Mai-Loh

Kasarinlan at Kalayaan ay walang kahulugan kung walang DEMOKRASYA 🇵🇭

[mylopadpad]

Malayo

Minsan sa isang mapagbadyang larangan 

Sa isang lilim ng panaginip at kahungkagan;

Dito matatagpuan ang lalim ng pag-iibigan, 

Tunay nga bang may milagrosong kapangitan?

Hindi malirip ng aking hunghang na isipan

Kung baga mali o tama ang kahihinatnan; 

Dito ko napagtanto ang tunay na kamalian

Subalit pinilit ko pa ring ginawang katwiran.

Ang malayong pag-ibig ay minsan lang sumibol 

Sa ilalim ng pihikan kong damdamin ay kumakahol!

Parang asong gala sa lansangan ng paghihimutok 

Na ang lakad ay pahina’t bahag ang buntot. 

Tingnan mo sa malayong silanganan at masdan

Ang umaalimpuyong hagibis ng karagatan;

Doon mo ubusin ang nag-aalimpuyong damdamin

Na kung masukat ang mundo, yun din ang sa atin.

Malayo man ang lugar sa bawat isa’y paghinga 

Nararamdaman ang pag-ibig nating nadarama;

Hayun ang bituin at ang buwan ay humahalina 

Huwag na nating sayangin ang oras tuwina.

Malayo ka man, malapit din ang iyong kapurihan

Na sa paglubog ng araw, dun din ang hapunan 

Na kapagdaka’y tumumbas sa likas na trono 

Ang hangong kagandaha’y di pa natin maituturo.

Likas nga bang ganito na sa tuwina’y parang loro?

Iikot-ikot sa hantungan ng sanga’y may maisusubo;

Aayon sa ihip ng paghinga’y naging butil ng tuwa

Ganyan din ba katunay malayong pag-ibig ng aba?  

[mylopadpad]

Maraming taon pa tayong nakaposas, Pagpatay, pagdukot at pagkitil nang walang habas, Simula pa lang ito wala pa sa wakas, Sa mga nangyayaring animo'y mahika'y wala kang takas, Ngayon hanggang kailan titikom ‘yang mga nalalaman mo? Kapag ikaw na ang naging biktima ng masalimuot na pagpapatakbo?

Kailan man hindi, Kailanman walang pag-asa, Sirang sistema, Bakit tayo ang nagdurusa? Bakit ikinukubli? Bakit parang walang mga tite? Nagpapalaki ng bayag parang ‘di mga lalaki, Barbarong nakaupo, Kailan ka titigil? Huwag mo sanang hintayin, Na ang mga sarili mong tao'y mamulat at sila naman ang sayo'y susupil.

[mylopadpad]

Suicide

Fires ablaze within my eyes,

A smile concealing all my lies, 

Screaming, begging, calling out, 

A final, frantic, desperate, shout.

Scarlet tears drip from each vein,

A vehement covet to end this pain, 

This silver blade, stays by my side, 

Because all hope inside has died.

As each day ends, and darkness draws, 

The devil toys, with all my flaws, 

I'm helpless, alone, a worthless mess, 

A broken child, he must address.

I'm tempted when he calls my name, 

A way out, an escape, an end to shame, 

To make it feel a lot less real, 

A deal with the Devil, in blood must I seal.

They'll say I died of suicide, 

But no one knows how much they've lied, 

It wasn't a rope, a blade, or pills, 

That broke my soul, and gave me chills.

I died inside so long before, 

To live each day, an endless chore, 

Pills could not kill what was already dead, 

A twisted soul, an empty head.

In darkness I wait, in silence, alone, 

Rose-tinted nostalgia, all around me has grown, 

I beckon the devil, with the key of self-harm, 

And I open the door for him, with the blood of my arm.

[mylopadpad]

One-Sided Love

Once upon a time I opened up my heart to you,

You did what you chose to do, 

You chose to keep me as a best friend, 

Little did you know I was dying to the very end You killed me with every boyish look,

My heart melted and my knees shook,

I always wanted more than that, But I guess it wasn't meant to be,

But you'll never truly know how much you meant to me

You were always there, 

And wiped away every tear,

I just wish you would've waited,stayed here,

I still dream about you in this one-sided love,

It's hard to breathe without you,

Like a suffocating dove 

I wish you loved me the way I loved you

But this is a lesson that helped me learn the truth, 

Guard your heart and soul and mind,

Unless you want yourself in an unruly bind 

This one-sided love has torn me apart, 

This one-sided love has broken my heart,

Please be safe on this journey of life, 

And come back someday and I’ll make you as my wife 

This one-sided love is a dangerous game, 

But then again, that's the name of the game. 

