L. Cadaverine

[laciel-cadaverine]

Triest

Waarom praat je in zo een triestige toon? Triest. Ik heb dat woord nooit gebruikt voor ik jou kende , en nu gebruik ik het om je te omschrijven. Je hebt me verandert , en ik ben vrij zeker dat je me gek maakt. Kijk niet zo triest , het kan me niets schelen. Doe wat je wilt maar laat mij erbuiten 

L.C

[laciel-cadaverine]

Het Begin

Het lijkt erop alsof dit het begin van het einde is-- alles wat ik heb opgebouwd, alles wat ik heb gevoeld, alles wat ik heb meegemaakt.

Alles raakt verloren als onze ogen elkaar ontmoeten, ik heb geen enkel idee wat de oorzaak is , wat er fout loopt.

Er is iets mis

En ik kan er niet meer tegen oh ik kan het niet uitstaan.

Dezelfde gezichtskenmerken die ik lief heb , dezelfde vingertoppen die zachtjes over mij heen gestreken hebben,

De zachte blik die steeds terug te vinden is waar de mijne niet zou zijn. Ik kan het echt niet aanzien. Ik zit vol woede, ik ben boos ik ben geergerd.

Mijn schat, luister niet naar de woorden dat ik je toespreek na uren aan een stuk genegeerd te zijn , dat ben ik niet.

Of , ben ik dat juist wel? Wie is het dat ik ben?

Mijn liefste , heb je spijt van alle tijd die je hebt gestoken in mij? Zou je me liever nooit gekend hebben?

Je hebt ergens vanbinnen in je verontruste hart een haat voor me ontwikkeld, dat weet ik zeker. Als je er nu bewust van bent of niet.

Ik wou dat je stopte met huilen voor mij, ik wou dat je meer huilde.

Hoe kan ik de woorden "Ik hou van jou." uitspreken als ik je steeds bewust pijn ga doen?

Denk je dat ik er niets aan kan doen? Ik jeuk vanbinnen, ik heb een drang die me openkrabt.

Ik haat je , je moet dit weten mijn liefste.

Ik haat je kapot , en ik wou dat je dood viel. Geef me een kus mijn schat.

Slaapwel naar mijn speciale jongen.

L.Cadaverine

[laciel-cadaverine]

I have never thought to call my lady a monster

But as i ponder , it truly is a wonder

That my dear has managed to do a thing to incite such anger, for me to speak so ill

Calling my lady a monster , oh such pure evil that i conjure

And yet here i sit blaming her for my unkind words , i truly am a wretched man.

For my lady cannot control her inhuman urges

If she wishes to , she will without doubt.

Her happiness is my command as her pout is my punishment , so how could i ever refuse her simple words ,that would have once been spoken so elaborately. But it seems that her current.. condition has limited her profound speech.

“Blood please” she preached as she unleashed a horror so deep into my seat.

In the least , she requested and never intended to be festive on my jugular fluids without consensus. So i did as a loyal lover should, and gave in to my dears wishes, that of me becoming one of her main dishes. And im gleeful to feel accidental kisses as my misses tears her hunger away until her face glistened due to her being positioned just right in melancholic moonlight. Still, how could i ever call myself her lover if i let her go through this confusing change with no significant other, and for this i weakly rested my hand on her crimson face and whispered “You are my life, but it seems yours has ended. So end mine, and we will continue this path together as we were destined”

Sat behind closed door

Gnawing at eachother

Down to core

Every bite taken

Taken with love

My love for her so sweet

She tastes like sugar

L. Cadaverine