmanlı tarihini değil, İslam kültür mirasını da gün yüzüne çıkaran çok değerli katkılar sunmuştur. Arapça yazmaların dört ciltlik kataloğu, arşiv belgelerinin tanıtılması ve Harem üzerine yapılan yayınlar, sarayın sahip olduğu zenginliğin hem bilim insanlarına hem de geniş kitlelere ulaşmasını sağlamıştır.

[istanbulkiliseleri-blog]

Fatih Sultan Mehmet: Şair Padişah

Fatih Sultan Mehmet, yalnızca büyük bir hükümdar değil, aynı zamanda bir şairdi. Şiirlerinde “Avnî” mahlasını kullanırdı. Bu mahlas, “yardım eden, destek olan” anlamına gelir. Fatih, sadece şehirlerin ve ülkelerin değil, anlamlı kelimelerin ve güzel mânâların da peşindeydi. Onun şiire olan ilgisi, İstanbul’un fethinden sonra daha da arttı. Etrafında 100’ü aşkın şair bulunmaya başladı. Ancak Fatih, her şairi sevmezdi. Özellikle dalkavukluk yapan, yapmacık övgülerle gelen şairlerden hoşlanmazdı. Buna rağmen, zekice ve ustalıkla yazılmış bir şiir, onun dikkatini çekebilir ve gönlünü kazanabilirdi.

Necâtî’nin Şiiri ve Fatih’in Takdiri

Bir gün, Fatih satranç oynamak için sarayına davet ettiği Yorgo ile oynarken Yorgo’nun başındaki külahta bir kâğıt parçası gördü. Merakla alıp okudu. Bu yazı, dönemin genç şairlerinden Necâtî’nin yazdığı bir gazeldi. Şiirin ilk beyti şöyleydi:

“Eser etmez nidelim âh-ı sehergâh sana, Meğer insâf vere dostum Allâh sana”, (Anlamı: Sabah vakti ettiğim içli yakarışlar bile sana etki etmiyor. Allah sana merhamet versin, dostum.)

Fatih, şiiri çok beğendi. Bunun üzerine şair Necâtî’yi saraya davet etti. Ona hediyeler verdi ve devlet divanındaki kâtipler arasına aldı. Bu olay, Fatih’in şiire ne kadar değer verdiğinin güzel bir örneğidir.

Melîhî Sarhoş Şairin İlginç Hikâyesi

Dönemin en ünlü şairlerinden biri de Melîhî idi. Ancak onun başka bir özelliği daha vardı: İçkiye olan düşkünlüğü. Sarhoş gezmesiyle meşhurdu. Buna rağmen, Fatih ona değer verir, iltifatlarını esirgemezdi. Fakat bir gün, sarayda yapılan bir meclise sarhoş halde gelince, Fatih ona bir daha içki içmeyeceğine dair yemin ettirdi.

Ne var ki birkaç gün sonra Tah- takale’de, meyhaneler sokağında yine sarhoş bir şekilde yakalandı. Ağzında şu beyti tekrar ediyordu:

“Lanet olsun bozaya ve benge, Âferînnler şarâb-ı gül-renge”, (Bozaya da afyona da lanet olsun! Aferinler gül renkli şaraba!)

Bu olay üzerine Melîhî, Fatih’in huzuruna getirildi. Fatih ona neden yeminini bozduğunu sordu. Melîhî, yeminine sadık kaldığını ve şarap içmediğini iddia etti. Gerçekten de ağzı şarap kokmuyordu. Fatih ısrar edince Melîhî, “Padişah korkusundan şarabı içmedim, hukne ettirdim,” diyerek gerçeği itiraf etti. Yani şarabı içmek yerine, vücuda şırınga yoluyla almıştı Sightseeing Sofia.

Şairlerin En Tatlısı

Melîhî, dönem kaynaklarında “şairlerin en tatlısı” olarak anılır. Zaten mahlası da bu anlama gelmektedir. Edebî kişiliği kadar renkli hayatıyla da tanınan Melîhî, Fatih döneminin en dikkat çeken edebî simalarındandı. Onun gibi bir şairin varlığı, Fatih’in hoşgörüsünü, mizah anlayışını ve sanat sevgisini açıkça gösterir.

