Λίγο πρίν τα 18

instagram: eleftheriakr_

[thoughtkick]

“Whatever comes, let it come. What stays, let it stay. What goes, let it go.”

— Unknown

[thoughtkick]

“I think part of the reason people take photos is because they’re afraid that moment will never happen again.”

— Unknown

[the-devils-feather]

every room has it's own story to tell

[remanence-of-love]

[agxos-kai-stress]

Έλα πάρε με να πάμε σε μια παραλία να μιλήσουμε για τα όνειρα μας.

[augustusimperatorgr]

“Όσο περισσότερη ποίηση τόσο πιο βαθιά απομόνωση…”

—

[etherealghostdoll]

me trying to enjoy something: ☻

my brain: you can’t enjoy this because you aren’t skinny

me: ☹

[perfectfeelings]

“Nobody deserves to fall asleep at night wondering why they weren’t enough.”

—

[kouroysdiari]

Me every night..

[j05u-3]

[theleisfilopareskilo]

Τα δάκρυα μου πέφτουν πάνω στο τετράδιο

Η έλλειψη σου μου παγώνει το δωμάτιο

Το λούτρινο σου έχω δίπλα στο κεφάλι

Με την ελπίδα να γεμίσει αλλο ένα βράδυ

Η σκέψεις που έχω λίγες λίγες με τρελαίνουνε

Ερωτικο κομμάτι πλέον όλοι περιμενουνε

Το αν πονά ο καλλιτέχνης δεν το σκέφτονται

Μα όταν χαθεί θα εκτιμήσουν όσα έγραφε

— ΑΠ, Το Πρώτο Αντίο.

[beyondthisworld]

Και θέλω...

να σου δίνω κασέτες που δεν τις ακούς

και να βλέπουμε σπουδαίες ταινίες και να βλέπουμε άθλιες ταινίες

και να γκρινιάζουμε για το ραδιόφωνο

και να σε βγάζω φωτογραφίες όταν κοιμάσαι

και να σηκώνομαι για να σου φέρνω καφέ χυμό

και κουλούρια και κρουασάν

~•~

και να σου λέω τι είδα στην τηλεόραση το προηγούμενο βράδυ

και να σε πηγαίνω στον οφθαλμίατρο

και να μη γελάω με τα αστεία σου

και να σε θέλω το πρωί μα να σ’ αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα

