Η τσατσά είχε μείνει παγωτό.
Το τυπάκι που είχε μπροστά της έμοιαζε πολύ με το αλβανάκι που της έφερνε πουτάνες που και πού. Το ίδιο βλέμμα. Η ίδια αλητεία. Σώμα λαμπάδα. Έσταζε αντρίλα. Και μόλις άνοιξε το στόμα του, την άφησε άφωνη:
ΟΙ πελάτες που περίμεναν στο σαλόνι γέλασαν. Η τσατσά γέλασε. Τι να κάνεις εσύ εδώ; Δεν είναι αυτά για σένα, παλλικάρι μου. Άμα θες, να σε πάω σε ένα απ’ τα κορίτσια μας, να μπεις στο δρόμο σου…
- Σε παρακαλώ. Θα κάνω ό,τι θες. Κάνω τα πάντα. Τσάμπα.
Η τσατσά σκέφτηκε να τον τρομάξει. Χαμογέλασε.
Καθώς πήγαιναν στα δωμάτια, ο μικρός κοίταξε τους πελάτες που περίμεναν να γαμήσουν. Ρούφηξε όλη την κοροϊδία από τα βλέμματά τους. Όλα τα πονηρά τους χαμόγελα.
Η τσατσά μπήκε σε μια πόρτα, αφήνοντάς τη μισάνοιχτη. Ο Ναυτικός πηδούσε τη Ρόζα. Της είχε τραβήξει τη μπλούζα για να είναι έξω τα βυζιά, την είχε στα τέσσερα πάνω στο κρεβάτι και έδινε πόνο. Εκείνος ήταν γυμνός, λιανός, οι τρίχες του μουλιασμένες στον ιδρώτα.
- Τι θες, μωρή; είπε στην τσατσά.
- Αφού ξέρω ότι είσαι μερακλής, σου έφερα ένα λουκούμι δώρο, απάντησε εκείνη και άνοιξε την πόρτα.
Ο Ναυτικός έχωσε τον πούτσο του τέρμα στον κώλο της Ρόζας και έμεινε δυο δευτερόλεπτα ακίνητος για να κοιτάξει το μικρό. Μετά έκανε νόημα να μπει. Ο μικρός μπήκε διστακτικά και η τσατσά έμεινε στην πόρτα να κοιτάζει.
- Έλα δω, ντε, έκανε ο Ναυτικός στο μικρό.
Εκείνος στάθηκε δίπλα του. Ο Ναυτικός έβγαλε τον πούτσο του από τον κώλο της Ρόζας, γλυστερό και τεράστιο, το κεφάλι του πήγαινε να σπάσει από την καύλα. Μια φλέβα ξεκινούσε από τη βάση του και χανόταν λίγο πριν το πουτσοκέφαλο. Ο Ναυτικός τον κρατούσε από τ’ αρχίδια και τον κούνησε.
- Τι τον κοιτάς, μωρή πουστρού; είπε στο μικρό.
Εκείνος έσκυψε και έβαλε το πουτσοκέφαλο στο στόμα του. Ο Ναυτικός, όμως, τον έπιασε από το σβέρκο και του τον έχωσε μέχρι το λαρύγγι. Τον κράτησε εκεί για μια στιγμή. Ο μικρός έβγαλε ένα πνιχτό ήχο. Τελικά, ο Ναυτικός τον έβγαλε και με μια κίνηση τον ξανάχωσε στον κώλο της Ρόζας. Ο μικρός ξέρασε σάλια δακρυσμένος και μετά άρχισε να φτύνει.
- Πρόσεχε μην πνιγείς, φώναξε η τσατσά από την πόρτα.
Ο Ναυτικός τον ξανάβγαλε από τον κώλο της Ρόζας και τον ξανάχωσε στο στόμα του μικρού, ο οποίος δεν είχε προλάβει να πάρει ανάσα. Άρχισε να του γαμάει το κεφάλι άγαρμπα. Σε κάθε σπρωξιά, ο μικρός έκανε κίνηση για να ξεράσει. Σάλια κρέμονταν από το σαγόνι του. Ο Ναυτικός του έκανε μία τελευταία γαμησιά στο λαρύγγι. τον ξανάβγαλε και άρχισε να πηδάει τον κώλο της Ρόζας σα να μην υπάρχει αύριο. Ο μικρός έπεσε κάτω ξερνώντας και κρατώντας το κεφάλι του.
- Πουστάκι, δείξε μας τον κώλο σου, φώναξε ο Ναυτικός συνεχίζοντας να γαζώνει τη Ρόζα.