Fatih Sultan Mehmet, hem büyük bir komutan hem de sanatsever bir liderdi. Şairliğiyle öne çıkarken çevresindeki şairleri de destekler, yeteneklilere kıymet verirdi. Onun döneminde şiir, sadece bir sanat değil, aynı zamanda saray hayatının da vazgeçilmez bir parçasıydı.

[istanbulkiliseleri-blog]

Hatay’ın Kurtuluşu İçin Verilen Mücadele

On dokuz yıllık Fransız işgali boyunca Hataylılar, işgal güçlerine karşı büyük bir sabır ve dirençle mücadele etmiştir. Bu dönemde Hatay meselesiyle bizzat ilgilenen Gazi Mustafa Kemal Atatürk, artık hasta yatağından kalkamayacak durumdadır.

Doktorlarının yasaklamasına rağmen, Atatürk hasta yatağında dahi Hatay konusundaki diplomatik girişimleri yönlendirmiş, yazışmaları bizzat yapmış ve süreci yakından takip etmiştir.

Son Nefesine Kadar Hatay İçin

Uzun süre komada kalan Atatürk, her uyandığında tekrar kalem ve kağıda sarılmış, Hatay meselesine dair talimatlar vermeye devam etmiştir.

Büyük Önder, son nefesine kadar Hatay’ın anavatana katılması için çalışmış ve bu ulusal davayı başarıyla sonuçlandırarak milletine son büyük armağanını bırakmıştır Private Tour Ephesus.

Hatay Davasının Kahramanları

Hatay’ın kurtuluşu sürecinde yalnızca Atatürk değil, pek çok kahraman isim de görev almıştır. Bu mücadelede Atatürk’le birlikte yer alan ve davaya gönül veren başlıca isimler şunlardır:

İsmet İnönü, Tayfur Sökmen, Albay Şükrü Kanatlı, Ayşe Fitnat Hanım, Yüzbaşı Asım, Nuri Aydın Konural, Abdüsselam Ağa, Kara Haşan Paşa, Akil bin Ebu Türko, Orgeneral Asım Gündüz, İzzet Zekeriya Güçlü

Ve burada adı anılamayan tüm vatansever kahramanlar… Hepsini rahmet ve minnetle anıyoruz.

Hatay’ın Kültürel Zenginliği: Roma Dönemi Mozaikleri Hatay ve çevresinde yaşanan bu tarihi süreçlerin ardından ortaya çıkan kültürel miras, günümüzde hâlâ ayakta durmaktadır.

Bu mirasların en önemlilerinden biri, hem Türkiye’de hem de dünya çapında ün kazanmış olan Roma Dönemi Mozaikleridir.

Hatay’ın tarihi birikimini ve zenginliğini yansıtan bu mozaikler, geçmişin sanatını ve yaşamını günümüze taşımaktadır.

[istanbulkiliseleri-blog]

Abdipaşa Sokağı

Boğaziçi’nde, Çengelköy’ün Yenimahalle sokaklarından biridir. Kalantor Sokağı ile Bakırcıbaşı Sokağı arasında yer alır. Kaba taşlarla döşeli, oldukça bozuk ancak bir arabanın rahatça geçebileceği kadar geniş bir yoldur. Üç ayrı noktasında havagazı feneri bulunmaktadır.

Kalantor Sokağı yönünden gelirken sağ kolda; Çengelköy Çeşme Sokağı, Çengelköy Maslak Sokağı ve Hatice Hanım Sokağı yer alır.

Kalantor Sokağı ile olan kavşağın sağ köşesinde, alt katı mahalle bakkalı olarak kullanılan ahşap bir ev bulunmaktadır. Çeşme ve Maslak sokaklarıyla olan kavşaklar arasında, Abdi Paşa Sokağı sola doğru genişleyerek küçük bir meydan halini alır. Ulu çınarların gölgelediği bu meydancığın tam ortasında Hatice Hanım Meydan Çeşmesi bulunur. Çeşmenin çevresinde yalnızca altı adet ahşap ev vardır. Maslak Sokağı ise bu meydancıktan genişleyerek ve yelpaze şeklinde açılan basamaklarla aşağıya doğru inmektedir Customized Tours Istanbul.

