trying on a metaphor
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
Jules of Nature

❣ Chile in a Photography ❣

Kaledo Art

No title available
noise dept.
Sade Olutola
Peter Solarz
No title available
will byers stan first human second
tumblr dot com

pixel skylines

izzy's playlists!
Cosimo Galluzzi
macklin celebrini has autism
One Nice Bug Per Day
DEAR READER
occasionally subtle

seen from United Kingdom

seen from Singapore

seen from Oman
seen from Brazil

seen from Singapore
seen from Kenya
seen from Iraq
seen from Senegal

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Saudi Arabia

seen from United Kingdom

seen from United States
@joremp
25 ΜΑΪΟΥ Ένα πρωί θ’ ανοίξω την πόρτα και θα βγω στους δρόμους όπως και χτες. Και δεν θα συλλογιέμαι παρά ένα κομμάτι από τον πατέρα κι ένα κομμάτι από τη θάλασσα -αυτά που μ’ άφησαν- και την πόλη. Την πόλη που τη σάπισαν. Και τους φίλους μας που χάθηκαν. Ένα πρωί θα ανοίξω την πόρτα ίσια ολόισα στη φωτιά και θα βγω όπως και χτες φωνάζοντας “φασίστες!!” στήνοντας οδοφράγματα και πετώντας πέτρες μ’ ένα κόκκινο λάβαρο ψηλά να γυαλίζει στον ήλιο. Θ’ ανοίξω την πόρτα και είναι -όχι πως φοβάμαι- μα να, θέλω να σου πω, πως δεν πρόλαβα και πως εσύ πρέπει να μάθεις να μην κατεβαίνεις στο δρόμο χωρίς όπλα όπως εγώ -γιατί εγώ δεν πρόλαβα- γιατί τότε θα χαθείς όπως και εγώ “έτσι” “αόριστα” σπασμένη σε κομματάκια από θάλασσα, χρόνια παιδικά και κόκκινα λάβαρα. Ένα πρωί θ’ ανοίξω την πόρτα και θα χαθώ με τ΄όνειρο της επανάστασης μες την απέραντη μοναξιά των δρόμων που θα καίγονται, μες την απέραντη μοναξιά των χάρτινων οδοφραγμάτων με το χαρακτηρισμό -μην τους πιστέψεις- Προβοκάτορας. Κατερίνα Γώγου, 1978.
Ο Ασιμος στην καταληψη της Βαλτετσιου, 1981
Lewis Morley, Luxembourg Gardens, Paris, 1958