[mylopadpad]

“Puta, kahit kailan talaga salot ‘tong mga pulis na mga ‘to. Imbis na magtigil ng gulo sila pa nagsisimula.” Linyang kalimitan kong naririnig kapag nakakikita ang mga tao ng pulis.

Marahil, nabahiran ng dumi ang unipormeng kanilang sinusuot dahil sa mga nangyayari ngayon. Maraming patayan, hindi maipaliwanag na pangyayari at pailan-ilang mahika kumbaga ang iilan sa dahilan kung bakit ang tingin nang nakararami'y nakatatakot na sila.

Bakit ganito? Anong dahilan? Papaanong nangyari? Sila na naman ba? Mga kalimitang tanong na maiuugnay natin sa kanila. Pero kung susuriin, tama bang paglaanan natin sila ng mga tanong na kagaya nito? Sa dinami-rami ng kanilang mga nagawa sa bayan puro kamalian pa rin ang nakikita ng mga tao? Marahil hindi nino man masisisi kapag ito ang sinapit nila. Mga pamilyang biktima ng “Extra Judicial Killings, Biglaang pagdukot at hindi makatarungang pagtrato ng mga nasa laylayan at mayayaman.

Ang retratong nakikita ninyo ay isang unipormadong pulis. Dating matinik na intel ng isang ahensiya ng gobyerno, napabilang sa “Special Action Forces” at isang huwarang mamayan sa lugar na kaniyang kinabibilangan. Kung tatanungin mo nga ang mga tao wala kang ibang maririnig kundi magagandang bagay. Mga bagay na hindi mo inaakala na mangyayari. Tama, siya nga ang nabalitang tinambangan. Walang habas na pinagbabaril animo'y basang-sisiw na naliligo sa kanyang sariling dugo.

Ito lang ang hinuha ko, hanggat nakabusal ang mga gatilyo nila ng kung sino mang humahawak ay patuloy na mangyayari ito. Hindi titigil hanggang ang mga inosente naman ang mapagbuntungan ng mga maling paratang at hanggang nasa upuan ang barbaro tuloy ang patayan.

SPO3 Dennis Padpad, tito masaya kaming lumuluha habang pinagmamasdan ang pagputok ng mga baril upang bigyang pagpupugay ang ginawa mong serbisiyo sa bansang 🇵🇭. Mabuhay ang mga huwarang pulis na kagaya mo! Mabuhay kayo! 👮🏻

[mylopadpad]

Uhaw sa Bayang Sinilangan

Isa, may narinig akong putok, Baril na nakakapanindig-balahibo ang tunog, Kalabog, ang sumunod na nangyari, Ang gulo, ano bang nangyayari? Ikalawa, walang kaayusan, Sa lipunan na aking kinabibilangan, Iba't-ibang paniniwala, Ang sa katahimika'y sumisira Ikatlo, inosente ako, Pero bakit ako'y nadadamay sa gulo? Inaakusahan sa nangyayaring kahuluhan, Kailan ba makakamit ang inaasam na katahimikan Ikaapat at huli, nasaan na? Asul na kulay sa watawat ay nawawala na ba? Kailan? Saan ang hangganan? Ako si Juan Dela Cruz naghahangad ng kapayapaan.

[mylopadpad]

Change of Heart

One night, I wished upon a bright, shooting star; I closed my eyes, thinking it might be heard from afar. I whispered saying, "Lord, I need a woman, "one who can love me the way I can." And there you were, appearing before me All smiles, flustered, I was so happy. I felt these weird little tingles in my spine, like I knew, one day, I was gonna call you mine. You were not perfect, but I like you still, because of these pretty things you make me feel. I was really hoping that this would go on, my own little fairytale I was waiting for so long. You told me words of love with sincerity, those that sweep boys off their feet, surely. But I wasn't shaken, I didn't feel a thing; I knew for sure, something's lacking. The days passed by and I was wondering, "What on earth am I actually doing?" I wished for a girl who'd love me so, But couldn't handle her well though. If I could just go back to that one night, make some changes, do things right. I'd whisper, "Lord, give me a woman, "not now, but when I can give the love I can."

[mylopadpad]

Buwaya

           Matagal na naming pinapangarap ang pagbabago! Sino ba ang maasahan naming upang magsimula nito? Bakit ganito pa rin ang gobyerno? Pilipinas kong mahal, kalian ka magbabago?