Ο μικρός ήταν ακόμα κάτω, φτύνοντας και σκουπίζοντας τα μάτια του.
- Σήκω, μικρέ, ο πελάτης μίλησε, είπε η τσατσά.
Σηκώθηκε και έλυσε σιγά σιγά τη ζώνη του.
- Δεν θα το ξημερώσουμε, ε; Δείξε μου την τρύπα σου, πουτανάκι.
Ο μικρός έριξε το βλέμμα και σε δυο κινήσεις έβγαλε παντελόνι και σώβρακο. Μετά γύρισε από την άλλη και έσκυψε καλά αποκαλύπτοντας ένα θεικό τετράγωνο κωλαράκι. Τράβηξε τα κωλομάγουλά του. Ήταν τελείως άτριχα και ανάμεσά τους υπήρχε μια ροδαλή ροδέλα. Ο Ναυτικός μόλις τον είδε μάνιασε. Ξεκαβάλησε τη Ρόζα, σηκώθηκε από το κρεβάτι, έσπρωξε το μικρό στον τοίχο, έφτυσε στο χέρι του, το έτριψε πάνω στην τρυπούλα του και άρχισε να σπρώχνει το πουτσοκέφαλο μέσα. Η τσατσά ανησύχησε μήπως ο μικρός πάθαινε κακό, εκείνος, όμως, δεν έβγαζε άχνα.
- Χαλάρωσε, πουστάρα, θα στην κάνω πηγάδι τη μούνα, είπε γελώντας ο Ναυτικός.
Όσο κι αν έσπρωχνε, όμως, ο πούτσος του δεν έμπαινε. Έφτυσε στο χέρι του και έχωσε δύο δάχτυλα στον κώλο του μικρού.
- Α! φώναξε ο μικρός επιτέλους και αυτόματα έσκυψε περισσότερο και τράβηξε τα κωλομάγουλά του να ανοίξουν περισσότερο.
- Τα θέλεις, πουτανάκι, είπε ο Ναυτικός, πηδώντας τον με τα δυο του δάχτυλα.
Ο μικρός άνοιξε κι άλλο τα πόδια. Ο Ναυτικός έβαλε κι άλλο δάχτυλο. Ήταν πολύ στενός και ο Ναυτικός τον ζόριζε. Η τσατσά κοιτούσε ανήσυχη. Η Ρόζα είχε ξαπλώσει ανάσκελα στο κρεβάτι και χάιδευε το μουνί της.
Ο Ναυτικός δεν περίμενε άλλο. Με ένα πούτσο ατσάλι από την καύλα, έχωσε απότομα το κεφάλι μέσα. Ο μικρός βόγγηξε. Ο Ναυτικός άρπαξε τα μαλλιά του και άρχισε να χώνεται όλο και περισσότερο.
- Ναι, βιάστε με, μουρμούρισε ο μικρός.
Δεν χρειαζόταν να πει τίποτα. Ο Ναυτικός είχε ήδη μπει μέχρι τη μέση και άρχισε να δίνει πόνο.
- Τι στενή τρύπα είναι αυτή; Παρθένα είσαι μωρή πουστάρα; έκανε ο Ναυτικός γελώντας
Ο μικρός έσκουζε από τον πόνο αλλά συγχρονιζόταν με τις σπρωξιές του γαμιά του. Ο πούτσος του Ναυτικού κόντευε να χωθεί μέχρι τη μέση.
- Χύνω μέσα; ρώτησε ο Ναυτικός την τσατσά.
- Ναι, είπε εκείνη πολύ δυνατά, για να την ακούσει ο μικρός.
- Γαμημένε, θα σε γκαστρώσω, φώναξε ο Ναυτικός και, αρπάζοντας το μικρό από το μαλλί, τον πέταξε στο κρεβάτι. Τον έστησε ανάσκελα στην άκρη, τον κράτησε από τα πόδια και τότε κατάλαβε για πρώτη φορά ότι ο μικρός είχε καυλώσει. Του έριξε μια γερή σφαλιάρα.
- Τι είναι αυτά, μωρή λουλού; Γουστάρεις αντριλίκι; ρώτησε γελώντας ο Ναυτικός.
Μετά έκανε νόημα στη Ρόζα που ήρθε δίπλα του.
- Φτύσε μωρή ξεκωλιάρα στη σβουνιά του.
