Hayatım üniversite mezuniyetinden sonra çok inişliydi.Sürekli düşüşteydim.Atanmak istiyordum düşük puan alıyordum.Puanım atanmama yetmiyordu.Sıralama deseniz yerler de.Aldıkları kişi sayısı ise ilk zamanlar da 7 kimi zaman 15 ilerleyen zaman da ise 30 a kadar çıkmıştı.Biliyorum alım sayısı az olduğunu da.KPSS çalışmakla da yetinmiyordum.Adalet Bakanlığının sınavı, astsubaylık,pmyo sınavlarına da giriyordum.Bunun için parkura hazırlanmak gerekiyordu.Hazırlandım da.İlçemizde ki stadyum da koştura koştura çalıştım.Kursa gittim parkur a süre ile çalıştım.Elendikçe daha çok hırslandım.Sağlığı geçiyorum spor u geçiyorum mülakat ta az puan alıp eleniyorum.Ve ben her dışarı çıktığım da komşular akrabalar eş dost görüyor ve sürekli o soru “Kaç puan aldın,yine mi atanamadın ? “ tarzı sorular.Psikoloji desen alt üst.Evin içi sürekli kpss kitapları ile dolup taşıyordu.O kitaptan o kitaba.Sınav yaklaştıkça denemeler le baş ediyordum.Bir defterim vardı denemeler de yanlış yaptığım soruların cevabına dair.Nasıl renkliydi fosforlu kalemlerle.Düşük puan aldıkça tekrar tekrar girdim,pes etmedim.Atanacağımı biliyordum ve Ankara yı çok istiyordum.Ankara evet memuriyet şehriydi ama neden se bana o kadar çekici geliyordu ki ve nasıl bilincimin altına yerleştirdiysem istediğim oldu.Hem de 6 senenin sonun da 😬🥴 Evet o sene sınav senem de hayatıma birisi girdi.Diyordum ya nasıl Ankara olacağına dair eminsem.Hayatım daki eşimin de istediğim kriterlere sahip olacağından emindim.Her şey aynıydı.Memleketin den tutun da mesleğine dair herşey nokta atışıyla beni buldu ve sonra anladım ki bu bir bilinçaltı.Bilincim de ne gezdiriyorsam o oluyordu..Şimdi artık sıra diğer bilincim de gezindirdiklerm de 🥹
titsay
blakekathryn
tangentwithtanner
turnnoffyourmind
theartofmadeline
sugurugetos
gracieabrams
ellievsbear
