E.A

E.A Film & MELEA Film Advertising Production - Employment. Trade. Limited. Company.

[melea]

(E.A)

[melea]

Tıkla ve rengi değiştir..

[melea]

Tıkla ve rengi değiştir..

[melea]

Kafası Tasarım..

[melea]

Herkese mutlu yıllar... =)

[melea]

[melea]

[melea]

Eğitim

Uygulamalı Fotoğraf Çekme Eğitimi (MELEA Film'den Sertifikalı)

İlan No: 215210463

http://www.sahibinden.com/ilan/ozel-ders-verenler-fotografcilik-uygulamali-fotograf-cekme-egitimi-melea-film-den-sertifikali-215210463/detay

[melea]

Solosu cezbeder bir şarkının, ritminde duyguları varsa. E.A

[melea]

Değerli Hediye

Değerli Hediye "Büyük bir hediye var," Değerli Hediye ve bu bir insanın alabileceği en iyi hediyedir, çünkü bunu alan ömür boyu mutlu olur. Vay! Nedir bu büyük ve değerli olan hediye ? Birisinin size Değerli Hediye’yi vericeği düşüncesi içersinde, hayat boyu beklenti içersinde olmadan yaşayın.. Öyleyse Değerli Hediye’nin ne olduğunu neden anlatmayayım ki.. Bu sihirli bir şey mi? “Hayır” Yada başka bir şey mi? … Korkarım anlamıyorsunuz. Her yere herkese ve herşeye bakabilirsiniz ama Değerli Hediye’yi asla bulamazsınız. Geçmiş yada gelecek değil, fakat Değerli Bugün. O elle tutulur gözle görülür değil. O bir hediye. O şimdiki zamanda yaşayabilmek. Bir yenilgi veya başarısızlığa kafamızı takar ve onun bizi yiyip bitirmesine neden oluruz. Dikkatimizi düne ve geçmişin hatalarına toplarız. Evet, dünkü sorunlar orada kalmıştır yani dünde. Onlar olup bitmiştir. Hatalarımızdan ders almaktan başka yapabileceğimiz bir şey yoktur. Geçmiş ile olmasada gelecekle strese girerek, sürekli sorular sorup cevaplar aramak endişe yaşamaya sebep oluyor. Bu insan oğlunun tabiatında bir parçadır. Bu bizi bir yere götürmez, sadece bizi yorar ve hasta eder. Ruh halinizi etkiler ve üretici düşüncelerinizden uzaklaşırsınız. Ancak buna engel olmayı öğrendiğimizde ve Değerli Bugün’de yaşamayı bildiğimizde, Değerli Hediye’ye sahip oluruz. Hiç bir şeyi ziyan etmeden, sanki bugün son günmüş gibi yaşayarak.

[melea]

Karanlık ve sessiz bir yolda yanlız ve kimsesiz. Işıkların altında seni takip eden gölgelerin, yolun sonunu bilmeden ve görmeden yürümek. E.A

[melea]

Uçmak gerek, koşmak değil.

