My world around ME

[krupalitblog]

Kisses..!!

[krupalitblog]

Suddenly someday in life I realised the best important part in life which is love.you keep waiting for true love almost for one forth part of your life and at half of the mid journey you meet a person who is your complete soulmate.

You enjoy your life as if no one is watching.you hide that secret from whole world thinking that rest of this world is not capable of understanding your state of mind.you observe and realise that everything what have been happiness to you has always been a challenge to the world to understand and digest and accept too.

You once more hide and enjoy being in love.

You do not need any more conceptual clarity about life because now life has reveled one truth to you and that is there was and is nothing real than being in true love.

Everything every person you meet remains lesser to you in front of the feeling of loving someone.you reach you the point that you do rest of the things only as responsibility without uttering a single word to anyone how you have been feeling inside.

It sounds like it was a fruit I wanted to taste to go im mortal..feeling of loving someone made me I'm mortal..feeling and trust of keep meeting that person life after life made me immortal. faith of having past present n future life connection made me immortal.

Belief that life will push me to him at the end and till that time some another man had yo bear me with my if and but ...though my soul mate also has to wait for me...I may have to cross rivers n clouds to meet him again but I have belief that I will keep meeting him..and my soul will settle only and only with him.

Sometimes you live your life and does not tell anyone that it is completely the way I had not planned it.

Yes you too agree that that's how I did not want it.bit you are dealing because you do t have freedom to go against to society and this world....

M that's how...u end up writting ... Nothing..!!

[krupalitblog]

Sometimes it's living for a while in day and rest of it is simply missing..

And after missing it for long another day starts..

[krupalitblog]

Here & There

its so natural to have dreams. People have dreams about earning money,being rich,having a huge house in the middle of the sea,sometimes they also dream about finding peace,they also think they should have big luxury car ,they wish to be respected,honored and much more.

Here & there..you meet people they are same. sometimes they say they believe in quality & soemtimes they beleiev in giving expensive gifts

[krupalitblog]

I have habit of calling everyone by the name. I like his name too much. It was not really so religious but it had the meaning of what I believed in. It is difficult to describe the way he looked like… I loved taking his name n he said he gets jitters when I take his name. May be because no one called him by his real name..

[krupalitblog]

ઘણી વાર હું રાતે ગેલેરી નો દરવાજો બંધ કરી દેતી હોવ છું.આજે સવાર ના રૂમ માં ખુબ અંધારું લાગતું હતું.લાગ્યું જાણે સુરજ મારા થી નારાજ છે.નારાજગી ની ખાતરી કરવા દરવાજો ખોલ્યો અને પહેલી  નજર પાછળના ભાગ ના બગીચા માં નવા ઉગેલા ફૂલ પર ગઈ.

લીલા છમ બગીચા માં એક ગુલાબી ફૂલ આટલું સુંદર દેખાતું હશે એ આજે ખબર પડી.

ઘણી વસ્તુ ઓ ઘણા દ્રશ્યો એટલા સુંદર હોય છે જેની ખબર રહેતી જ નથી.માણસો નું ધ્યાન ઓછા સુંદર ને વધુ સુંદર બનાવવામાં જ રહે છે. અને જે સુંદર છે જ એના વખાણ તો દૂર  નજર પણ એના તરફ નથી જતી.

મારી એક ખાસ બેનપણી એ મને જન્મદિવસ ની શુભેચ્છા ના આપી એ અફસોસ માં મારી મમ્મી એ મને રાતે બાર વાગે કરેલા ફોન નો ઉત્સાહ જ ના રહ્યો.

એક વખત બસ ની મુસાફરી માં બાજુ માં બેસેલો છોકરો ગમી ગયો .એને હસી ને મારી સામે પણ જોયું.થોડી વાતો પણ થઇ.એને એનો નંબર પણ આપ્યો.અમે આઠ દસ દિવસ વાતો પણ કરી.પછી એને સમય ના અભાવ ના કારણે વાતો ના કરી એ અફસોસ માં બે મિત્રો ને કરેલા વાયદા છતાં પણ મળવાનું ના બન્યું.

