
Origami Around
Game of Thrones Daily

Janaina Medeiros
will byers stan first human second

blake kathryn

titsay

★
we're not kids anymore.
Cosimo Galluzzi
wallacepolsom
tumblr dot com
ojovivo
art blog(derogatory)
almost home
taylor price
trying on a metaphor
One Nice Bug Per Day

Product Placement

No title available
No title available

seen from Australia

seen from United States
seen from United States
seen from Australia

seen from China

seen from Portugal
seen from Türkiye

seen from United Kingdom
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from Argentina
seen from Mexico

seen from Australia

seen from Portugal

seen from Malaysia

seen from United States

seen from Australia

seen from United States

seen from Türkiye
@saararchief
aantekeningen/reflectie artistiek onderzoek.
ARTISTIEK ONDERZOEK
Mijn onderwerp in mijn artistieke onderzoek was ik. Gebaseerd op de methodiek van kunstenaar Sara Rabin (https://sararabin.net/) ben ik alles in mijn omgeving, wat me opviel dan, gaan vastleggen door middel van fotografie met een wegwerpcamera, video met mijn telefoon en schetsen, die ik in de stijl van Rabin niet te netjes maakte. Mijn doel was gewoon maken en zien wat er gebeurt, om vervolgens op die realisaties verder te borduren. Het viel me al snel op dat gezichten van mensen (en mensen überhaupt) in bepaalde situaties of gewoon zomaar, straatafval en grappig genoeg eenden een patroon begonnen te vormen. De eenden zijn te verklaren door mijn dagelijkse wandelingen in het park, die me in deze rare Corona tijden rust brengen. Ook viel op dat elk onderwerp om zijn eigen medium vroeg, de eenden waren het best vast te leggen op video, om hun maniertjes en bewegen vast te leggen. Ook kon ik niet altijd dichtbij komen, eenden lopen weg, dus het was fijn dat ik met mijn camera kon inzoomen. In tegenstelling tot de wegwerpcamera, waar je zelf zo dicht mogelijk bij het onderwerp moet komen als dit gewenst is. Dit bleek het geval bij het vastleggen van afval, afval leeft niet waardoor ik zo dichtbij kon komen als ik wilde. Als laatste bleek het nog het lastigste om mensen en hun gezichten spontaan vast te leggen op video of foto, vaak kan je het naar mijn idee gewoon niet maken om zomaar foto’s te maken, zeker van mensen die je niet kent. Vandaar dat dat onderwerp klikte met de tekeningen, door de Corona situatie heb ik de mensen die me opvielen op tv en social media vastgelegd. Ook heb ik een dagboek bijgehouden, hier kan je meer over vinden bij het onderwerp eenden. Tijdens dit onderzoek heb ik mezelf uitgedaagd door het woord “mooi” los te laten, mijn drang naar esthetiek is gebleven maar ik wilde dat bereiken door gewoon veel te doen. Ik heb alle tekeningen, ook die ik zelf gewoon lelijk vindt, online gezet, net zoals de wegwerp foto’s die “mislukt” zijn. Uiteindelijk zijn ze esthetisch wel naar mijn zin geworden, omdat ik er over heen geschreven heb met zinnetjes en teksten die in me opkwamen, aangezien ik de afgelopen weken dus ook met tekst heb gewerkt door middel van het dagboek en de gedichten die ik zo vaak mogelijk probeerde te schrijven. De gedichten die bij de onderwerpen aansluiten die terugkomen in het proces staan ook op deze site. Nou, dat was hem dan wel. Ik heb ontzettend veel geleerd van dit proces en ik ga er nog zeker mee door.
soms wil ik even verdwijnen de aardkloot verlaten en diep de sterrenzee in duiken tot ik niet verder kan dan met een grote boog terug met tegenzin verwelkomt de aarde me terug de chaos in met mijn voetjes in de mensenzee en hoofd in de wolken met mijn gedachten aan de sterren weet ik dat ik het hier wel ga redden