Tara mag kape muna tayo, habang inaalam ko kung sino ba siya.
Sino ba siya? Bakit lagi kang nakasunod saakin, para kang sisiw na kung saan ako pupunta ay naroon ka rin.
Sino ba siya? Na sa lahat ng bagay ay dapat kahati ko pa. Na imbis na ako lang ang bibilhan ay kelangan ika'y kapareha.
Sino ba siya? Na walang humpay ang pag hiyaw at may tubig na tumutulo sa mga malalaking mata.
Sino ka ba? Bakit ikaw ang parating nanalo sa away nating dalawa.
Sino ka ba? Lagi saakin ikinukumpara, na kesyo higit kang maganda, mabait, magaling at mas bata.
Sino ba sya? Na kelangan ko pang isama sa tuwing ako ay gagala.
Sino ba sya? na tila mas mahal ng aking mga magulang ganoon ako naman ang nauna.
Siya na tila ang pag silang sa mundo ay nakatadhana ng maging karibal ko sa lahat. Para bang ang mundo ay sumisigaw parati ng "walang saiyo, neng. Mag hati kayong dalawa" Ang laki ng galit ko pagkat sa tuwing nag aaway tayo ako itong maraming pasa't kalmot ngunit ikaw itong iyak ng iyak samantalang ako itong iyong nabugbog.
Siya na kapag nakabuntot saakin ay mas higit na pinapansin dahil sadyang maganda. Sakanya napunta ang maputing kutis samantalang ako ay kakulay ng puwit ng kawaling nasunog at di na nilinis pa. Siyang ang buhok ay mas tuwid pa sa pag sulat ko sa letra ng aking ngalan, samantalang ang akin ay puma-fly away palayo. Siyang ang kinis ng mukha na tila baby, samantalang ako eto tinadtad ng tigyawat at tila nag tawag pa ng karamay ayun nag kumpulan sa aking pisngi.
Siyang tuwing tinatawag ako ng aking mga kalaro tuwing tanghaling tapat ay kay lakas ng hiyaw para mag sumbong kay mama ng " MAMA!!! si ate hindi natutulog. Mag lalaro pa sa labas o!!" Kaya ako ay napapa ngiwi nalang sa inis at biglang babalik sa pag higa. Siyang mas naka ranas tumira sa aming mga tiya samantalang ako ito naiwan para mag alaga sa mga nakakabata pang kapatid.
Sino ka ba na tila mas maganda ang kapalaran samantalang ako ito nag pupumilit makiusap sa mga bathala kung maaring paki wisikan naman ng kaswertehan. Sino ba sya, na matapos ang mahabang panahon na pagiging kaagaw ko tulad nila "Mara at Clara", "Lavinia at Sarah" ay talagang pinapaboran ng madla.
Siya ay ang nakababata kong kapatid na babae. Siya ang taong nag papaalala saakin na maging babae sapagkat dadalawa lang kamii. Siya ang nilalapitan ko kapag kulang ang baon ko sa eskwela o sa tuwing wala talaga. Siya pang karamay ko ng kinailangan na namin lumipad patungo sa bagong bansa. Siya yung alam kong iniwan ko sa ere pero handa akong tulungan kapag kailangan ko talaga. Siya yung tao na wala ng magagawa dahil sa dugong nananalaytay sakanya ay sapilitan kong matatawag na pamilya.
Sa dami ng hirap na pinag daanan natin noon, wag na wag kang susuko ngayon. Ano man ang dumating, tatandaan mong hindi ka nag iisang haharapin ito. Sapagkat labing dalawa tayong mag kakapatid sumatutal kapag isinama sa bilang lahat ng anak ng ating ina at ama sa sarili nilang pamilya.
Ikaw ay matatag, matalino, tunay at higit sa lahat kapatid ko. Wag mong hahayaang matangay ka ng problema ngayon. Ang problema ay dinadaanan hindi tinatambayan. Mag karoon man tayo ng kanya kanyang suliranin mag tiwala kang hindi ka nag iisa, bastat mag sasabi ka lamang. Hindi sapat ang likhang sulat na ito upang maipaalala ko saiyo kung gaano ako bumibilib sa iyong pag katao, pero nawa ito ay mag bigay ng dagdad tulong, para pag dating ng mga oras na ikaw ay nalulungkot ito ay makakapag bigay ng lakas ng loob.
dailybridgerton
romaincrisis
2087
dededos