Burda istediğim kadar kişiye ulaşamadığımı farkettim. Biraz ara vermek istedim haliyle.
Hayatım sürekli bir şeylere çarpan hız treni gibi... Durmak, yavaşlamak benim için çok zor. Örümcek adamım da yok ki ağlarıyla durdursun... (Hatırlayanlar ses verin!)
O trenin içinde binlerce hayalim can verdi. Onları kurtarıcak bir kahramanım yoktu benim. Bende kendi hikayemin kahramanı olmaya karar verdim.
Şimdi yeniden sizi karanlığıma hapsetmeye geliyorum. Kim bilir, belki gökkuşağı tarafımı bile görürsünüz?
Tabi öyle bir tarafım hala hayattaysa...
Not : Sorularınız varsa lütfen burdan sorun, çocuk kalın... 🖤


















