Asla had bilmeyen ve aklını kullanmayan insan tipleri:
Otobüste, minibüste, metroda… oturduğunuz koltuğun içine kadar girerek ayakta duranlar
Çocuğunu döverek ‘terbiye’ edebileceğini düşünenler ve bunu yaparken o masum çocukların gözyaşından bile etkilenmeyenler
Hayvanlara ya da hayvan besleyen insanlara kötü gözle bakanlar, onları pis görenler
Topluluk içinde aşırı yüksek sesle konuşanlar yahut bağıranlar
Bir sanat eserine, bir şiire “Bu ne saçma şey” cümlesiyle yaklaşıp o eseri aslında kendilerinin anlamadığını fark etmeyenler
Her konuyu muhakkak kendilerinin bildiğini sananlar ve hiçbir şekilde bir bilene sormadan kendi başına iş yapanlar
Zamanında yaptıkları her şeyi unutup sonra da “Ben sana ne yaptım?” diye sorup bir de kendilerini acındıranlar
Ağlamayı acizlik addedenler, kendileriyle ağlayarak konuşanları küçümseyenler
Sürekli başkalarını izleyip onların hayatları, giyiniş tarzları, konuşmaları hakkında yorum yapanlar
Bilmedikleri hayatların, bilmedikleri evlerin içlerini eleştirip “O da öyle yapmasaymış”, “O da onu söylemeseymiş” diyenler
Henüz reşit olmamış, üniversite bitirmemiş, herhangi bir alanda eğitim almamış kişilerin hiçbir şey bilmediğini düşünüp onların yaptıkları işleri beğenmeyenler, düşüncelerini kâle almayanlar
Sevmedikleri biriyle manyakçasına uğraşanlar, iki kişinin arasını bozmak uğruna oyunlar peşine düşenler, bedeni yirmi otuz, beyni beş yaşında olanlar
Kıskandıkları, özendikleri insanların her şeyini taklit edip içlerinde bir özgünlük varsa bile hırslarından bu özgünlüğü dahi yok edenler
Sevgililerini malı gibi görüp şunu yapma bunu yap, onunla konuşma ötekine gitme 'emir'leri verenler
İnsanların ilgilendikleri, gönül verdikleri hobilerine, uğraş alanlarına karışanlar, fütursuzca laf edenler
Ve binlercesi. Dünya hiçbirinizin etrafında dönmüyor. Hepimiz big bang'ten olma yıldız tozlarıyız, bizden başka yedi buçuk milyar daha insan var, yedi buçuk milyar daha farklı karakter, ses rengi, düşünüş stili… Yeryüzünde geçerli olan tek din sizinki değil; tek ideoloji, tek meslek, tek yaş, tek boy, tek kilo… Yeterli saygı ve ölçüyle pek çok şey halledilir. Bazı şeyler de ancak sevgiyle olur.
Ben kimim ve ne yapıyorum diye sorun arada kendinize. Haddinize mi söyledikleriniz, gerek var mı yaptıklarınıza. Az biraz önünüze bakın yani, başka insanlara değil. Kendinizle haşır neşir olun, gelişmenin, yol kat etmenin başka yöntemi yok. İlla başka bir şeye bakacaksanız sokaktaki hayvanlara bakın. Doyurun, koruyun. Kimsesiz çocuklara yardım edin, imkanınız varsa maddi ihtiyaçlarını karşılayın. En önemlisi, manevi destekçileri olun. Damarlarınızda biraz da iyi niyet dolaşsın. Yüreğiniz biraz sevgi görsün. Şöyle diyor bir şarkıda, “Sevmen için tüm dünya senin gibi mi olmalı?”
janainaart
snowghoul
dededos
tangentwithtanner
blakekathryn
origamiaround
vaporwave
