“and i can’t get inside when you’re lost in your pride” is actually a really nice way of saying you’re just an arrogant son of a bitch who can’t admit when he’s sorry …. romance ❤️
Hej. Jestem pewna, że kiedyś już Ci pisałam komentarz do ‘This is how we disappear’, ale nie zaszkodzi się powtórzyć.
Tak to opowiadanie mi zapadło w pamięć. Może nie całe, ale ostatnie akapity. Dla mnie jest to tak niesamowite i tak strasznie lubię wracać do tego co się działo z Harrym po izolacji od Louisa. Pokazałaś to w tak idealny sposób przemawiający do mnie, że normalnie aż nie mogę znaleźć słów, które oddadzą jak bardzo mnie to dotyka.
Wiem, że ten koniec jest idealny i zostawia fajny niedosyt, ale to nie przeszkadza mi w tym by chcieć dalszej części tej historii. Części w której Harry chce i uczy się kochać Louisa od nowa, w której Louis również uczy się kochać tego 'nowego’ Harry'ego i nie oczekuje od niego powrotu tej 'starej’ postaci. Części w której ponownie muszą się dotrzeć.
I mimo, że naprawdę miło by było przeczytać Twoją wersje ich wspólnego życia to wiem, że to mogłoby zniszczyć magię tego opowiadania.
Trochę się pogubiłam we własnych słowach, ale jestem pewna, że zrozumiesz przekaz :)
OMOJBOZE ZACZĘŁAM CZYTAĆ TO 2 CZĘŚCIOWE OPOWIADANIE O TYM CO LISTY BYŁY W SZUFLADZIE O LARRYM, I NIE WIDDZE NIGDZIE DRUGIEJ CZĘŚCI. BŁAGAM POWIEDZ ZE TO KONTO JEST JESSCZE AKTYWNE I PROSZĘ DAJ MI LINK. wybacz za capslocka ale naprawdę jestem podekscytowana tym