Y @k0weeen - Tumblr Blog

No contact Day 10

Umiyak ako ngayon. Dahil naisip kita. Naisip ko na hindi mo ako naiisip. Pero..

Chinecheck mo ako. Nakita ko. Pero hanggang ganun nalang ba? Hindi mo ba ako didiretsuhing tanungin kung anong problema? Kung ano nalang ba tayo?

Malamang, na eenjoy mo to. Gusto at kailangan mo rin itong space na ito. Pero paano kung masanay tayo.

Paano natin to tatapusin kung hindi tayo naguusap. Automatic na ba yun?

Ganito ba tayo matatapos? Pero mas kaya ko kung ganito...

mournfulroses

Nikolay Punin, from a diary entry featured in The Diaries of Nikolay Punin: 1904 - 1953

No contact day 9

Ngayon,

Nakaklimutan ko na yung boses mo, yung tunog ng tawa mo. Kung paano mo ako tawagin. Kung anong pakiramdam ng nanjan ka.

Kailangan ko pang maghalungkat ng mga video para lang maalala ko.

Halos oras oras ko pa rin namang chnecheck yung socials mo. At alam ko hindi mo ako bina block. Dahil chinecheck mo rin ako.

Pero hindi ko magawang mag reach out sayo. Parang hindi ko kailangan. Parang okay na bang ganito. Dapat na bang masanay sa ganito?

Pero naisip ko rin kanina, kung may nakakausap ka ng iba okay lang ba saakin?

May kirot. Pero parang okay lang rin.

Parang okay lang.

No contact day 8

Napaisip lang ako, eto bang hindi ko pangungulit sayo. Eto bang hindi natin pag uusap, hindi natin pagkikita. Kailangan mo ba to? Gusto mo ba to?

Kasi ako, ramdam na ramdam ko. Gusto mo to.

Gusto mo yung di ako naririnig na naiinis, hindi ako naririnig na kinoontra lahat ng gusto mo. Hindi ako naririnig na tinatangihan yung mga bagay na gusto mo bihin, puntahan at gawin.

Masaya kaba?

Ibigsabihin ba nun ginulo ko lang yung tahimik mong buhay? Ibigsabhin ba, hindi ka masaya?

Ibigsabihin ba nitong space na to. Okay ka lang naman talaga na ikaw lang mag isa at wala ako.

Pakiramdam ko, inistorbo lang kita ng 6 years tapos gumastos ka lang saking ng 6 years. Kasi gusto mo lang subukan, kasi pinilit kita? Pinilit ba kita?

Pasensya kana.

shiruki

Hello. 2025,

Hi,

January 3 PH time. January 2 EST,

I would like to start on saying, nung 2024. I gave it my all. I did. I did not think, I just gave it my all. That is why I feel drained, and exhausted to the bones.

I was thinking of new years resolutions I should make, and I have never been this encouraged and focused and determined as ever.

Because again, I gave it my all last year.

This year, I still want to give it my all. But this time, for myself. This time, I want to do the things I like, the things that I want, the things I have longed for, the things that I have dreamt about, and the things that I didn't do because I gave it my all for other people.

I felt like, I was giving away of my self too much. And I needed something for myself. And I want to give it this year.

I have to think of myself this year. I have to give something for my self this year.

Para kay Edhon.

I never ever thought that friendship would end, she was in all of my plans. Sabi ko pag yumaman ako andun sya, pag kinasal ako nagka anak andun sya. But I guess, ako lang yung ganun. All throughout the friendship, hindi kami parehas ng values. Minsan yun pa rason ng pagsasagutan namin or tampuhan. Pero I did not ever gave up on that friendship kasi mahal ko siya and I know where she is coming from. I understand bakit sya ganun, bakit ganun paniniwala nya and bakit ganun yung way of living nya. I was concerned I am always concerned pero I learned to just give her what she wants because kahit concern ako it is still her life her decisions and it wouldn’t change how I feel about her. Mahal ko sya hanggang dulo period. Kaso nakakapagod naman din pala yung ikaw lang yung mahal ng mahal, ikaw lang yung nakikinig ng nakikinig, ikaw lang yung palaging pag hinahanap nya, may problema sya andun naman ako palagi. Hindi ko sya mapuntahan oo, pero isang tawag nya lang sinasagot ko. I remember telling her nung umalis sya ng taytay at lumipat ng pasig. Sabi ko pa, iiwan mo na ako dito? Because yes this place is where we grew up, pero this place was also what we wanted to run away from. And of course hindi ko sya pwede pigilan. Again, kaibigan lang ako at buhay nya yun. But I guess, being away changed her. Being exposed to a different place exposed her, made her realized hindi ako importante. Siguro para sakanya probinsya lang ako na anytime pwede nyang balikan. Na anytime pwede nya kumustahin kasi oo tama naman yun. Andito lang ako palagi. Pero nakakapagod din pala na bigyan ng halaga yung friendship if ikaw lang din yung may respect sa relationship, sa tradition. Kung gusto mo maginom lang araw araw kasi may pinagdadanaan ka, go. Kahit concern ako sa health mo go kasi yun ang gusto mo. Hindi ko yun ipagkakait sayo. Kung gusto mo makipag meet up kung kani kanino at kahit nalilito na ako sa mga kinukwento mo kung sino sila dun, go! Kasi naiintindhan ko. Pero sana pag nagrequest lang ako na punta ka.. Sana go ka din. Sana ako din may puwang sa life mo, kasi hindi naman kita iniwan beh. Hindi kita kailanman hindi pinakinggan. Sana naging reason din ako sa life mo para di ka malungkot, para dmo maramdaman na mag isa ka. Kumusta kana? Alam mo nakita ko umuwi mama mo. Ang payat payat mo. Kumakain kaba ng maayos? May extrang pera na ako. Babawi na ako sa lahat ng mga libre mo. MAy jowa kanaba ulit? Ilan? Alam mo, mahirap yung walang mapagsabihan ng problema. Pakikinggan kita palagi. Pero hindi mo na siguro kailangan. Siguro hindi ako ganun kahalaga at walang ganung impact ako sayo. Yung tinagal ng friendship na yun? Matatapos pala talaga. Alam mo lagi kita pinagdadasal, Almost 2 years na rin siguro.. Pero sana makuha mo lahat ng gusto mo sa buhay be. Sana mahanp mo yung true happiness mo. Masaya akong nakilala kita. Kung asan ka man ngayon, wala akong ibang hinihiling kundi sana okay ka. Mahal na mahal kita be. Ingat ka palagi.

