İşte böyle bir gün.
No title available
Cosimo Galluzzi
AnasAbdin
Xuebing Du
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
d e v o n

❣ Chile in a Photography ❣
No title available

oozey mess
DEAR READER

blake kathryn
No title available
cherry valley forever
Three Goblin Art
will byers stan first human second
Sweet Seals For You, Always
Lint Roller? I Barely Know Her

JVL
Monterey Bay Aquarium
hello vonnie
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Netherlands
seen from Germany
seen from United States

seen from Japan

seen from Spain

seen from T1
seen from T1
seen from United States

seen from Italy
seen from Chile
seen from United States

seen from United States
seen from Canada

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Italy
seen from United States
@sekerlivanilinn
İşte böyle bir gün.
(aslıhan nur öztürk)
aşırı iyi şarkılarda bugün
Incubus'ın Love Hurts şarkısının notalarını dövme yaptırmak isterken, ne ara buralara geldim aq
tam 1 aydır hikaye yazmaya çalışıyorum. Hakan Bıçakçı seni döverim benden önce yazıp kitap yapmışsın. ühüühühü. i hate you.
Öyle günlerim oluyor ki, etrafımda küçük bir hareket, en hafif bir ses bile istemiyorum
Sabahattin Ali
Bu dünyada bir iz bırakmadan ölmek istemiyorum.
Bir kadın olarak büyüdükçe tecrübe değil, ölüm korkusu ile doldum. Bu devirden nefret ediyorum.
A şehrinden B şehrine gidiş planlarım. Hiç birşey olacağına varmadı. Yıllarca farklı yerlerden yola çıkmış iki trenin hangi durakta kaç dakika sonra karşılaşacağını çözmeye çalıştım. Üniversiteye o soruları boş bırakarak geldim. Ama bölge ve bornova metro da trenler hep karşılaştı. Ne zaman görsem bu sahneyi, yetersizliklerim aklıma geldi. Ve sonra önemli olan içindeki insan yüzleri, dedim. Anlamsız, yorgun, düşünceli… Düzine ve deste hesaplarıyla geçti çocukluğum. Ama hayattaki acılar düzenelerce ya da destelerce değildi. Bir bunu öğretememişler bana. Zaten matematiğim hep vasat olmuştur. Ama bukowskim her zaman geçer not. Belli bir yükseklikten bırakılan bir cismin son hızını hesapladım 17 li yaşlarımda. Ama kimse hayalkırıklığının yüksekliğini de vermedi, düşünce kaç parçaya ayrılacağımı da söylemedi. Bir torbaya konulan mavi, yeşil, kırmızı bilyelerin, topların esiri oldum uzun zaman. Boş, yuvarlak bir masanın etrafına kaç farklı şekilde oturabilirdik ki? Ya da yazı mı tura mı gelirdi? Kimse kaderinde ne varsa onu yaşarsın demedi, mavi ya da yeşil olasılığı değil, tek bir olasılık üzerine yaşadım. Bir konuyu masaya yatırıp tartışmak istediğinde, en sevdiğinin seni terk edip gidebileceğini öğrendim mesela. Ve hayatta ya iyi ya da kötü olurdun. Ortası griydi, insanlar sevmezdi. Hücreler mitoz, mayoz bölünürdü. Bitkiler fotosentez yapar, hayvanlar solunum, insan 46 kromozom. Bunları öğrenmiştim ama ayrı dünyalarda, farklı kafalarda, farklı görüşteki insanların ayrıldığında bir daha birleşemeyeceğini hayat öğretmişti. Beklentiler sadece üzerdi. Kaç kromozomlu olursan ol acı herkese aynı işlerdi. Kimini daha çok insana kimini ise soğuk bir duvara döndürürdü üstelik. Yani ben bunlarla büyümüş, aslında öğrendiğim bu bilgilerin hayatın temeli değil benzetilmiş örnekleri olduğunu 20 li yaşlarımda öğreniyor ve öğrenecektim de…
Asli (via regularshow-mordecai)
şurada da kaliteli paylaşım yapan kimse kalmamış mehh
(aslıhan nur öztürk)
(aslıhan nur öztürk)
(aslıhan nur öztürk)