Het gaat over transformatie van het lichaam! Deleuze spreekt over worden in plaats van zijn. Je bent constant in wording, iedere seconde verander je een beetje.
Game of Thrones Daily

Janaina Medeiros
noise dept.
YOU ARE THE REASON

❣ Chile in a Photography ❣
Xuebing Du
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
taylor price
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

Love Begins
No title available

JBB: An Artblog!

Andulka
Keni
dirt enthusiast
One Nice Bug Per Day
KIROKAZE

⁂
Not today Justin
Cosmic Funnies
seen from Norway
seen from Pakistan

seen from Switzerland
seen from United States

seen from Austria

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Germany
@mariekedbkv
Het gaat over transformatie van het lichaam! Deleuze spreekt over worden in plaats van zijn. Je bent constant in wording, iedere seconde verander je een beetje.
Fragment uit 'under the skin' (2014) van Jonathan Glazer. Het lichamelijke, bijna voelbare van dit fragment grijpt me aan. En ik ben een sucker for surrealisme :) Idee: focus op het moment dat ik word geraakt door beeld en een lichamelijke reactie hierop heb in het pure hier en nu. Affect, Deleuze, objectoverstijgend, het ego speelt geen rol.
Hobby's van alter ego: schoonmaken en het kweken van kiemzaden om in salades en op brood te doen.
Mijn alter ego houdt van verre reizen en het meenemen van souvenirs als bewijsmateriaal. Eetstokjes uit Vietnam, een kleedje uit Mali en opscheplepels uit Ecuador.
Waar mijn alter ego zich mee zou kunnen bezighouden: Chris Jordan maakt de serie Midway: Message from the Gyre (v.a. 2009) waar hij vastlegt hoe baby albatrossen op een eiland in de Noordatlantische Oceaan sterven aan alle plastic troep die ze gevoerd krijgen van hun ouders. Wrede en tegelijkertijd kleurrijke, esthetisch vormgegeven beelden die de consumptiecultuur bekritiseren.
Inspiratie alter ego: iemand die geobsedeerd is door zwerfafval. Een vrouw van middelbare leeftijd die nu eens iets wil betekenen voor de wereld. Steekwoorden:
Wildbreien
Bodywarmer (bruin of juist knaloranje of roze)
Kort kapsel, peper/zout kleur of donkerrood/aubergine geverfd
Bril (met kleurtjes)
Rubberen laarzen
Houdt een blog bij
Hobby’s: tuinieren, lezen en schilderen
Mogelijk Alter Ego: Eva Besnyö (1910-2003)
Boeiend Hongaars/Nederlands persoon, Joods, actief in het verzet, Dolle Mina en ook nog eens een fantastisch fotograaf. Ze maakte architectuurfoto’s maar ook veel portretten en legde daarnaast de politieke tijdgeest op de gevoelige plaat. Ik vind haar levensloop heel interessant, net als haar manier van kijken. En haar politieke/maatschappelijke engagement.
Aan het werk van Eva Besnyö zijn talrijke publicaties en exposities gewijd. Toch werden na haar dood nog vele onbekende, nooit gepubliceerde foto’s in haar archief gevonden.
Hier zijn meer van haar foto’s te vinden.
Stuk over waarom een kunstenaar een alter ego aanneemt en welke rol de eigen identiteit daarin speelt.
Selectie van drie foto's bij het associeren met (t)huis.
1. (boven) hoort tot de categorie: verbindingen (ramen/deuren/muren), gangenstelsels (leidingen, stroomdraden), in- en uitgangen (kraan, putje, wc, stopcontact). Vind ik meteen de meest interessante.
2. (links) huiselijke handelingen die je echt alleen thuis uitvoert (normaal gesproken)
3. (rechts) concrete materialen en structuren.
Spullen in spullen deel II
Gespeeld met iso/sluitertijd/diafragma/flitser/bureaulampen/compositie/schaduw
Met twee bureaulampen is het lastig om de schaduw helemaal weg te krijgen, dus heb ik hem soms een volwaardige rol in de foto gegeven, dwz hij staat er helemaal op, net als de spullen zelf. Vaak vind ik de schaduw juist wel een mooie toevoeging in het beeld.
Spullen in spullen | Hout in glas
Gespeeld met iso/sluitertijd/diafragma/flitser/bureaulampen/compositie/schaduw