Aslında sorun her şeye yeryüzünden bakmaktaydı... Koyu ve soğuk karanlık renklere hakimdi İstanbul'da, yağmurun damlaları arasında... Trafik ve insan kaosunun içerisinde bir koşturmaca anlamsızlaştırıyordu herkesi. Bir anda karar verdim; iki saat sonra İstanbul'dan İzmir'e olan uçak biletini aldım. Hızlı bir şekilde hazırlandım ve yola çıktım. Havaalanına gelmiştim. O ana kadar yolculuğumun sebebi işti -samimiyetsiz- fakat uçağın kapısından girdiğim an huzurlu olduğumun farkına vardım. Yerime geçip kitabımı açtım. Bir kahve güzel giderdi değil mi yağmurlu havada hemde keyifli bir yolculuk sırasında? Hayatımızda kendimizi başkalarının görüşlerine ve fikirlerine uydurmaya çalışırken, kalbimizdekileri yaşayamıyoruz. Beynimize bize farkettirmeden yüklenen önyargıların ve kötü düşüncelerin farkında olmadan karşımızdakilere isteklerine göre bakmaya başlıyoruz... Sıra kalkışa gelmişti ve saatte 270km hızla yerden göğe doğru yükseliyorduk. O sırada camdan baktığım kalabalık İstanbul, bembeyaz bulutlar arasında kaybolmaya başladı. Kitabıma devam ederken güneşin ışığı yansıdı tam da masmavi açık gökyüzü ve bembeyaz bulutların arasında giderken... Hemen kitabımı bıraktım ve o eşsiz manzarayı izlemeye başladım. Güzellikleri yaşamak için zirveye çıkmak neden önemli burada anlamaya başladım. Neden mi anlam kazandı? Çünkü yeryüzüne hakim olan karanlık, yukarıdaki güzellikleri görmemize engel oluyor. Bakmak değil; görmek için sadece gördüklerimiz mi gerekli yoksa göremediklerimiz de gerekli mi? Göremediklerimizi görmek gerekiyordu. Göremediklerimiz, sıkıştırılmış hayatlarımızın dışında duruyor tıpkı yağmur bulutlarının altlarında oldukları açık mavi gökyüzü ve güneşin güzelliklerini engellediği gibi. Bu güzelliği yemeğimi veya tatlımı yerken defalarca yaşamak bu kadar keyifliyken neden sürekli yapamıyoruz? Dünya sadece bir geliş-gidiş biletse yani sadece bir kere gelebiliyorsak, gideceğimiz güne kadar akla gelebilecek her şeyi yaşamamız gerekir çünkü bedenlerimizin zamanı doluyor, yaşlanıyoruz. Nice güzellik yaşamak yerine; başkalarının doğruları üzerine bir yaşam kuruyoruz ve kabuğumuzu kıramadığımız için güneşi ve ışınlarını sadece bize gösterildiği kadar yaşayabiliyoruz. Oysa tam güçle kabuğumuzu kırıp, hız kesmeden zirveye doğru uçmaya başlayınca görebileceklerimizi bilsek her şey çok daha farklı olurdu. Kimse bize bunu öğretmedi ve o kimselere de kimse öğretmedi veya göstermedi... Tâki, kararlı biri bir şekilde bunu gerçekleştirene ve başkalarına da öğretip gösterene kadar... Bazılarımız hâlâ bir şeyleri var sanıp kaybetme korkusuna kapılıyor ve yaşanacakları akışına bırakamadan kestirip atıyor. "Böyle olursa ya şöyle olursa ya olmazsa" gibi kuru ve boş düşünceler eşliğinde... Bilmediğin, daha önce hiç görmediğin, bir şey çıkıyorsa karşına; sonuna kadar daha iyi olması için onunla uç. Sonunda karanlığın en kötüsünü yaşayacak bile olsan, vazgeçmeden ve arkana bakmadan devam et. Kara kara bulutların arasından çıktığında mavi gökyüzünü bir kez olsun görebilmek için. Hayat nedir anlayıp yaşayabilmek için...

[melea]

Keyifli bir gün sonu..

Bugün metrobüse doğru giderken feci sıkıştım karşı tarafta zorlu center'a girdim wc'mi giriş katlarındakiler tadilattaymış önce kendim bulucam diye inat ettim odamı kapalı derken bütünüyle gezdiğim için dayanamadım ve tuvalet nerde diye yanımdan geçen kızlara sordum onlarda bizde oraya gidiyoruz bizimle gel dediler, gittim ve rahatladım. Eh karnımda açıkmış olsa gerek hazır gelmişken birde yemek yiğim diyerek mcdonalds a uğradım siparişimi verdim beklerken yanımda iranlı yada bilemediğim bir adam sipariş verdikten sonra birşeyler anlatmaya çalışıyordu çalışan anlamadım dediğinde googletranslate var diyerek iranlının eline verdim al yaz diyerek :) adam value yazdı çalışan biraz durduktan sonra tepsideki kağıdı ters çevirerek sattığı yiğeceğin değerlerini gösterdi ama iranlı no no dedi anlaşılmaz bir durum içersinde çalışan bana baktı ve bende size değer verdiğini söylüyor dediğimde bir kahkaha koptu tüm çalışanlarla birlikte. Siparişimi aldım yakın bir masada yemeğe başladığım sırada diğer müşterilerede samimi ve espirili davranışla satış yapmalarını izledim çalışanlar mutlu, müşteriler memnun. İşte budur; suratı beş karış hayatından bezmiş bir çalışan kadrosu olsaydı bu kadar keyifli bir yemek olmaz bir dahaki gelişimde kesinlikle yemek yemezdim ve yemezlerdi. Bundan sonra ilk durağım zorlu center mc donalds, müşteri kazanmak ve en büyük reklam budur tb mc.

[melea]

Küçük Kız

Bugün kanaldan çıktım, etrafıma bakıp buradan bahçeşehire nasıl gidilirki diye düşünürken, karşımda tem otoyolunun trafiğini gördüm. 76E otobüsününde o trafikte olabileceğini aklıma geldi ve otobana koşarak çıktım ki karşımda 76E elimle durmasını işaret ederk açık olan kapısından otobüse bindim, o' an herkesin gözleri bana bakarken. Akbilimin olmadığını farkettim nasıl bir iletişim içersine girildiyse herkesin gözleri farklı yere bakmaya başladı. Pardon akbili olan varmı.. Akbiliniz varmı.. Cevap veren olmayınca en arkadan bir teyze elimdeki 5TL yi görüp çıkardı akbilini, kullandıktan sonra teşekkür ederek iade ettim. 