Η Ρόζα έφτυσε και στα δυο της χέρια και άρχισε να τρίβει απαλά την πονεμένη τρύπα του μικρού αλλά ίσα ίσα που είχε υγρανθεί και ο Ναυτικός την πέταξε στην άκρη, άνοιξε καλά καλά τα πόδια του μικρού και χώθηκε μέσα όσο έπαιρνε.
Ο μικρός φώναξε από τον πόνο. Ο πούτσος του αναπήδησε από την καύλα. Ο Ναυτικός άρχισε να τον γαμάει βαθιά αλλά αργά στην αρχή αλλά σύντομα άρχισε να φορτσάρει. Οι φλέβες στα μηλίγγια του κόντευαν να σκάσουν. Τα μάτια του πέταγαν φλόγες. Ιδρώτας από το στέρνο του έπεφτε πάνω στο στομάχι και τον πούτσο του μικρού. Κάθε βογγητό του άναβε περισσότερο το γαμιά του. Ο Ναυτικός έκλεισε τα μάτια και αφέθηκε τελείως. Είχε καιρό να γαμήσει τόσο στενή τρύπα. Ο πούτσος του σχεδόν πονούσε στριμωγμένος εκεί μέσα. ‘Ενιωθε τα φλόκια να ανεβαίνουν και πάτησε γκάζι. Γάζωνε το μικρό ανεξέλεγκτα μέχρι που τον κάρφωσε με δύναμη και άρχισε να ξεφορτώνει αντρόζουμο στο νεανικό κωλαράκι. Ο μικρός ένιωθε τον άντρα να χύνει για πρώτη φορά μέσα στην πονεμένη τρύπα του και ήθελε να χύσει κι εκείνος. Δεν ακούμπησε, όμως, καν τον πούτσο του. Ο Ναυτικός ούρλιαζε ακόμα χωμένος μέσα του, τρέμοντας και όταν συνήλθε κάπως, χύνοντας ακόμα, συνέχισε να σπρώχνει σποραδικά αλλά με δύναμη. Μια, δυο, τρεις… και ξαφνικά απ’ τον πούτσο του μικρού άρχισαν να φεύγουν φλόκια. Με κάθε σπρωξιά, και μία ριπή. Ο Ναυτικός τρελάθηκε. Δεν είχε ξαναδει κάτι τέτοιο. Ο μικρός είχε κλείσει τα μάτια και απλά ένιωθε το ανεξέλεγκτο χύσιμο που οφειλόταν αποκλειστικά στο γαμήσι που του έκανε ο Ναυτικός.
Μετά από δέκα σπρωξιές, το στομάχι του μικρού είχε γεμίσει φλόκια, όπως ο κώλος του. Ο Ναυτικός τον έβγαλε έξω και έμεινε να τον κρατάει, ακόμα όρθιο. Ο μικρός άνοιξε τα μάτια και κοίταξε τον όρθιο τριχωτό αγροίκο μπροστά του με τον πούτσο στο χέρι. Ξελαχάνιαζαν κοιτάζοντας ο ένας τον άλλον. Δεν υπήρχε η Ρόζα. Ούτε η τσατσά. Ούτε η κάμαρη. Ούτε το μπουρδέλο. Ο Ναυτικός άρχισε να ντύνεται κοιτάζοντας το μικρό. Εκείνος ακίνητος ακόμα πάνω στο κρεβάτι με ανοιχτά τα πόδια. Ακόμα καυλωμένος. Από τον κώλο του έτρεχαν τα χύσια του Ναυτικού. Ο οποίος είχε ήδη ντυθεί. Έβγαλε το πορτοφόλι του, έδωσε χρήματα στην τσατσά και μετά του έκανε νόημα.Ο μικρός σηκώθηκε και πλησίασε προς το μέρος του Ναυτικού. Εκείνος σιγουρεύτηκε ότι ο μικρός είχε καταλάβει και βγήκε απ’ το δωμάτιο. Ο μικρός τον ακουλούθησε, έτσι όπως ήταν, χωρίς βρακί, παραπατώντας από το ξέσκισμα που είχε φάει.
- Πού πας; του είπε η τσατσά, αλλά ο μικρός δεν την άκουσε καθόλου.
Έτσι ξεβράκωτος όπως ήταν, ακολούθησε τον Ναυτικό μέσα από τη σάλα με τους πελάτες. Και έτσι ακριβώς βγήκαν από το μπουρδέλο και περπάτησαν μέχρι το αμάξι του Ναυτικού.
dededos
kianamaiart
andulkaphoto
tangentwithtanner
annaxmalina
stormborns
turnnoffyourmind
pixelskylines
