Malakes pali ta edwsa ola se anthrwpo kai phra ta arxidia mou xqxxaxaxaxa
Three Goblin Art

tannertan36
h
taylor price

@theartofmadeline

blake kathryn
Keni
Cosimo Galluzzi
Stranger Things
occasionally subtle
Show & Tell

titsay

No title available
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

No title available

Origami Around
🪼
Xuebing Du

oozey mess
YOU ARE THE REASON
seen from Türkiye

seen from Türkiye

seen from Malaysia

seen from United States

seen from United States

seen from Japan

seen from Belgium

seen from United States

seen from Singapore
seen from Malaysia
seen from Singapore
seen from Germany
seen from United States
seen from Malaysia
seen from United States

seen from Malaysia

seen from Iraq

seen from United Kingdom

seen from Malaysia

seen from Singapore
@olo-mlkies
Malakes pali ta edwsa ola se anthrwpo kai phra ta arxidia mou xqxxaxaxaxa
“Show me yours scars” you whispered. “You do not have to be strong all the time, especially with me by your side”
“I gave you things I wasn’t sure I even had.”
— Miranda July
Αυτό είναι για εσένα.
Είσαι δυνατή.
Και ας πνίγεις τον λυγμό σου κάθε βράδυ στα μαξιλάρια για να μην ακουστείς.
Είσαι δυνατός.
Και ας πνίγεις τον καημό σου στο αλκοόλ και στα τσιγάρα.
Και ας νιώθεις ότι θα σπάσει το κεφάλι σου από όλες αυτές τις σκέψεις που επαναλαμβάνονται σαν κακές σειρές στην τηλεόραση.
Και ας έχεις αυτό το μπούκωμα στο στήθος κάθε φορά που κοιτάς παλιές φωτογραφίες.
Και ας λες ψέματα ότι είσαι καλά.
Και ας χαμογελάς, τους κοιτάς στα μάτια και μετά σηκώνεσαι και φεύγεις.
Και ας βάζεις τέρμα την μουσική στα ακουστικά και κατεβαίνεις 13 στάσεις πιο πριν από το λεωφορείο για να τρέξεις, μήπως και ξεφύγεις από αυτή τη ζωή.
Και ας θες όλα να τελειώσουν εδώ και να πάψεις να αναπνέεις.
Και ας διαλέγεις τις λάθος αποφάσεις.
Και ας σε παρεξηγούν για τις πράξεις και τα λόγια σου, για όλα αυτά που ποτέ δεν έζησαν, ποτέ δεν κατάλαβαν, ποτέ δεν προσπάθησαν να καταλάβουν.
Και ας “αντιδράς υπερβολικά” και “δεν εκτιμάς την ζωή που σου χαρίσανε”
Γιατί “Υπάρχουν και χειρότερα”…έτσι δεν λένε;
Και ας θες να γδάρεις το δέρμα με τα νύχια σου και να το πετάξεις στα σκουπίδια.
Και ας θες να ουρλιάξεις με όλο σου το είναι μέχρι να αδειάσεις μέσα σου.
Και ας νιώθεις όλο και πιο μόνος όσο περνούν οι μέρες.
“Μα γιατί νιώθεις μόνος;” “Αφού ό,τι χρειαστείς θα είμαι εδώ”.
Έτσι δεν σου είπαν;
Και όμως.
Σε αυτό το “εδώ” δεν βλέπεις κανέναν πέρα από τον ίδιο σου τον εαυτό.
Σε αυτό το “εδώ” ο μόνος που υπάρχει είσαι εσύ και η σκιά σου.
Και για αυτό είσαι δυνατός.
Και για αυτό είσαι δυνατή.
Γιατί μόνη πέρασες από 40 κύματα.
Γιατί μόνος σκούπιζες τις μύξες και τα δάκρυα κάτι Πέμπτες σαν και αυτή.
Γιατί μόνη και μόνος προχωράς σε αυτόν τον κόσμο που είμαστε όλοι μόνοι.
Και αυτό θέλει δύναμη.
Αυτό ήταν για εσένα.
Για εσένα που έχεις βαρεθεί να ρομαντικοποιούν την κατάθλιψη σου.
Για σένα που έχεις βαρεθεί να υποτιμούν τα αισθήματα σου.
Είσαι δυνατός και θα έρθει εκείνη η μέρα που θα αράξεις στο μπαλκόνι με ένα καφάσι μπύρες αγκαλιά, θα πάρεις μια βαθιά ανάσα, θα κοιτάξεις το φεγγάρι και θα είσαι περήφανος και περήφανη που εκείνον τον πούστικο καιρό έμεινες δυνατός σαν βράχος.
Fall in love with someone who will never let you go to sleep feeling sad
Και αν το να μου λείπει,ακόμα και τώρα, δείχνει την αδυναμία μου,τότε ναι,είμαι ο πιο αδύναμος άνθρωπος στο κόσμο. Γιατί μου λείπει. Moυ λείπει πολύ. Μου λείπει τη μέρα,τη νύχτα,μπορεί κάθε μέρα,μπορεί κάθε νύχτα,μπορεί συνέχεια,μπορεί μόνο τις ώρες που εγώ το επιτρέπω στον εαυτό μου ή όταν απλώς η στιγμή με βρίσκει χωρίς καθόλου δύναμη. Όπως και να ΄χει μου λείπει. Μου λείπει τώρα που είναι έντεκα,όπως μου έλειπε κι εχθές στις δύο,όπως θα μου λείπει και το πρωί που δε θα ξυπνήσουμε μαζί. Μου λείπει όταν το χάραμα δεν είναι στο πλάι μου,μου λείπει όταν βραδιάζει και το κρεβάτι είναι άδειο. Μου λείπει,κι αισθάνομαι ότι είμαι για λύπηση επειδή δεν έχω ιδέα αν λείπω κι εγώ έστω και λίγο.
-Λιμάνι Θεσσαλονίκης-
Δεν θέλω άλλο να ελπίζω πως θα έρθεις
Είναι τόσο άδικο
“Πάμε να κάνουμε έρωτα σε ένα μουσείο τέχνης. Σου αξίζει να καρφωθείς στον τοίχο, είσαι αριστούργημα”
-(vía why-is-everything-so-heavy)
Ήθελα πάντα μία νύχτα να μοιραστώ όσα δεν είπα
Να κοιταχτούμε μέσα στα μάτια, να μην μας χωρέσουνε 10 δωμάτια
Να μην την πέσουμε πριν το ξημέρωμα, να σε μυρίζω για το ημέρωμα
Να μου γελάς και να ξέρω πως θα σαι μαζί μου ως το λευτέρωμα
[Η νύχτα που έπαψα να μεταφράζω τις σιωπές, Βέβηλος]
Location: Alexandroupoli