MANIFESTING.

new stuff

I am in a new journey, I am scared hehe sa totoo lang. I am scared. Like ano to pano to, wala akong idea sa ganito. Willing ako matuto pero shuta pag di nagwork san ako dadamputin. Please please please

universe please. BIgay mo na saakin to. Please hindi lang kasi to for me.

i am lost, and scared and stressed out and everything in between

Hi, it has been a while. It has been a while since masaya. Since ramdam kong mahalaga ka pa. Dalawang sentence palang sinusulat ko, pero di na tumitigil yung pagpatak ng luha ko. Ummaapaw, nalulunod nako, napakadami kong sama ng loob at bagay na gustong sabihin, pero hindi ko na kaya pang sabihin sayo. Kasi alam ko namang hindi ko makukuha yung sagot na gusto ko, or worse tulad ng lagi mong ginagawa, wala akong marinig sayo.

Ang tagal na rin simula nung naging tahimik. Ako. Hindi ako ganun. Hindi ako yung tipong hindi sasabihin sayo yung nararamdaman ko, dahil natutunan ko yung sa huli kong relationship, na gusto ko magcommunicate. Gusto ko magsalaita, mapakinggan. Pero higit sa lahat gusto kitang marinig.

Pero ang tagal na rin simula nung, ayoko ng magreact. Simula nung ayoko nalang magsalita. Simula ng hindi ko nalang sinabi yung side ko, kasi.. hindi ko rin alam. Alam mo paba kung among gusto ko? Kung anong nararamdaman ko? Parang pagod na ako. Parang ayoko na. Pero ayoko na saakin manggaling. Yung parang inaantay ko nalang na umayaw kana, masakit. Nasasaktan ako oo. Pero parang mas okay nalang sakin yon…

Kesa yung ganito.

Yung hindi ko alam kung magaaksaya paba ako ng panahon at effort, pero alam mo? Etong moment na to na iniisip ko pa kung gusto ko paba? Diba ang Ibigsabihin nun.. ayoko na? Ngayon narealize ko, hindi pala sapat yung loyal ka lang. Dapat pala tama rin yung trato sayo, dapat pala ganun.

Wala na akong masabi. Gusto ko ng tapusin tong tinatype ko, actually? Habang eto na patapos na yung mga gusto ko ng sabhin? Dumaan lang sa utak ko.

Gusto ko ng matapos tayo, tapos nung naisip ko yun? Hindi na ako nasaktan..

leia-organaa

It’s funny, Seonho’s persona on 2D1N is the handsome, kindhearted fool, and I’m sure he really is quite the embodiment of a himbo IRL, but his acting skills and choices in portraying Dusik and the fact that he chose a drama such as Homcha shows that he’s actually very smart. He’s intelligent in a non-book smart way and appears to be a keen observer and student of the human condition and it shows through his acting. I adore this guy.

dramaism

I was reminded of the day we first met. We were both such a mess. A woman you just met asked you to find her shoe for her and lend her money. We butt heads all day. But the crashing waves of that day brought us to this moment right here, just like these shoes came back to me. You said our first encounter was on the worst terms. Not for me though. I saw a woman on the beach that day. She sat there for a long time, but all I could see was sadness in her eyes. And I couldn’t get it out of my mind, so my eyes kept being drawn to her. But I never thought that I’d fall in love with her.

coltre

kelseyahayden

hi 09-2020

hi, i am currently at my boss’ desk sa laboratory. Nagtatype ng pwede idagdag na kwento. Kaso ganun pa rin walang bago. 8 mos ng punyeta tong covid sa pilipinas. Nakakaurat na. Akala ko makakaipon ako gawa ng 40k plus din sinasahod ko magmula ng nagovid. Kaya lang hindi pa rin pala. hahahaha

nauurat na ako. Nauumay na ako.

Fuck COVID.

Gusto ko na mag cuddle. Gusto ko na maglandian. Gusto ko na magPDA.

Gusto ko na makipagsex

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Y