Idee voor de installatie: sommige foto's sluiten zo mooi op elkaar aan dat het jammer zou zijn hier geen gebruik van te maken. Dit past bij het idee dat ieder voorwerp, of het nu op de vloer staat of in de keukenla ligt, indirect in verbinding staat met de voorwerpen uit andere woningen. Ze staan met elkaar in verbinding via de vloeren, muren en plafonds. Zo geven ze gezamenlijk invulling aan de nieuwbouwflat.
Links het briefje dat iedere Paladijnbewoner in de brievenbus heeft gehad zodat ze op de hoogte waren van mijn opdracht. Dit heeft goed gewerkt! Mensen vinden het fijn om te weten wat er gebeurt rondom hun woning.
Rechts het formulier dat ik heb gebruikt bij de bezoekjes die ik heb afgelegd.
De afgelopen tijd ben ik meer gaan spelen met de verschillende manieren waarop de voorwerpen van de bewoners van de Paladijn in beeld te brengen zijn. Eerder had ik mezelf een vaste vorm opgelegd (van zo dichtbij mogelijk fotograferen, om de onmisbaarheid ervan te benadrukken). Dat heb ik nu niet meer zo strikt aangehouden, omdat ieder voorwerp weer om een andere benadering vraagt.
Nog steeds is de input van de bewoners van belang voor mij: zij vullen een kort vragenlijstje in waarbij ze antwoord geven op de vraag welke voorwerpen in huis ze absoluut niet kunnen missen. Daar ga ik dan mee aan de slag.
Bovenstaande foto’s vallen buiten de eindselectie, maar demonstreren de variatie van spullen die ik ben tegengekomen en van manieren waarop ik ze heb geprobeerd vast te leggen. Het grootste deel van deze selectie heb ik gemaakt in het huis van Judith, een bewoonster die onverwachts weg moest en me vol vertrouwen achterliet in haar woning!
Portretten van het (on)bekende
Mijn idee is om een fotoserie te maken van de favoriete gebruiksvoorwerpen van de bewoners van De Paladijn. Ik heb voor een gebruiksvoorwerp gekozen omdat deze voorwerpen zowel persoonlijk/intiem als algemeen/herkenbaar zijn. De spullen die worden geportretteerd, zijn vaak voorwerpen die iedereen in huis heeft. Tegelijkertijd geeft iedereen een ander antwoord op de vraag welk gebruiksvoorwerp hij of zij absoluut niet kan missen. Bij de een is dit zijn tandenborstel, bij de ander haar koffiezetapparaat. Het zijn waardevolle spullen, niet in emotioneel of financieel opzicht, maar waardevol om de functie van het voorwerp.
De voorwerpen die worden genoemd door de bewoners, zeggen veel over de levens die erachter schuilgaan, maar zonder te expliciet te zijn. Dat vind ik mooi. Het zijn fragmenten. En als toeschouwer van de foto’s kun je zelf invulling geven aan de persoon die bij het geportretteerde voorwerp hoort, of het soort leven dat erbij hoort.
Anderhalve week terug heb ik briefjes in alle brievenbussen gedaan, zodat de bewoners op de hoogte zijn van mijn opdracht. Tot nu toe mocht ik al bij een aantal bewoners foto's maken, terwijl ik nog geen 15 keer heb hoeven aanbellen (netjes 1x per huisnummer hoor :-) ). Hartstikke fijn dat ze dit zo toelaten, want het is natuurlijk best gek om zomaar een vreemde binnen te laten in je huis. Bij 4 andere bewoners mag ik binnenkort langskomen.
Met de klok mee: de rozemarijnplant van Joost, het dekentje van Thomas, de piano en de tandenborstel van Sharon.
Interieur en uitzicht vanuit De Paladijn
De Paladijn bij nacht. Experimenteren met ISO, diafragma en sluitertijd en oefenen met handmatig instellen. Bij een te hoge ISO wordt een foto korrelig, pixelig. Dat is soms te zien. Ook zijn er twee foto's die al in de buurt komen van mijn eindopdracht. Dit zijn de foto's waarop de persoonlijke spullen van de bewoners (mensen of huisdieren) te zien zijn. Deze foto's spreken naar mijn mening erg tot de verbeelding. Als toeschouwer kun je er zelf de mensen of dieren bij bedenken, en de levens die ze leiden. Ik ga de favoriete gebruiksvoorwerpen van bewoners fotograferen in hun huis... Als ze me tenminste uitnodigen!