και να φιλάω την πλάτη σου και να χαϊδεύω το δέρμα σου

και να σου λέω πόσο μ’ αρέσουν τα μαλλιά σου,

τα μάτια σου, τα χείλη σου,

ο λαιμός σου, το στήθος σου, ο κώλος σου

και να περιμένω στα σκαλιά καπνίζοντας

μέχρι να γυρίσει σπίτι ο γείτονάς σου

και να περιμένω στα σκαλιά καπνίζοντας

μέχρι εσύ να γυρίσεις σπίτι

και να ανησυχώ όταν αργείς

και να ξαφνιάζομαι όταν έρχεσαι νωρίς

και να σου δίνω ηλιοτρόπια

~•~

και να μετανιώνω όταν κάνω λάθος

και να χαίρομαι όταν με συγχωρείς

και να κοιτάω τις φωτογραφίες σου

και να εύχομαι να σε ήξερα από πάντα

και ν’ ακούω τη φωνή σου στα αυτιά μου

και να νιώθω το δέρμα σου στο δέρμα μου

και να τρομάζω όταν θυμώνεις

~•~

και να σου λέω ότι είσαι πανέμορφη

και να σε αγκαλιάζω όταν αγχώνεσαι

και να σε κρατάω όταν πονάς

και να σε θέλω όταν σε μυρίζω

και να σε προσβάλλω όταν σε αγγίζω

και να κλαψουρίζω όταν είμαι δίπλα σου

και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι

~•~

και να λιώνω όταν χαμογελάς

και να διαλύομαι όταν γελάς

~•~

και να αναρωτιέμαι ποια είσαι

αλλά να σε δέχομαι ούτως ή άλλως

~•~

και να σου γράφω ποιήματα

και να αναρωτιέμαι γιατί δε με πιστεύεις

και να αισθάνομαι κάτι τόσο βαθύ

που να μη βρίσκω λόγια να το περιγράψω

και να θέλω να σου αγοράσω ένα γατάκι σκυλάκι

το οποίο θα ζηλεύω επειδή θα το προσέχεις περισσότερο από μένα

και να σε κρατάω στο κρεβάτι όταν πρέπει να

φύγεις

και να κλαίω σα μικρό παιδί όταν τελικά το κάνεις

~•~

και να περιπλανιέμαι στην πόλη

με τη σκέψη πως είναι άδεια χωρίς εσένα

και να θέλω ό,τι θέλεις

και να νομίζω ότι χάνω τον εαυτό μου

αλλά να ξέρω πως είμαι ασφαλής μαζί σου

και να σου λέω για τη χειρότερη πλευρά μου

και να προσπαθώ να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου

επειδή δεν αξίζεις τίποτα λιγότερο

και να απαντάω στις ερωτήσεις σου

όταν θα προτιμούσα να μην το κάνω

και να σου λέω την αλήθεια

όταν στην πραγματικότητα δεν το θέλω

και να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής

επειδή ξέρω ότι το προτιμάς

και να νομίζω ότι όλα έχουν τελειώσει

αλλά να κρατιέμαι για δέκα λεπτά ακόμα

πριν με πετάξεις έξω από τη ζωή σου και ξεχάσω ποια είμαι

και να προσπαθώ να σε πλησιάσω

επειδή είναι όμορφα να σε μαθαίνω και αξίζει τον κόπο

και να σου κάνω έρωτα στις τρεις το πρωί.

«Λαχταρώ», (Σάρα Κέιν, 1998)

[spasmenhkoupa-les]

"Αν χάσει την μαγεία η έλξη, γίνεται συνήθεια"

[witchmanor]

If you don't like this world – create your own

[lost-in-herr-thoughts]

αν έχεις σκεφτεί την αυτοκτονία έστω και μια φορά στην ζωή σου αλλά ζεις ακόμα, τότε είσαι πιο δυνατός/η απο αυτούς που σε έφεραν σε αυτή την θέση.

[kouroysdiari]

Σήμερα σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα στα οποία έχω προσωπική πρόσβαση,ήταν γεμάτο δημοσιεύσεις και ιστορίες ενός 24ωρου για ότι συνέβη εχθές Δευτέρα 11/11/19 και έχω μείνει άναυδη μπορώ να πω για την κάθε κίνηση που γινόταν .

Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνονται τέτοια περιστατικά σε μια χώρα που εσείς οι ίδιοι την θεωρείτε Ευρωπαϊκή και λέτε ότι τέτοια δεν γίνονται στις υπόλοιπες χώρες. Όντως τέτοια ακραία περιστατικά στο πανεπιστήμιο σε καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχουν γίνει και γίνονται σε εμάς.Στην χώρα που έχει τον περισσότερο πολιτισμό και την παιδεία .Με όλο αυτό το αντίθετο δείχνουμε προς τα έξω,προς τα εμάς τους ίδιους.Αναφερομαι σε κάθε αστυνομικό που ήταν εκεί ,που μπορεί να μην ήθελε να γίνει κάτι και δεν το σταμάτησε,σε κάθε που το συνέχισε,που δεν τον νοιάζει τίποτα και όλη την <<εξουσία>>που έχει στα χέρια του την χρησιμοποιεί φυσικά για το συμφέρον του χωρίς να σκέφτεται τίποτα,χωρίς να τον νοιάζει τι προκαλεί αυτή τη στιγμή στην Αθήνα και κυρίως σε ευρύτερο πλαίσιο

ΑΥΤΗ την στιγμή το μόνο που θέλουν είναι μια έμμεση μην πω και άμεση τρομοκρατία προς όλους τους φοιτητές για αρχή και στην συνέχεια γενικά τους πολίτες που είναι ενάντια των δικών τους σκέψεων και αντιλήψεων.Θελουν να φοβόμαστε και να μην κυκλοφορούσε στα Εξάρχεια και στα κάθε Εξάρχεια που θα είναι εκεί 10-20-50-100 αστυνομικοί ή θα έρθουν ανά πάσα στιγμή χωρίς να το περιμένουμε. Δεν θέλει κανείς και ούτε εγώ να μην μπορώ να κυκλοφορήσω στην ίδια μου την πόλη,περιοχή για να μην γίνουν επεισόδια και χωρίς να φταίω να πάθω κάτι.

Λύσεις για τα προβλήματα που υπάρχουν στην χώρα μας υπάρχουν και το μόνο που δεν πρέπει να υπάρχει είναι η ΒΙΑ

ΔΕΝ ΔΕΧΟΜΑΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΙΩΝΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΚ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΦΟΒΟΣ

[giageor]

“No one is you and that is your power.”

—

Dave Grohl

(via serious)

[caralhizada]