Bugün okuduğum kitapta aslında civcivlerin hayatta kalabilmek için ne kadar çabaladığını öğrendim. Normal bir yumurtanın içindeki tüm besinler onlar için yeterliymiş ancak asıl ihtiyaç duydukları şey oksijenmiş. Bunu sağlamak için de yumurtanın geçirgen olmasından faydalanıyorlarmış. Yani zarın içindeki damarlar tıpkı bir plasenta gibi yumurtanın kabuğuna yakın durup oksijeni civcive aktarıyormuş. İşte en sonunda civciv büyüyor ve daha fazla oksijene ihtiyaç duyduğundan gagasıyla yumurtayı kırıyormuş. Çok hayran kaldım :) Nefes alabilecek kadar yaşama tutunabilmek gerekiyor bazen, tıpkı tatlı bir civciv gibi..










