bir kelebek gördüm sanki...

Sen hayatsın el ver bize. . .

[kkkelebekkk]

[kkkelebekkk]

Hayatın anlamı hayattan değerlidir.

View this post on Instagram

A post shared by Gülsüm Kayma (@gulsum.kayma) on Aug 4, 2020 at 3:48am PDT

[kkkelebekkk]

Ne duello kanunları, ne görünmez kelepçeler tabiatı keşfeder

Kutuplarından ekvatoruna

Kendin indir doğal afetlerini

Haritanı sağlamlaştır

Anıların ve geleceğin için

Iki kişi olana kadar kadar yaz kendini

Biri emekli bir hayalet Shakespeare sonesi

Oteki, mahzun şiirlerin yolcusu bir kar prensi

Döndüğünde orada olacağım

Karlı fundalıklarda bekleyeceğim seni

[kkkelebekkk]

Zaman akıp geçecektir. Kanun böyle. Her şey unutulacak. Mecburen. Devran dönecek elbet. İşi bu.

Murat Menteş - Antika Titanik

[kkkelebekkk]

Kafaya takmayayım, değil mi? Sonuçta hepimiz birileri için yanlış kişiyiz, ha? Filozofça söylersek "Dert, ona katlanma kapasitesi yaratır."

Murat Munteş - Antika Titanik

[kkkelebekkk]

Çünkü ana kahraman degismedikce hikaye hep aynı sona evrilir. Yapma ama... bilmiyor muydun? Sen hiç gezegenleri aydınlatan bir jüpiter gördün mü? Göremezsin. O hikaye başka. Başka başka sabahlar hep aynı geceler. Hadi iyisin geceler...

[kkkelebekkk]

Ne zaman ‘tamam’ dersen o zaman yarım kalırsın.

İsyan etme,

Direnme,

Sadece kabullen...

Bu evrendeki rolünü, yerini iyi gör. 

Kalabalıklaşmaya çalışma,

Yorulma.

Sakinleş.

Her zaman başardın, yine başaracaksın.

[kkkelebekkk]

Tek bir kar tanesi, meşe dalını bükemez. İsteka yerine ip kullanılarak bilardo oynanmaz. Ve pekmezde boğulmak, bataklıkta boğulmak kadar kötüdür.

Murat Menteş - Ruhi Mücerret

[kkkelebekkk]

Delirsen bile gerçeklerden kaçamıyorsun. Mahvolmakla, sorumluluklardan kurtulamıyorsun. Suç işleyerek yasaları değiştiremiyorsun.

Murat Menteş - Ruhi Mücerret

[kkkelebekkk]

Büyük yeminlere yenik düştü kalbimiz Katıldığımız büyük sulardı Geniş hayaller, genç öfkeler, derin uykular Büyük zamanlardı içinden geçtiğimiz Şimdi buradayız.

[kkkelebekkk]

Bir sabah aynada şakaklarıma düşen ilk kırlarla karşılaştım ve gençliğimin artık beni bırakmaya hazırlandığını anladım. Fakat başkalarının gençlik dedikleri şey benden çoktan geçip girmişti zaten. Böylece bu karşılaşmayı da özel bir acı duymadan atlattım, çünkü kendi gençliğimi bile yeterince sevmiyordum. Duygusal donukluğum kendime karşı da geçerliydi.

Stefan Zweig - Olağan Üstü Bir Gece

[kkkelebekkk]

Sen yağmurlu günlere yakışırsın

Bir kaç kadeh kızıla boyar griyi.

Sonrasında bir kaç satır dünya sığar damlalara.

Bulutlardan taşar...

Büsbütün ıslanırız.

[kkkelebekkk]

Aşık olmayalım biz. Ama hep benimle uyu.

[kkkelebekkk]

Sonra işte... Biraz daha kendime döndüm. Bir kaç satır okudum. Bir kaç nota duydum. Bir iki kuş kondu pencereme. Bir kaç çiçek aldım kendime. Kendime... iyi baktım falan filan işte.

[kkkelebekkk]

Bir hayal kahvesinde oturup ömür çayından içiyoruz. Her seferinde biraz daha az yanıyor dudaklarımız. Her seferinde biraz daha soğuk çayımız. Kahve de yıkılmak üzere zaten. Gelenler aynı, gidenler aynı. Çıkalım mı artık bu kahveden? Bir yudum daha mı? Neden? Yanmadı mı dudakların hâlâ?

Gülten Akın

[kkkelebekkk]

Geçtiğimiz yollarla kaybettiklerimizin bize en büyük kötülüğü, kendilerini tekrar tekrar hatırlatmalarıdır. Bir kere kaybetmekle kurtulamadığımız şeylerdir. Yoklukları hayatımızdaki varlıkları haline gelir. Hep, ama hep hatırlarız. Ne biçim kaybetmek bu?

[kkkelebekkk]

‘Sevgi avucuna aldı mı bir insanı, bir nefes şiirden yoksun da olsa, o insan şair kesilir.’ Peki sevgili Platon hala aşk var mı? Yalnızlığın tadı hep böyle kaçar mı? Kalbin elinde sessizce patlar mı? Neruda da değiliz ki… hiçbir şeyin önemi yok. Dünya yaratılmış işte havadan, öylece bekliyor. Neyse… belki yarın daha çok seviliriz.