Bu noktadan sonra, Abdi Paşa Sokağı yeniden daralır ve yukarılara doğru eğimi artan bir yokuş halini alır. Yolun her iki tarafında birer ya da ikişer katlı birkaç küçük ev bulunur. Bu evleri geçtikten sonra sokak, bakımlı bostanlar ve bahçelerle çevrelenir. Yolun bu kısmı, günün neredeyse her saatinde oldukça sessizdir. Taşların arasından çıkan otlarla yemyeşil bir görünüm kazanmıştır. Harçsız bahçe duvarlarının üzerinden erik, fındık gibi meyve ağaçlarının dalları sarkar. Yer yer böğürtlen çalılarına rastlanır.

Sokağın üst kısmından, vadideki bostanların ve karşı yamacın manzarası ise seyretmeye doyulmaz güzelliktedir.

[istanbulkiliseleri-blog]

Amasya’daki Hamamlar

Amasya’da çok sayıda hamam bulunmaktadır. Bunların bazıları tek hamam, bazıları ise kadın ve erkekler için ayrı bölümleri olan çifte hamamlardır. İşte öne çıkan bazı hamamlar:

Sinanoğlu Hamamı

Kumacak Hamamı: Bayezid Paşa civarındadır.

Mustafa Bey Hamamı: Mehmed Paşa Camii’nin hemen yanındadır.

Saray Hamamı: Hünkâr Sarayı’na yakındır.

Ilıcahamam: Alçak köprü başında, su kenarındadır Communist Bulgaria Tour.

Çardaklı Hamam: Hacızâde Mahallesi’nde yer alır.

Kadı Hamamı: Fethiye Camii’ne yakındır.

Sultan Bayezid Hamamı,

Yörgüç Paşa Hamamı,

Kağnıpazarı Hamamı

Kale içinde dört hamam vardır. Bunlardan ikisi sade, diğer ikisi çifte hamamdır ve özellikle kaliteli ve gösterişlidir. Ayrıca Meydan Mahallesi’nde iki hamam daha bulunur, bunlardan biri de çifte hamamdır.

Çarşı ve Pazarlar

Amasya’da toplam 10.060 dükkân ve 160 farklı esnaf grubu vardır. Çarşı yapıları genelde taş kemerli ve sağlamdır, tıpkı Bursa’daki pazarlar gibidir. En dikkat çeken bölümlerden biri:

Dört kapılı büyük bedesten: Tamamen kubbelerle süslenmiştir ve kale gibi sağlamdır.

Çarşıların çoğu kurşunla kaplanmış ve kaldırımla döşenmiştir.

Pazaryeri ve bedesten, Bayezid Han Camii’nin bulunduğu taraftadır.

Amasya Mahalleleri

Şehirde toplam 48 mahalle bulunmaktadır. Bunlardan bazıları şunlardır:

Kale tarafı: Şamlar Mahallesi

Karşı şehir tarafı: Bayezid Paşa, Mehmed Paşa, Saray, Sofular, Çöplüce Mahalleleri

Ermeni halkının yaşadığı mahalle: Savaca Mahallesi

Diğer önemli mahalleler: Serkiz (kale dibinde), Dere, Kadı Köprüsü, Temenna, Kılcı, Bakacak ve Kağnıpazarı Mahalleleri

Şehrin Eşrafı ve Önde Gelenleri

Amasya’nın ileri gelenleri arasında devlet adamları, ağalar ve nüfuzlu kişiler yer alır. Bunlar arasında:

Hacı Paşazâde, Bekir Bey, Kuloğlu Mehmed Ağa, Gazanfer Ağa, Ferruh Ağa,

Baki Paşa Rıdvan Ağa, Çerkez Ali Ağa, Uzun Ali Ağa, Kâfir Murad Ağa,

Helvacı Mehmed Ağa ve kardeşi Deli Yusuf Ağa, Kadızâde Mehmed Ağa,

Gürcü Ali Bey, Sarı Ali Bey

Bu kişilerin birçoğu paşalık makamına lâyık görülmüş, şehirde toplam 13 paşa vardır.