નજીક ની સુંદરતા ને સુંદરતા ના ગણવાની આદત માણસો ને જ હોય છે.

સુધા મુરથી ના એક પુસ્તક માં વાંચ્યું હતું કે મનુષ્ય જીવ માત્ર લાગણીઓ સમજવા બન્યો છે.મનુષ્ય જીવ માત્ર મનુષ્ય માટે જ બન્યો છે.પણ હું જોવ છું અને સમજુ પણ છું કે હું પોતે જ એ વાત ને સાબિત નથી કરી શકી.

જે આસાની થી મળે,જે સરળતા થી મળે એ પ્રેમ અને સુંદરતા ની કદર કોને હોય છે.

પરસેવો પડે,મેહનત કરાવે એવા પ્રેમ ની,સફળતાની શોધ બધાને હોય છે.

મેહનત થી મળેલી વસ્તુઓ ,સફળતા,અને માણસો ને લોકો નસીબ સારું હોવું માને છે અને પ્રેમ થી મળેલી વસ્તુઓ,સફળતા અને માણસો ને લોકો સાહજિક પ્રેમ પણ નથી માનતા.

મારી સાથે પણ એવું ઘણી વાર થયેલું કે જો કોઈને પ્રેમ ભરેલા બે શબ્દો કહો  અને એ માણસ ને જો એ આસાની થી મળેલું લાગે તો કદાચ બોલેલું પણ ના સંભળાય.

અમુક વસ્તુ ના કોઈ જવાબો હોતા જ નથી.

એને એક વાર પણ મારી વાત ના સાંભળી.. એને એક વાર પણ મારી યાદ ના આવી.. એને એક વાર પણ બોલતા ના વિચાર્યું .. એને એક વાર પણ મારા તરફ ધ્યાન ના આપ્યું..

એને એક વાર.. આ એક વાર નો વસવસો જિંદગી ના પણ જીવવા દે..

આ એક વાર ના અફસોસ જેટલા મારી સાથે થયા એ કદાચ હું કોઈ બીજા સાથે ના થવા દવ..

કોઈ જો બે શબ્દો પ્રેમ થી બોલી દે..તો નિભાવી ના શકાય એમ હોય તો હસી ને વધાવી લેવું..  કોઈ ક્યે એમ ના કરી શકાતું હોય તો પ્રેમ થી માનવી લેવું..પણ મનાવવું જરૂરી...

સામેથી પીરસવા માં આવેલી સુંદરતા ને વખાણ્યાં વગર ના જવા દેવી એવું ખરું.

વર્ષો પછી મેહનત થી મેળવેલી સફળતા માં થોડી માજા પણ જો ઓછી થઇ જાય ને તો વગર મેહનત થી આવેલી સફળતા યાદ આવી જાય છે.

એક વાર જો હિમ્મત કરી ને બધું છોડી દીધું હોત ને તો બીજું કઈ અત્યારે હોય કે ના હોય પણ માં માં શાંતિ હોત.

એક ગુલાબી ગુલાબ એ સવાર સવાર માં કેટલું બધું શીખવું દીધું એ વિચારું છું.

[krupalitblog]

કોઈ એ કહ્યું કે વાતાવરણ નું પણ પરિસ્થિતિ ઓ જેવું હોય છે.જેટલું ઉંચાઈ થી નિરીક્ષણ કરવામાં આવે એટલું ચોખ્ખું સમજાય.મારી ઓફિસે અગિયાર માં માળ પર છે અને મારી ખુરશી બારી આગળ છે.

લખવાનો મારો હેતુ કાયમ એક જ રહ્યો છે કે જયારે પણ હું લખું ત્યારે હું ખુદ ની મુલાકાત કરી શકું છું.આખા દિવસ માં ઘણા  માણસો ને મળી ને પણ પોતાની મુલાકાત રહી જાય છે. એટલે આજે ફરી લખવાનું નક્કી કર્યું.

વિચારતી હતી કે શું લખવું ત્યાં જ મારા રૂમ ના દરવાજો ખોલવાનો આવજ આવ્યો. જયારે પણ હું આવું વિચારું ત્યારે દરવાજા પર એ જ હોય છે. જયારે મારુ મન એ જ છે એમ કહે ત્યારે હું સમજી જાવ છું કે મારુ મન એની જ વાત કરે છે.

