Not today Justin
Keni
Lint Roller? I Barely Know Her

Discoholic 🪩
Stranger Things

JBB: An Artblog!

❣ Chile in a Photography ❣
AnasAbdin

Origami Around
noise dept.

PR's Tumblrdome
art blog(derogatory)
hello vonnie

Janaina Medeiros

No title available

JVL
DEAR READER

祝日 / Permanent Vacation

@theartofmadeline

if i look back, i am lost
seen from Brazil
seen from Türkiye

seen from France

seen from Germany
seen from Egypt

seen from Brazil
seen from Brazil
seen from Brazil
seen from Brazil
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
@kadehlerkadar
Dünya bedenimizde parçalar halinde dağılırken, depremler ellerimizi titretiyor,yangınlar boğazımızı yakıyor, hislerimiz sular altında kalıyor ve duygularımız heyelan misali yıkılıyordu. Bütün kötülükler birbirini devam ettirirken,deprem olan ellerimizde kaderimiz gülümsüyor, yangın çıkmış olan boğazımızda çiçekler yeşeriyor, sular altında kalan hislerimiz yeni hislerimizin tohumlarını ortaya çıkarıyor ve duygularımız heyelan misali yıkıldıkları yerde tekrar doğruluyordu.
Değişen değiştiğini hissedebilir miydi? Değişmekte büyümenin bir parçası mıydı?
Yorgunum.
Doğuştan hislere gözleri açık ama hatıralara kör bir insan, iyleşemezdi.
Kaç gündür nerdesin?
Benden çok öndesin
Dur, gitme ne olur, geri döner misin?
Zaman bizden çaldığı her hatırayı yüzeyi kirlenmiş yoksul ruhumuza bıraktığında, derinlere gömülü acılarımız, zengin ruhlara ilaç oluyordu..
Kalbimiz, dünyamızın bütün iyiliklerini ve kötülüklerini içinde barındırırdı fakat bir kıyameti anımsatarak her atışında bütün acıları ve güzellikleri hissetirdi..
Bazı şeylerin sonsuzluğunda ve sonbaharın ılık esintisini hissettiğim gözlerde benliğimi kaybettiğimi düşünüyordum; bu düşüncenin sahibi ise şuan bulunduğum kız değil, sesini duyamadığım küçük kız gibiydi.
Kaçtığım kendimsem gittiğim kimdi? Gittiğim kendimsem, yine kaçmayacak mıydım? Kendimden kaçışlarım korkularımdan geliyorsa, yine kendime saplamaz mıydım bıçağı?
Vazgeçtiğimiz sesizliğimizi dolduran çığlıklar, görmediğimiz kişiliğimizin kurtuluş için yaptığı tek çağrıdır.
Uykum kaçtı, uykum neyse de içinde rüyalarım falan vardı ya
Parmaklarımı dolanan iplerin ellerimi silmesinin sebebi, en güzel dokunuşun bıraktığı iz içinmiydi?
Hiç tanımadığım insanları mutlu etmeyi seviyorum ✨🌺
Değişmedin sadece farkına vardın
Biliyorum ve şimdi
Silemiyorsan karalayacaksın.