             Habang binabagtas ko ang kahabaan ng Taft Avenue nasaksihan ko ang totoong kaganapan ng buhay. Sa may kanto ng Pedro Gil isang snatcher na lang ang dagliang hinablot ang kuwintas ng isang ale. Sa may gotohan naman sa Malvar isang kumakain ang hinablutan ng bag na sa aking pakiwari’y naglalaman ng mga importanteng dokumento at pera. At kung ikaw nama’y magagawi sa may bandang Luneta makikita mo ang mga batang nanglilimos, gusgusin at ang mas nakababahala ay sa mura nilang gulang minulat sila sa maling gawain. Biglang may sumagi sa aking isip na kung ang gobyerno sana natin ay ginampanan ang kanilang tungkulin ng wasto marahil, wala sanang ganitong kaganapan. Walang batang mulat ang kamay sa mali, walang mga natutulog na pulubi sa tabi at hindi kataasan ang mga nangyayaring krimen. Kung hindi lamang sakim at ganid sa pera ang mga pulitiko. Nagpapalaki lamang ng mga bayag sa kanilang kinauupuan. Minamanipula na parating nasa baba lamang ang mga mahihirap. Tatanggalan ng karapatan, bubusalan ang bibig, dudungisan ang dangal at isasako ang katauhan malayo sa kapaligiran. Putang ina! Bakit ninyo nasisikmurang makatulog habang ang mga nasasakupan ninyo’y  nagdarahop at naghihikahos. Talaga bang bulag na kayo sa nangyayari sa inyong lipunan? Nagbibingi-bingihan sa daing ng mga mahihirap! Hanggang kalian kayo magbabalat-kayo? Magtatago sa mga matitigas ninyong mga talukab? Nasaan na ang rahuyong ipinakita ninyo noong kayo’y nangangampanya pa lamang? O sadyang manhid lang ang inyong mga puso kaya wala kayong nararamdaman?

           Patuloy na hindi magbabago ang pagtingin ko sa maruming sistema n gating gobyerno. Maraming taon nang nakikibaka ang bawat Juan dela Cruz ng bansang ito. Ang iba’y nangamatay na, nalumpo ang kanilang pagkatao at kinadena ang kanilang kamay, karapatan nila’y pilit na ipinako sa mapang-larong pananalita ng mga buwaya sa gobyerno. Hanggat may naghihikahos,namamatay sa gutom at nagmamakaawa sa tulong, ang pagbabago sa Perlas ng Silangan ay imposible. Patuloy tayong kakainin ng maling sistema na kinamulatan natin. Kaya hindi ko masisisi ang mga kababayan na pilit nagiging dayuhan. Umaasang kahit papaano’y malilimutan panandalian ang kahirapan sa lupang sinilangan.

           Minsan may narinig ako na ang pagbabago raw ang tanging hindi mawawala sa mundong ito. Pero mukhang sa pagkakataong ito’y sasalungat ako sa pahayag na ito. Hanggat may ganid sa kapangyarihan at lutang sa pera’y pagbabago’y katok sa buwan. Panginoon, patawarin Mo sila sa kanilang ginagawa sapagkat hindi nila alam ang kanilang ginagawa.

[mylopadpad]

Anak Nagawa Ko Na

Anak, dalawang libong taon na mula noong Ako’y mamatay para sa iyo,

Naalala mo pa ba ang ginawa kong sakripisyo?

Tinubos ang kasalanan mo nang dumampi ang dugo Ko sa lupa,

Lumaya ka sa kasalanan kasabay ng Aking pagluha

Ayaw Kong ikaw muli’y maghirap,

Kaya inalay Ko ang Aking buhay upang kaginhawaa’y lumaganap,

Malaya sa kasalanan at tanong ng karamihan,

Hesus bakit Ka namatay para sa akin?

Isa lamang akong hamak na makasalanan?

Ngunit ano itong Aking nakikita?

Mga bagay na nakapangingilabot, anak ito’y Akin nang nagawa,“

Bakit mo muling ginagawa ang pagpapakasakit?”“

Hindi mo ba naaalala sa Kurus ng Kalbaryo Ako’y may sinapit?”

Ako na ang ipinako sa kurus upang hindi ka na mahirapan,

Ako na rin ang pinahirapan upang saluhin lahat ng bigat mong nararamdaman,

Pero anak, ano itong nangyayari?Bakit? Bakit? Bakit?

Ito ba ang tinatawag mong panata?

Sapat nang namatay Ako para sa iyo libong taon na ang nakalilipas,

Anak, Aking paalala pakiusap huwag ka nang maghirap,

Huwag mo nang ipako muli ang iyong sarili sa kurus at saktan,

Dahil ang ginawa kong pagpapakasakit ay isang matibay ng pundasyon ng kalayaan ng sangkatauhan sa kasalanan,

Alalahanin mo na lang Ako at gunitain sa isang panalangin,

Na ang mundong ito’y muli sa pag-ibig Ko’y aakayin,Yayakapin Kita ng pagmamahal at kapatawaran na iyong mithiin,Pero anak,

Aking pakiusap sana huwag mo nang sapitin ang aking ginawa dati, Malaya ka na hindi ka na isang alipin.