Halkın Geçim Kaynakları ve Dış Görünüşleri

Amasya halkı neşeli ve zevk sahibidir. Bu nedenle yüzleri canlı ve kırmızımsı renktedir. Toplumsal sınıflar şu şekilde ayrılır:

Yöneticiler: Paşalar, beyler, zaim ve timar sahipleri

Din adamları: Kadılar, şeyhler, imamlar, hatipler ve Kur’an okuyucuları

Esnaf ve sanatkârlar: Tüccarlar, zanaatkârlar ve halktan hizmet ehli insanlar

Halkın Giyimi ve Konuşma Tarzı

Amasya’da okumuş, nüktedan (esprili) ve kibar kişiler çoktur. Halkın büyük bölümü düzgün ve açık bir Türkçe konuşur. Ancak bazıları yöresel ağızla şu tür ifadeler kullanır:

“Şuna çokuşarak iş kayıralım.”

“Şu işi alatlayı görelim.”

“Onatca er imiş.”

Giyim tarzlarına gelirsek; samur kürk yakalı, ince kumaştan yapılmış feraceler giyerler. Orta halli halk ise daha sade kıyafetler tercih eder.

[istanbulkiliseleri-blog]

Karadeniz'de Bir Gemi Seferi ve Malta Gazası

Bir daha asla Karadeniz’e gemiyle çıkmamaya yemin ettim. Allah, bütün Muhammed ümmetini kötülüklerden korusun. Âmin, ya muîn.

Gümrük Emini Ali Ağa ve Hediyeler

Elli [1640] Ramazan ayında, Gümrük Emini Ali Ağa’ya imamlık yapmaya başladım. O dönemde gecelerimiz Kadir gecesi, gündüzlerimiz ise bayram günü gibi geçiyordu. Can dostlarımla sohbetler edip bolca hediye ve bağışlar alıyorduk. Ayrıca, Karadeniz’de kaybolan giysilerimiz ve boğularak hayatını kaybeden 19 kölemizin kaybını Cenâb-ı Bârî tarafından hediye olarak telafi edildi. Allah’a şükürler olsun Customized Daily Istanbul Tours.

Malta Gazası ve Girit Seferi

1050 [1040] senesinde Malta’ya gitmek üzere bir sefere çıktık. Sultan İbrahim Han’ın Dârüssaâde ağalarından azat edilmiş olan Sünbül Ağa, oldukça zengin bir adamdı. Yanında 5 Mısır hazinesi, 50 güzel cariye, çok sayıda köle ve 40 soylu at ile birlikte bu sefere katıldı. Ayrıca, İbrahim Çelebi adlı bir denizci reisi de altı katlı bir karavana kalyonunu hazırlamış ve yola çıkmaya hazırdı. 1.300 kişilik bir ekiple, cuma günü Beşiktaş’tan yola çıktılar.

Malta Adası’nda Çatışma

Allah’ın hikmetiyle, Girit Adası’na yakın bir yerde, 6 Malta kadırgasıyla karşılaştılar. Bir gün bir gece süren büyük bir savaş başladı. Top ve tüfeklerle yapılan çatışma sırasında, kalyonun içindeki atlar, toplardan etkilenerek gemiden boşaldı. Bu durum, Müslüman gazilere şaşkınlık yaşattı. Ancak savaş devam etti. Kalyon, bir dağ gibi denizin üzerinde duruyordu ve 6 Malta kadırgası, gemiyi sağlı sollu döverek hasar verdi. Kalyonun direği, başı, kıçı ve dümeni kırıldı. İçindeki Müslüman gazilerden yalnızca 200 kişi hayatta kaldı; diğerleri, top darbeleriyle şehit oldular.

İbrahim Çelebi ve Kızlar Ağası Sünbül Ağa

Savaşın ardından, kalyonun sahibi İbrahim Çelebi, Kızlar Ağası Sünbül Ağa’ya büyük bir öfkeyle hitaben şöyle dedi: “Ey mel’un Arap! Ben sana söylemiştim, gemiye atları yerleştirmeyelim, cephaneliği fazla alalım, küffarın hareketlerini izleyelim ve yükümüzü hafifletelim. Ama sen, emr-i şerif alıp beni böyle bir durumla karşılaştırdın.” Sonrasında, sinirle Kızlar Ağası’na bir kılıç darbesi vurdu ve onun başını kestikten sonra, Sünbül Ağa’nın adamları da İbrahim Çelebi’yi hemen kılıçlarla parçaladılar.

