Senden önce olduğum adamı bana geri ver.
DEAR READER
Claire Keane
Cosmic Funnies

Love Begins

pixel skylines

★
Lint Roller? I Barely Know Her

No title available
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
No title available
todays bird
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
trying on a metaphor
noise dept.

祝日 / Permanent Vacation

Discoholic 🪩
Keni
we're not kids anymore.

Kaledo Art
he wasn't even looking at me and he found me
seen from Sweden

seen from Argentina

seen from France

seen from Netherlands

seen from United States
seen from Germany

seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States
seen from Türkiye

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United Kingdom
seen from Türkiye
seen from Malaysia
@maekber
Senden önce olduğum adamı bana geri ver.
Gelememeyi sen anlat, gidememeyi ben anlatayım. Gözüm değil gönlüm kaldı, beklemek değil özlemek yordu.
Çirkinler sevilmez mi, hep güzel yüzlü insanlardan bahsediliyor şiirlerde şarkılarda
Sevdikleri için güzel gördüklerini anlayabilecek kalp yetkinliği de gerek.
Başka gözler değiyormuş gözlerine, varsın değsin. Oysa kirpiklerinin sayısı bile hâlâ ezberimdeyken; seni, gözlerini unutacaklar sevsin.
“ama güzel delirdim. yürüyerek gidecek kadar yakındım. bir kaldırıma çakıldım.”
Uyanıkken gördüğüm kâbusun içerisinde daha ne kadar yaşayabilirim, inan bilmiyorum.
Burası dünya, burada işler hep yarım kalır.
Dinlemek isterim desem anlatır mısın?
Anlatmam.
Neden böyle düşünüyorsun?
Sevmek insanın içinde, kendinde. İnsanın kendi içindeki boşluğu bir başkasının adıyla doldurmaya çalışması, kılıf değil midir? Tutmaz aslında yerini. Ama o taşma hâlini, o eksikliği kabullenmek yerine seviyorum’ diye süslersin.
Sence sevmek delilik mi?
Delilik için uygun bulunan kılıf.
Erken bir son için hayatı sevmedim. Nedendir, bilmem; hep yanlışım, yanmışım ben.
Bütün mümkünlerin kıyısındayız.
Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, başka türlüsü güç.
Diyorlar ki; sen delisin, hiç bu kadar sevilir mi?
Yaşamın en dramatik anlarından biri hiç kuşkusuz bir gülüşe aldanmak olmuştur. Sıradan bir gülüşe kader çizilir, bir yalnızlık armağan edilir. O gülüşü her an görebilmek için bir ömür harcanır ve o gülüşün içinde masumiyet kaybedilir.