[mylopadpad]

Panaginip ng Katotohanan

Alam mo, parati kang nasa isipan ko.

Sa bawat minuto nang mga gagawin ko.

Laging nasasabik sa muling pagbabalik mo.

 Umaasa sa mga yakap na magpapa init ng gabi ko. Mga halik na bubuhay sa natatakot kong puso.

Nakilala kita sa isang lugar na walang tao puro halaman lang ang nandoon. Mga bulaklak na kapag tinignan ko ay parang walang katulad sa aking mundo. Bakit kaya sila narito? Bakit kakaiba ang itsura niyo? Ano ba ‘tong pinasukan ko? Totoo ba ito?

 Sa patuloy kong paglalakad ay bigla kitang nakita. Liwanag na tanging ikaw lang ang mayroon at ganda na nagpatulala naman talaga sa aking mga mata. Ngiting abot hanggang  tainga ang tuwa at tinig na maamo pakinggan na para isang diwata.

 Sa hindi inaasahang pagkakataon, nahulog bigla ang puso ko sa mahika mong taglay. At ikaw ganoon din ang nangyari sa iyo. Halos minu minuto ang saya saya natin. Bawat araw yakap yakap mo ako at parating binubulong na ikaw pa rin. Hawak ang mga kamay pati itong aking buhay sa nararamdaman na kung tawagin ay pagmamahal.

 Ngunit isang araw, sa pagbalik ko sa iyong lugar. Magdamag kitang hinanap pero hindi kita nakita. Nilibot ang mundo mo pero wala talaga. Magdamag akong umiyak, nasaan ka na ba?

 ‘Di naglaon nasanay na akong wala ka na. Pinipilit ang sarili na maging matatag kahit ang sakit sakit na. Iniisip na baka may pinuntahan ka lang at babalik ka rin bigla.

 Lumipas ang mga araw pero wala pa rin. ‘Siguro nga ay iniwan mo na ako dapat ko na bang tanggapin? Pero hindi, hindi dapat. Kasi alam mo na ikaw ay babalik pa rin sa akin. Aasa na muli kitang makakapiling.”

 Taon ang lumipas siguro nga ay tama na. Wala na siguro ako’y kinalimutan na niya. Pero nang idilat ko muli ang aking mga mata, sa hindi inaasahang pangyayari ang kamay mo’y may hawak ng iba at sinabi ko, hindi na ito isang panaginig ito’y totoo na.

[mylopadpad]

Pick-up Line

Parati kong naririnig ang mga salitang “Pick-up lines”

Mga katagang ginagamit kapag gusto mong mabulaklak ‘yung nararamdaman mong hindi maamin

Bata, Matanda o ano mang estado ng pamumuhay

Kapag binitawan na ang isang pick-up line mapapa hay buhay

 Kagaya nito:

Ayaw ko nang naka upo lang tayo

Bakit?

Kasi gusto ko na maging tayo na!

 Pamaypay ka ba?

Bakit?

Kasi ikaw ang gumagawa ng hangin na kailangan kong langhapin

 Ayaw ko nang sumayaw

Bakit?

Kasi gusto na kitang kantahan ng “Puwede bang maging tayo?”

 Ang sarap pakinggan ng mga bagay na ito.

Hindi ko alam kung sa inyo ano bang dulot nito

Kung naasar ba kayo o nahuhulog na ang loob

Basta, parang ang sarap na paglaruan ng mga salita

Teka lang kaya ba natin ‘to nagagawa dahil tayo’y nagmamahal lang?

 Minahal kita pero sinagot mo ako ng bakit

Tinanong kitang puwede bang manligaw sinagot mo ako ng bakit

Puwede bang magtapat ng nararamdam? Sagot mo ay bakit

Bakit puro na lang bakit?

 Kailangan bang lahat na lang ng gagawin ko ay may bakit?

Nagmamahal lang naman ako pero marami pa rin sumasagi  sa aking isip

Bakit hindi mo ako kayang mahalin?

Bakit hanggang kaibigan lang ang tingin mo sa akin?

 At isang araw, nilakasan ko na lang ang aking loob

Ninais na magtapat ng nararamdaman sa iyo

Hindi alintana ang magiging kapasyahan ng iyong puso

Kahit sa aking isip ay marami pa ring bakit na naglalaro

    Nilapitan kita at sinabihan

Mahal kita

Sinagot mo ako ng bakit?

Biglang tumulo ang aking luha

Hindi na ito isang pick up line

Mahal kita

Bakit?

Kasi totoo na itong aking nararamdaman sa iyo.