στέκεται στα σκαλοπάτια της πλατείας Ομονοιας και πετάει κέρματα στο τσιμέντο.
-Μα τι κάνεις;
-Ευχές στο συντριβάνι.
και αλήθεια, έρχονται χέρια και εκπληρώνουν ευχές.
d e v o n
taylor price

tannertan36
🩵 avery cochrane 🩵
Today's Document
sheepfilms
Jules of Nature
hello vonnie
Xuebing Du
Keni
No title available
🪼
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
occasionally subtle

if i look back, i am lost
RMH

blake kathryn

No title available
Stranger Things
The Bowery Presents
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Argentina
seen from Senegal
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Türkiye

seen from United States
seen from United States

seen from France

seen from United States
seen from Singapore

seen from Albania
seen from United States
seen from Israel
@messires
στέκεται στα σκαλοπάτια της πλατείας Ομονοιας και πετάει κέρματα στο τσιμέντο.
-Μα τι κάνεις;
-Ευχές στο συντριβάνι.
και αλήθεια, έρχονται χέρια και εκπληρώνουν ευχές.
Sign up for Facebook and find your friends. Create an account to start sharing photos and updates with people you know. It's easy to registe
Έχω καθαρίσει όλο το σπίτι και ακόμη να βρω τον εαυτό μου.
φωτογραφία
έχω καλά προστατευμένη από το φως μια φωτογραφία σου και κάθε φορά που θέλω να την δω, μπήγω τα χέρια βαθιά ως την καρδιά μου.
άνοιξε.
κουράστηκα να κρέμομαι απ’ τα χείλη σου. άνοιξε το στόμα σου να μπω.
ο χρόνος
χαζεύω αυτόν που περιμένει τώρα μέσα στο κρύο. βλέπω τον καπνό από τις παγωμένες ανάσες του και σκέφτομαι πως έτσι καίγεται ο χρόνος μέσα μας. περνάει την ψηλή καμινάδα του λαιμού, ανεβαίνει πάνω από τον ανασηκωμένο γιακά, φεύγει στον αέρα, ώσπου εμφανίζεται το άλλο στόμα, πλησιάζει, καταπίνει τον καπνό και επιστρέφει τον χρόνο.
αλάτι
σκέφτομαι ότι οι πιο ωραίοι χάρτες, είναι αυτοί οι ζωντανοί, που φτιάχνει το αλάτι πάνω μας.
(υγ. και ας χαθούμε)
Ιουλης
άφησε το όνομά σου μες το στόμα μου. πάνω στο ζεστό κρεβάτι του Ιούλη, οι εραστες εγκαταλείπουν πρώτα την ανωνυμία τους.
Ιούνιος
ο Ιούνιος ειναι τα πόδια της Μόνα Λίζα. Μακριά απο τα μάτια, έτσι αθόρυβα και μυστικά, λικνίζονται κάτω απο το μακρύ φουστάνι, κουβαλώντας το χαμόγελο ως το στόμα.
αντι συστασεων
[μια ζωή κωλόπαιδο/ να ακούς για πράσιν' άλογα/ και να 'χεις καλπασμούς στα μάτια]
Γ. Βαρβέρης
αποστροφος
Σ’ αγαπώ, έτσι με την απόστροφο να διώχνει εκείνο το αμήχανό σου «ε»;
ο,τι περιμενει
είμαστε τα ανήσυχα πόδια του περιπτερά, τα κρυμμένα σε γάντια χέρια του εργάτη καθαριότητας, το πρόσωπο που κουβαλάει τη φωνή της τηλεφωνήτριας. είμαστε ό,τι περιμένει να το δουν.
η μαμα
σκέφτομαι ότι ηταν πιο ωραία όταν πιστεύαμε, πως ό,τι και αν είχαμε, η μαμά θα το έκανε να περάσει.
λευκο
σκέφτομαι ότι δεν ξέρω να ζωγραφίζω, αλλά σε αυτό το λευκό ταβάνι, άφησα όλο το χρώμα των ματιών μου.
οκτωβρης
λάθος, με το “μι” ο Οκτώβρης λένε, μα εγώ ξέρω δώδεκα ανορθόγραφους μήνες, δίχως ένα “μου”.
σεπτεμβρης
το στόμα ανασαίνει τα βρεγμένα μαλλιά που απλώνονται στο μαξιλάρι. αυτά ας γίνουν η θάλασσά μας για τον σεπτέμβρη.
οταν
όταν κατηφορίζω την πλάτη σου
καταλαβαίνω τα παιδιά με τα ποδήλατα
που αφήνουν ελεύθερα τα πόδια στο πετάλι.
[αύγουστος, ξανά ελεύθερο πετάλι]