Le Chaos

🌘We live and breathe words🌒

[truly-tacenda]

[annarrchy]

γουεν χι κομπλιμεντς μποθ μαι περσοναλιτυ εντ μαι λουκς>>

[yms1]

"can u multitask" yes actually i am losing my mind and chilling at the same time

[truly-tacenda]

[poetsbloom]

Mornings

I woke up to your face this morning,

You planted a kiss me on the end of my nose,

Smiled and said "I love you"

Then pulled me in for a hug

And we fell asleep once again.

I realised in that moment

Life simply doesn't get much better than that.

[yellowpoet]

i love you. im glad we exist in the same slice of time and space.

[fusikos]

Ρεε

[omnis888]

Θεσσαλονίκη, 1990.

Ο πατέρας μου με την μητέρα μου είχαν ήδη 3 χρόνια σχέσης.

Ένα απόγευμα Παρασκευής κατέβαιναν στο Radio City (cinema) για να δουν κάποια ταινία.

Ο πατέρας μου παρκάρει την μηχανή κατεβαίνουν και οι 2 και πριν προλάβουν να μπουν ακούνε σφυρίγματα.

Απέναντι καθόντουσαν μια παρέα 10-15 άτομα που σφυριζαν στην μητέρα μου τα κλασσικά.

Ο πατέρας μου γύρισε τους κοίταξε απότομα και αυτοι σηκώθηκαν όρθιοι έτοιμοι για καβγά.

Πριν προλάβουν να κάνουν οτιδήποτε…

Ο πατέρας μου ανέβηκε στην μηχανή με την μανα μου και χάθηκε στα στενά της πόλης.

Που θελω να καταλήξω?

Έδειρε και τους 15?

Εγινε ιππότης?

Μήπως η ιστορία θα γινόταν ταινια?

Τίποτα απο ολα αυτα, αλλά τουλάχιστον φρόντισε οτι κάνεις δεν πείραξε τον άνθρωπο του.

Το να βάζεις τον εγωισμό σου στην άκρη και να φεύγεις για να προστατεύσεις τον άλλον, κάποιες φορές είναι πιο γενναίο απο το να ρισκάρεις.

Α.Ι

(Υ.Γ Βέβαια η μανα μου ακόμα τον κοιτάει σαν να έδειρε και τους 15 αλλα αυτο ειναι αλλη ιστορια)

[psuxismos]

Reblog για το υστερόγραφο.💜

[sixathika-ton-kosmo-sas]