Bu yaşanan olaylar, denizlerdeki savaşların ne kadar zorlu olduğunu ve hataların büyük bedeller ödettirebileceğini gösteriyor. Bir yanda dostluklar ve yardımseverlik, diğer yanda ise öfke ve ihanet gibi duyguların sonucunda birçok hayat kaybedildi. Karadeniz’de ve deniz savaşlarında dikkatli olunması gerektiğini bir kez daha anlamış oldum.

[istanbulkiliseleri-blog]

ABDÜLKADİR EFENDİ Emir Keysu daroğiu

On altıncı asrın sonlarına ait olan bu ünlü alim, “Yalancık Efendi” lakabıyla tanınmıştır. 1573’te Piri Paşa’nın öğrencisi, 1581’de Şah’ın öğrencisi, aynı yıl içinde Anadolu Kazaskeri olarak atanmış, sonra Maraş ve Kütahya kadısı olmuş, 1586’da Trablus kadılığı teklif edildiğinde ise başka şikayetleri olduğu için kabul etmemiştir.

Bu nedenle sürgüne gitmiş, 1590’da affedilerek Yenişehir kadısı olmuş ve 1592’nin başlarında ölmüştür. Dönemin yazarlarının ifadesine göre fevkalade asabi bir kişiliğe sahip olan Yalancık Efendi, ifadesi gevşek ve yazılarında birçok hatalı ifadeler bulunan bir kişiydi.

ABDÜLKADİR EFENDİ (Kayserili Nakib)

On altıncı asrın sonlarından gelen bu alim, doğduğu yer olan Kayseri kadılığından maazulken 1599 (H. 1008) yılında İstanbul’a çağrılarak Nakibüleşraf olarak atanmıştır. 4604 (H. 1013) yılında bu görevde vefat etmiştir. İstanbul’un kibar mahfillerinde zarafeti ve üslubu ile tanınan Nakibüleşraf’ın “Kadri” mahlasıyla yazılmış eserleri bulunmaktadır.

ABDÜLKADİR EFENDİ (Musazade)

On sekizinci asır alimlerinden ve dönemin ünlü çiçek meraklılarından biridir. Girit’te bulunduğu süre zarfında pek çok Girit lâlesi getirmiştir; bunlardan biri “Musazade sarısı” adıyla kayıtlıdır City Tours Istanbul.

ABDÜLKADİR EFENDİ (Nevşehirli)

Son hattatlardan biridir. Sadrazam Nevşehirli Damat İbrahim Paşa’nın torunlarından olan Abdülkadir Efendi, 1881’de Kayseri’de doğdu. İlk öğrenimini burada tamamladıktan sonra 1898’de 17 yaşında İstanbul’a geldi. Fatih Camii’nde Arnavut hoca Hüsnü Necmeddin Efendi’nin derslerine katıldı ve aynı dönemde hattat Filibeli Hacı Arif Efendi’den sülüs ve nesih yazısını öğrendi. Cami derslerinden icazetname aldıktan sonra 1903’te Meşihat Dairesi’nde Mektubi kâtipliğine başladı ve İstanbul Darülfünunu’nun Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’nde öğrenimine devam etti. Yazıda Kâmil Bey’e intisap etti ve Medrese-i Süleymaniye’ye kaydoldu. 1909’da Meclis-i Nizam-ı Şehir’de yapılan bir yazı yarışmasında birinci oldu. Şeyhülislam kapısındaki görevinin yanı sıra Darülmualimin yazı muallimliğine atandı; Dârülhilâfe medresesinde, ünam ve hatib mektebinde uzun yıllar muallimlik yaptı. 1912’de İlahiyat Fakültesi’nden diploma aldı. Meşihat Dairesi kaldırılınca İstanbul Müftülüğü evrak kalemine geçti. 1946’da yaş haddi nedeniyle emekliye ayrıldı. Eski usul mürekkep imalatında son derece mahir olduğu söylenir.