હવે અચાનક થી લખતા લખતા ફરી એક વાર એનું વર્ણન કરવાનું મન થયું.

એનું વ્યક્તિત્વ અલૌકિક હતું.જાણે મારા થી એને કોઈ દિવસ કહી જ નહિ શકાય  કે હું એના વિષે શું વિચારું છું.એનું ફક્ત એક વખત હસી ને મારી સામે જોવાનું જ કાફી હોય છે.

મારા ઓફિસ ના સ્ટાફ મને કોફી પીવા નો આગ્રહ કરતા  રહે છે પણ મને કૅફિન જેવો નશો  મને ફક્ત એને દૂર થી જોઈને જ ચડી જાય છે.

એની સામે જોવા માં આપેલી દરેખા ક્ષણ જો જિંદગી ની છેલ્લી ક્ષણ હોત તો પણ અફસોસ ના હોત એ દિવસ નો છેલો વિચાર હોય છે.

એને મળ્યા પછી બે વસ્તુઓ માં બદલાવ આવ્યો. પુસ્તકો સાથે મિત્રતા થઇ  અને કલમ પ્રત્યે નો પ્રેમ વધ્યો.

ખુદના વિચારો માં એની હાજરી વધી અને એની હાજરી ની ખાતરી માં જ સમય જવા લાગ્યો.

એની આંખ ઊંડી ,નાની અને લાલાશ વાળીછે.ઘણા કોયડા ઓ ઉકેલી ને સાચવવા માટે ની સમજણ આંખ પર થી દેખાઈ આવતી હતી.

મને લખતા સમયે પણ એને હસ્તી વખતે એની નજર પેલી ક્યાં જશે એ ખબર હોય છે. હું રાહ જોતી હોવ છું કે કોઈ વાર મારા પાર નજર પડી જાય તો એને મારી હાલત સમજાય.

હાલત અને પરિસ્થિતિ વચ્ચે તફાવત છે.પરિસ્થિતિ જિંદગી માં આવે અને હાલત પ્રેમ માં થાય.

એ મારુ એના વિષે નું લખાણ વાંચી ને શું વિચારશે એની પણ મને નથી ખબર.

એના લાંબા આંગળા ઓ હમણાં મારા હાથ ને પકડવાની જો એક ઈચ્છા બતાવે તો હું પ્રેમ માં શરણ ગતિ સ્વીકારવા તૈયાર છું એવું કહીશ તો હું કવિ હોઈશ એવું લાગશે.એટલે જ કહું છું કે એને શું કેહવું એ જ મને ખબર નથી.

કોઈ વાર એનું થોડું નજીક થી પસાર થવાનું અને મારા હૃદય અને એની સુગંધ ની મિત્રતા થઇ જવાના કિસ્સાઓ એને કઈ ભાષા માં સમજાવી શકાય એ પણ ખબર નથી.

હવે વધુ ના લખવાનું વિચારી ને એને મારા મન માં સલામત રાખવાની મારી આદત ને જ આગળ વધારવી એવું ફરી નક્કી કર્યું,

[krupalitblog]

He told me to stop I asked y....and he said its dark inside..don't come close... I told we will work on that darkness together... He asked if I can promise.. I promised.. ..... .....days passéd... ...it sounds as if he loved in starting..n then after knowing me more..he found it difficult to love... ..I think I was afraid in starting ..n then after knowing him more...I did fall for him badly. . .....I could never break my promise of killing darkness... .... We found light together...n he started loving light more than me.... ... ..I still could not give up...

[krupalitblog]

From they day I was born I kept listening about love. I kept meeting friends n many more people suddenly during some boring day I met a person.a guy…silent one..introvert is the word he does use for himself.I never understand about the thing because of what I was giving him attention and he was grabbing it.

People who are introvert suppose to talk less but here I found him talking to me too much.

It was not time to have a love affair.but may be a love story.