“Είμαι 4 χρονών. Πάω μεγάλα νήπια. Παίζαμε μπάλα μαζί με τους φίλους μου και ένα παιδάκι μου είπε ότι κλοτσάω σαν κορίτσι. Τα υπόλοιπα παιδιά αρχίζουν να γελάνε και τρέχω στην νηπιαγωγό μου να τη ρωτήσω γιατί είναι κακό να κλοτσάω σαν κορίτσι. Εκείνη σηκώνει τους ώμους και μου λέει ότι μάλλον πρέπει να αφήσω την μπάλα και να πάω να παίξω με τις κουκλίτσες μου. Μου λέει ότι όταν θα μεγαλώσω θα καταλάβω. Εγώ όμως δεν καταλαβαίνω. Είμαι 7 χρονών και πάω τρίτη δημοτικού. Την ώρα του διαλείμματος ένας συμμαθητής μου, μου σηκώνει την φούστα την ώρα που παίζουμε κυνηγητό. Όταν τον ρωτάω κλαίγοντας γιατί το έκανε, εκείνος γελάει και λέει πως το έκανε για πλάκα. Εγώ όμως γιατί δεν γελάω; Είμαι μόλις 10 χρονών όταν μου έρχεται η πρώτη μου περίοδος. Δύο συμμαθητές μου ψάχνουν την τσάντα μου και βγάζουν δύο μικρές σερβιέτες από την εσωτερική θήκη. Τις κρατούν πάνω από το κεφάλι μου και με γελοιοποιούν σε όσα παιδιά κοιτάνε. Η δασκάλα μου τους σταματά και με παίρνει παράμερα. Με συμβουλεύει να μην νοιάζομαι γιατί είναι ανώριμοι. Δεν θα έπρεπε να στεναχωριεμαι. Εγώ όμως γιατί κλαίω; Το γυμνάσιο έχει αρχίσει και είμαι πλέον 13 ετών. Δευτέρα γυμνασίου, Ιούνιος. Έξω το θερμόμετρο χτυπάει κόκκινο. Ο διευθυντής μαζεύει τα κορίτσια και απαιτεί να μην ντυνόμαστε “σαν πόρνες” και ότι οι κοπέλες που θα ειδωθούν να φορούν σορτς θα γυρίζουν σπίτια τους με αποβολή. Τα αγόρια όμως είναι ελεύθερα να φορέσουν τις βερμούδες τους χωρίς καμία απολύτως επίπληξη. Γιατί μου είπαν ότι τα κορίτσια είναι αυτά που προκαλούν πάντα τους άντρες. Γιατί μου είπαν ότι εμείς φταίμε όταν αυτοί αποφασίζουν να κάνουν τις κινήσεις τους πάνω μας. Εγώ όμως δεν θέλω να ακούσω άλλο. 17 ετών πλέον. Σε σχολικό χορό δευτέρας λυκείου ένα αγόρι μου πιάνει τον κώλο και προσπαθεί να με στριμώξει σε μια γωνιά. Φεύγω τρέχοντας και όταν βρίσκω τον πρώτο καθηγητή στο δρόμο μου του λέω τι συνέβη. Αυτός πάει να ψάξει το αγόρι αλλά πρώτα μου λέει ότι ίσως τον προκάλεσα εγώ. Ίσως να φταίω και εγώ. Ίσως όμως να μην φταίω τελικά. Φτάνω επιτέλους τα 20. Φοιτήτρια πια, χωρίζομαι από τους φίλους μου μετά την έξοδο και γυρνάω σπίτι. Και μόλις χάνομαι από τα μάτια τους τρέχω με το κινητό στο χέρι. Γιατί είδα μόλις δύο άντρες να στρίβουν μαζί μου και φοβάμαι. Γιατί με ακολουθούν και αναγκάζομαι να χωθώ σε μια ταβέρνα που εκείνη την ώρα έκλεινε για να προστατευτώ. Ο νεαρός που δουλεύει σερβιτόρος μου προσφέρει ένα ποτήρι νερό και μου λέει ότι όλα είναι εντάξει.”

—

ΠΌΣΟ ΕΝΤΆΞΕΙ ΣΟΥ ΦΆΝΗΚΑΝ ΌΛΑ ΑΥΤΑ;

(via ntwrean-paideia)

Γαμώ την κοινωνία σας ζώα

[metwpikh]

Οι έρωτες είναι σαν τους συνεπιβάτες στα λεωφορεία. Κάποια στιγμή φεύγουν...για πάντα.

[brndnslvra]

putting yourself first isnt selfish. its necessary. fuck whoever feels otherwise.

[truly-tacenda]

[poemswords]

“You don’t have to be good all the times. It’s okay to be hurt sometimes. It’s okay to feel lost like you’re wandering around in the dark. It’s the bad days that make the good ones so much better.”

— Brittainy C. Cherry, The Air He Breathes (via books-n-quotes)

[imsoofuckingsad-deactivated2018]

have u ever been attracted to someone’s voice?????????

cause it’s a real thing, i swear

[justanotherreposter]

“If you fall in love with their soul before you touch their skin, it’s true love”

-Instagram

[br4ttyang3l]

Εδώ πεθαίνουμε χίλιες φορές για ό,τι αγαπάμε.

-Λόγος Τιμής.

[relatablepoetryandquotes]

“You’re always you, and that don’t change, and you’re always changing, and there’s nothing you can do about it.” - Neil Gaiman

via @quotemadness

[bitchycode]

‪What part of “i don’t wanna spend anymore money” don’t I understand

[singsongstardust]

Literally