İçimde yazılmaya hazır kelimelerim, yaramaz çoçuk edasıyla beni dışarı çıkar diye tuttururken. Yine inatla savaş veriyorum kendimle. Gözlerimi kapatmaya çalıştıkça, içlerine akıyor sanki. Ne tarafa dönsem bi huzursuzluk. Kaç sigara yaksam bir doyumsuzluk. Efkarlanacak bu kadar his nerden geliyor içime bilmiyorum. Oysa ne adresleri belli, ne siluetleri bu duyguların. Acaba kalbin önlem alma çabası mı bu diye düşünmeden edemiyorum.' Sakın kendini koyverme, sakın tekrardan o hataları yapma ' diye telkin edip duran bi kaptan gibi hissediyorum. Anlatıyorum ona, kazanabileceğim başka maçlar yok. Keza kaybedebileceğimde. Çünkü ortada herhangi bir maç yok, herhangi bir maça gücüm de yok. Geceleri sabah etmekten, içimdeki sesleri susturmaktan başka olurum yok artık. O yüzden ben bile bilmeyeyim, içimde kalsın kelimelerim. Bi sigara daha yakayım, biraz daha kaybolayım sessizlikte.
O.q