[krupalitblog]

Unka Jana n mudke na dekhne me ek hi fark tha ke jab woh gaye tab tak hum zinda the...😊 Unka bar bar bolna ke hum pass honge woh unki itni dooriyo ka ehsaas kum karta tha

[krupalitblog]

When I saw him for the first time it was not him I saw..it was a heavy bag may be full of books he was carrying.He was looking tired and his presence made me ask him who he was.. From where he came.I asked him if he can join me for further journey and he said he has to get off to a place before my destination will come.I was sad for a while but then I realised that he was bubble to hold.

[wordsnquotes]

I desire the things that will destroy me in the end.

Sylvia Plath, The Unabridged Journals of Sylvia Plath (via wordsnquotes)

[krupalitblog]

If..n only if...

If things could be the way we want and we could have said that dreams do come true. If someone would have looked back because you are being nice then we could have said that we are worth. If someone would have loved without conditions we could have said that love need no reasons. If people would have been permanent we could have said that we share foreverness.

[krupalitblog]

ઘર ના રસોડા ની બારી નથી દેખાતો બગીચો આજે ફરી ખાલી જોયો.લીલોતરી સાથે જાણે ખાલીપા નો હાર ચડાવ્યો હતો.ખાલીપા અને એકલતા ની કાંઈક અલગ જ સુંદરતા હતી.કોઈ વસ્તુ ની મદદ વગર સુંદર દેખાવું એ ફક્ત પ્રેમ માં જ શક્ય છે.લાગ્યું જાણે ખાલી જગ્યા ને પણ બગીચો બનવામાં માજા આવી.લાગ્યું જાણે જોઈએ પ્રેમ વર્ષાવ્યો.

[krupalitblog]

નિત્ય પ્રેમ માં રહેવા માટે જરૂરી કે તમને ગમતું માણસ તમને ના મળે..એને આટલું કહી અને વાત પુરી કરી..અને હું ફરી મારી રોજનીશી ના ફાટેલા પાના ઓ પર બાંધેલા દોરા ની ગાંઠ ને કઠણ કરી ને જગ્યા છોડવાનો નિર્ણય લીધો.

[krupalitblog]

લોકો ની એક આદત જૂની છે.. ભાગે ભીડ જયારે તમે એને નિહાળો…. ટોળા પાછળ તારી જ્યારે તું શાંતિ ઝંખે..

પ્રેમ ની પણ આદત અનોખી… વગર એના એકલા હસાવે… આંખ કરે ભીની એના સામે આવતા..

મિત્રતા ની વાત ના પૂછો.. થકાવે જયારે સાથે હોય હસાવીને.. હંફાવે દૂર રહી ને ડુસકા ભરતાં ભરતાં..

બચેલી છે હવે ફક્ત ભક્તિ એની કરવાની વૈરાગ લાવે મીરા નો કે પછી માણસ જેવો રાખશે પૂજારી…

[krupalitblog]

શિયાળા ની ધુમ્મસ સાંજના સમય માં પણ દેખાવા લાગી છે.દૂર થી મારા ઘર ને જોતા લાગ્યું કે જાણે કોઈએ ધુમાડો કર્યો હોય.ધુમાડા પાછળ ઘર નો દરવાજો ઝાંખો લાગતો હતો.અચાનક થી લાગ્યું જાણે કોઈ સ્થિત મૂર્તિ કોઈની રાહ માં આંખના પલકારા વગર ધુમાડા માફક આજુ બાજુ ની ભીડ ને અવગણે છે. મૂર્તિ માં મને મારો ખુદનો ભાસ થયો. હું જયારે તારી રાહ જોતી જોવ તોહ કદાચ લોકો ને આમ જ આવગણતી હોઈશ. તને દિવસો સુધી જોયા વગર મન બેચેન થઇ જાય છે. તારી કોઈ નાની તસ્વીર બતાવી દે દૂર થી તો લાગે છે કે કોઈ શાંત બાળક ને દૂર થી જ ખુશ કરી ઉદાસ કરી નાખ્યું. આ બધું લખ્યા પછી કેહવું છે કે મને તું બહુ યાદ આવે છે.અને સાચું કહું તો હું તને ભૂલતી જ નથી.