İsimsiz

[oyuncakatili]

insan hayatı boyunca yavaş yavaş yiyip bitirir kendini ve önce kendi hislerini öldürür. Anıların ve acıların ağırlığı altında koruyamadığı kalbinin infazını gözyaşlarında gerçekleştirir

[oyuncakatili]

Toprak... Her zaman aynı mı kokar, bilmiyorum. Aldığım her nefeste ciğerime dolan kan kokusu nedir? Toprak, kanla sulandığında mı ölüm ciğerlerine dolar insanın? Yoksa ölüm ciğerlerindeki nefese kestiğinde mi toprağın kokusu hoş gelir böylesine?

Her gece yürüdüğün yollarda ayağının altında ezdiğin toprağın kokusu hepimizin genzini yakar mıydı yoksa yalnızca ölüm senin adını fısıldadığında mı duyardın o kokuyu?

[oyuncakatili]

Bazen hayattayken dilediğin her şey ölümün kollarında kavuşursun. Zira ölüm bir son değil, yeni bir başlangıçtır esasında. O karanlık mezara girdiği an sevdiklerinle birlikte tüm acılarını da terk eder seni.

[oyuncakatili]

Susun artık. Daha fazla avutmayın sizin gibi güvenli hayatlara sahip olmayanları. Güzellemesini yapmayın kötülüğün, felaketin ve masumları öldüren bitişlerin. Bir şeyin sonuna geldiğinizde 𝙷𝚎𝚛 𝚋𝚒𝚝𝚒𝚜̧𝚒𝚗 𝚜𝚘𝚗𝚞 𝚢𝚎𝚗𝚒 𝚋𝚒𝚛 𝚋𝚊𝚜̧𝚕𝚊𝚗𝚐ı𝚌𝚊 𝚐𝚎𝚋𝚎𝚍𝚒𝚛, demeyin Her bitiş yeni bir sikik başlangıç değildir çünkü.

Her bitiş, terk ediştir.

Her bitiş, yitip gidiştir.

Ve her bitiş, kaybediştir.