Mavibukle @maviibuklee - Tumblr Blog

by Sergey Garifullin

Anlık Anılar serisine kaldığımız yerden devam :)

9.Gün

“birbirine dolanan hayaller yumağıdır hayatımız, hayalleri dik tutmak gerekir.” diyor Birhan Keskin. Duygular gibi dile gelmez, kelimeye dökülmez şeyleri öyle güzel anlatıyor ki dizelerinde.

Pilea’nın bolluk ve bereket getirdiğine inanılır. Çoğaltması da zor değildir. Kilden delikli bir kapak yaptım bardak üzeri için, eşe dosta Pilea hediye edeceğim :)

Hayalleri birlikte dik tutabildiğimiz insanların, canlıların varlıklarına çok şükür.

8.Gün 🐚

Gece nöbetinden çıktıktan sonra türk marketine uğradım birkaç sebze meyve almak için. Dükkandan çıkarken Tahsin Amca, elime iki minik elma tutuşturdu. “Bir dene” dedi, “Bostalsee tarafından geldi. İyi gelir hem sana nöbet çıkışı.”

Tat algısı sadece tat tomurcuklarıyla değil, beynin yorumlamasıyla da ilgili. Görsel ve dokunsal ipuçlarına dayanarak yiyeceğin tatlarını daha farklı algılayabiliriz bazen. İki güzel söz, bir güler yüz ile elmaların tadı adeta arşa ulaştı :)

Vallahi, Tahsin Amca, ellerin dert görmesin, ceplerin bereket dolsun. Nöbete gidiyorum, attım ikinci elmayı cebe! :)

#memory

7.Gün 🐚

Bazen en büyük engel, zihinlerimizde büyüttüğümüz hayali duvarlar. Korkunun panzehiri gerçekten hareket. İnsan vücudu inanılmaz bir şey! Ona hayran kaldığım bir gün daha.

Güvendiğimiz, kendimizi yanında rahat hissettiğimiz insanlarla bir araya geldiğimizde, vücudumuz oksitosin salgılayarak stresin biyolojik etkilerine karşı bir tür “koruma kalkanı” oluşturabiliyor. Yani yakın arkadaşlarımız sadece moral kaynağımız değil, aslında biyolojik olarak sağlığımızı koruyan bir ekip. Sahip olduğum dostlarım en büyük şanslarımdan biri. Çok şükür 🧿

#memory

6.Gün🐚

Hafızamızda saklı küçük zaman yolculuklarıdır anılarımız. Geçmişimiz, kimliğimizin bir parçasıdır—bazen gülümseten, bazen hüzünlendiren.

Dün arkadaşımın attığı Espresso fotoğrafıyla bir anda Portekiz’e gittim. Leona ile yürüyüş molalarında yediğimiz o lezzetli Pastel de Nata tadı geldi ağzıma. Bir fotoğraf, bir tat, bir an… Zamanın içinden sıyrılıp geçmişi bugüne taşıdı.

Beyin, geçmiş deneyimlerinden yola çıkarak eksik duyusal bilgileri tamamlıyor. Yani bir nevi “zihin tiyatrosu” oynuyor ve sen o sahneyi, sanki tekrar yaşıyormuşsun gibi hissediyorsun. İnanılmaz!

Heybelerimizde kalbimizi ısıtan, ruhumuzu besleyen daha fazla hazine biriktirmeye!

#memory

5.Gün

“Yola çıkacak kişinin aşması gereken ilk ve en önemli engel, kendi yerleşikliğidir : kendi yeri — kendisidir.”

Hadi dedim arkadaşıma, yerleşikliğin ağırlığını biraz olsun üzerimizden atalım. Duran su nasıl kirlenirse, hareketsiz bir beden ve zihin de zamanla körelir. Hareket etmek canlılığı beraberinde getirir. Boşuna dememişler, hareket berekettir diye.

İnsan bedeni ve zihni, kusursuz bir dengeyle çalışan bir mucize. Keşfettikçe ona duyduğum saygı daha da artıyor. Bouldern kalp ben haha 4hafta aradan sonra nasıl da paslanmışım

4.Gün🐚

Masamıza kuşlar konsun, güller açsın, bir tutam neşe dolsun. 12 saatlik nöbetin ardından elinde çiğköfte poşetiyle gelen arkadaşımı görünce yüzümdeki mutluluğu tahmin edebilirsiniz. Hele yerkenki keyfimi.. 🫶🏼

Ekmek bölündükçe bereketi artar, sofra paylaşıldıkça muhabbet parlarmış. Artsın, eksilmesin. Taşsın, dökülmesin. Allah muhabbetimizi daim etsin.

3.Gün🐚

Günümü güzelleştiren minik bıyıklı fasulye seni! Buz gibi, kuru ve güneşli havanın keyfini yürüyüş yaparak çıkardık ve bu ıslak buruna sataşmadan duramadık. Sevgi yumağına dönüştüm, sarılmaya doyamadım. Oh be!

Sevgili Barış Abi der ki, biraz tuzum ekmeğim olsa Buz gibi pınar suyundan bir testim olsa Bir de şöyle püfür püfür bir çınar gölgesi Kaç kula nasip olur ki keyfin böylesi..

2.Gün

Şükrettiklerimizi hatırladıkça, şükredeceklerimiz çoğalır. İşte bu yüzden anlık anılar serisini başlattım—aslında en çok kendime bir hatırlatma olsun diye. Zorluklara rağmen o küçük, huzur veren anları fark edebilmek için.

Bugün hava 3 derece ve güneşli 🌞 Sevgili Güneş, bilmem, kimi bekledim seni beklediğim kadar. Kahvemi yudumlarken hafızama ve anılar defterime minik bir kare daha ekledim. Ben birazdan yürüyüşe!

Anlık Anılar serisi başlatıyorum çünkü küçük derelerdir büyük nehirleri oluşturan! Küçük mutluluklar, sokakta sevebildiğin kedi, tenekedeki fesleğen, bir dostun başarısı, birden çıktığın yol, yalnız kalabilmek-dilediğinde, kavuşabilmek-özlediğinde…

1.Gün 🐚 Karşı komşuma belediyeden randevu alacağız. Minnoş haritasıyla geldi, oturdu yanıma. Büyüteç ile belediyeyi arıyor. 🍀🫶🏼