Üskata doğru çıktım, ön taraflara doğru bunalmış ve donuk insanların arasında boş bir koltuk bulup oturdum. İlk defa istanbul trafiği beni sevindirmişti ve işe yaramıştı :)

Önümdeki koltukta sıkılmış, dünyalar tatlısı bir kız çocuğu gördüm. Bana  bakıp gülüyor ve saklanıyor. Ona gülümsedim oda bana kendi kadar boyu olan yeni aldığı dalmaçyalı köpeğini göstererek bak bu benim köpeğim, korkma ısırmaz, sev onu dedi. Köpeğini sevmeye başladım küçük kız gülerek çok mutlu olduğunu gösteriyordu otobüs ilerlerken. Çevreme baktım herkes donuk ve suratsız bir biçimde oturuyor. Bahçeşehire geldik ve küçük kız hareketlenerek yerinden kalktı iki koltuk önümde olan anneside hareketlendi ve köpeğini poşetine koyalım dedi, küçük kız bana bakarak tamam ama ben taşıcam dedi ve poşetini alarak yürümeye başladı. Anneside arkasından giderlerken küçük kız geri döndü, bana görüşürüzzz dedi. O' an anneside görüşürüzmü diyerek gülmeye başladı gülerek bende görüşürz dedim ve gittiler. ''Bir kız çocuğum olsun, küçük kız gibi hep gülsün o sevgi dolu dünyasında yaşarken, ben ona dünyanın güzelliklerini sunmak için mücadele edim'' dileğim ile.

Nerdeyse hiç konuşmadan küçük şirin kız ile iletişim kurmuştuk, sadece gülümseyerek ve sevgi ile yaklaşarak. Neden sürekli gülüyordu ve neden giderken geri dönerek görüşürüz dedi. Çünkü kimse onunla ilgilenmediği gibi herkes mutsuz ve ilgisizdi yani aman bana bulaşmasında yalandan gülme tribi yaşamayayım tribindelerdi. Oysaki farkında olmadıkları yada unuttukları çok önemli bir şeyin onlardan uzak olmasıydı, oda sevgi, iyi düşünce ve paylalım mutluluğu.

Toplumun yozlaştığı insanların kötü olduğunu ve herkesin birbirinin üzerine basarak şiddet eğilimlerini arttırdığı bir dönemde yaşadığımızın farkındayız. Çocukken gördüğümüz, duyduğumuz, hissettiğimiz ve öğrendiklerimiz ile kendi karekterlerimizi oluşturduğumuzu unutmayarak çocuklara sevgimizi esirgemeden, iyiliğin hakim olduğu düşünceleri aktararak onlara paylaşımı öğretmeliyiz. Onlar bizim gelecek neslimiz, onların yaşam alanlarını yıkmadan ve doğal kaynaklarını kirletmeden daha iyi bir toplum olmarı için önce biz, bireyler olarak kendimizi düzeltmeliyiz. Çünkü bizler yaşlandığımızda, elimiz ayağımız tutmadığında etrafımızda onlar olucak. Bir atasözü der ki; ''Ne ekersen, onu biçersin.''

Dünya inşaa ettiklerimiz çerçevesinde sunuyor, yaşam döngümüzü. 

[melea]

Bu gece güzel Şeyler..

Bu gece güzel şeyler yazasım var.. Uzayın karanlık derinliklerinden, dünya harikaları olan manazaraları izlerken.

Bugün mutluluk reçeli verdiler elime ama içindeki neyin mutluluk kafasıydı bilemedim, önce baktım sonra bir kadına vermek istedim, O'nun bilmediği bir mutluluğa ihtiyacı olduğunu düşşünerek..

Hiç kimsenin olmadığı, sessizliğin hakimiyeti altında bir yer düşün. Kafa sesinle mücadele ettiğin, öleceğin zamanı bildiğin bir yer ve tamda o yerde yanlız ölmeyimi beklersin? Yoksa mücadele edip zamanını bilmediğin ölümün, düşüncesizliğinde sevgi ve huzuru, insanlarla yaşamayımı!?

Bu düşünce ile o minnacık mutluluk reçelini, ihtiyacı olduğunu düşündüğüm kadına verdim, bilmediği mutluluğu beklesin ve yaşasın diyerek..

Bu gece güzel şeyler yazasım var kısık seste dinlediğim müzik eşliğinde. Bu gece ve her gece..

[melea]

Bunun tuşu neredeydi allah allah neyse bulamadım ben en iyi yatım ıpfı pıfhı :)) #instacollage #tostos #bammık #suratsız #bahçeşehir #istanbul #instagram #instaphoto #instaeffeckt #instafollow #kedi #cat

[melea]

Hahah çok iyi olsaymış.. #women #men #hersel #thewalkingdead #wallingdead #finalepisode #amctv #türkiye #turkey #istanbul #instagram #instaphoto #instaeffeckt #moskov #london #tokyo